Forum KrysztalyCzasu.pl

Piwnica kamienicy kupieckiej, noc, 38 dzień kepon-ranu

Zaschnięte truchło dzierżące młot parło wprost na iluzjonistę, ten jednak nie tracąc czasu przemknął chyłkiem w stronę drzwi. Drayaharus poczuł spory dyskomfort obracając się do przeciwnika plecami, ale co było robić. Przez chwilę zaciskał mocno zęby spodziewając się uderzenia w plecy, zdechlak jednak nie rzucił młotem.
Drayaharus z ulgą wbiegł do korytarza, gdzie przy schodach stali gotujący się do walki jego kompani. Gnom z miną niewiniątka przecisnął się między krasnoludami i staną koło Huskuna w momencie gdy oczy goblina zajaśniały magicznym blaskiem, a z jego palców wyprysnęła iskra mocy.
Mapka sytuacyjna.

Kurwa taktyczny odwrót, nie poradzimy im, cofać się!.
Wrzasnął Balin.
Spieprzamy znaczy... dodał do siebie, ale stał przodem do nieumarłych, cofając się wolno w tył, ku piwnicy.

- Jeszcze was dopadnę!!! - krzyknął gnom, grożąc nacierającym zasuszonym jaszczurom zaciśniętą pięścią i nie czekając na dalsze instrukcje, pędził na złamanie karku do wyjścia z piwniczki, starając się wyprzedzić Balina.

Może i nazywano ich nieustraszonymi, ale Barthur powątpiewał nieco w tą nazwę nadaną im na wyrost. W tej chwili, widząc jak krasnoludy dają pola, miał tylko ochotę puścić pierda, ale bał się, że oprócz gazów mógł popuscić cosik jeszcze, co mogłoby bardzo zaszkodzić jego budujacej się powoli reputacji.

Może daliby im odpór na wąskich schodach, korzystając z przewagi wysokości. Olbrzym wiedział, że choć martwiaki były dość oporne na na wszelkiego rodzaju ostre żalazo, to młotem mógł robić w kuźni, tłukąc niemiłosiernie nieumarłe wynaturzenia. Ale to było tylko szybką myślą Barthura. Widząc co się dzieje, nie miał się już nad czym zastanawiać. Ktoś musiał zapracować na miano jakimi ich obdarzono. Barthur ścisnął oburęcz oręż i wrzasnął:

- Wiejta!!! Ja wos bede osłonioł!!!

Piwnica kamienicy kupieckiej, noc, 38 dzień kepon-ranu

Na rozkaz Balina rozpoczął się nieco nerwowy odwrót. Jako pierwsi czmychnęli stojący w połowie schodów Huskun i Drayaharus. Tuż za nimi ruszył Bazookh. Już po chwili cała trójka przebiegła przez piwnicę Frakiego i wydostała się do jego sklepu. Przed sklepem zdążył zebrać się spory tłumek gapiów, z zainteresowaniem przyglądając się Nieulękłym. W oddali słychać było głos Frakiego i jego ucznia nawołujący straże.

Barthur napiął mięśnie przyjmując pozycję obronną i cofał się po schodach. Dziarsko przebierające kościstymi nogami, opancerzone jaszczury zbliżały się z każdym uderzeniem serca.

Balin wykrzywił wargi w grymasie gniewu i zniesmaczenia. Nie lubił martwiaków, wręcz ich nienawidził. Lewą ręką wyszarpnął znak Gotam-gora i wyciągnął go w stronę zdechlaków.

- Precz zgniłki! Precz w imię Gotam-gora potężnego - zakrzyknął z mocą.

Dwóch pierwszych zdechlaków zwolniło, po czym zaczęło się cofać. Biegnące kolejne wpadły na nich z impetem. Zrobił się tumult i zamieszanie, które pozwoliło wycofać się Nieulękłym, aż do piwnicy Frakiego.

Olbrzym wycofywał się w górę schodów. Przez jedną, krótką chwilę nawet pomyślał aby uderzyć w nieumarłych gdy nieco zaktłowały się w dole, uderzone wolą kapłana. Równie szybko jak o tym pomyślał zaniechał tego pomysłu, który zapewne nie przyniósłby nic innego jak tylko zapisanie się w miejscowych annałach jako pośmiertny przykład bohaterskiej głupoty. Nie pobiegł jednak bezmyślnie za druhami, którzy już zaczynali czynić wrzawę na ulicy. Złapał ciężkie jak diabli wrota w zamiarze odcięcia martwiaków od domu i ulicy:

- Krucafuks! Byśta pomogli z tymi drzwi!

Fraki pomóżmy Barthurowi zawrzeć te cholerne wrota.

Piwnica kamienicy kupieckiej, noc, 38 dzień kepon-ranu

Wycofujący się Balin i Barthur jednocześnie wpadli na ten sam pomysł. Nie tracąc czasu na zbędne słowa, pociągnęli z całych sił za tajemne kamienne drzwi. Ściana z wolna i ociężali zaczęła się przesuwać, czemu towarzyszył przeciągły piska.
Nieulękli w ostatniej chwili puścili ścianę unikając zmiażdżenia palców. Tajne drzwi siłą rozpędu dotarły do końca, po czym rozległ się huk, gdy dźwignia przypominająca wieszak na pochodnie wróciła do punktu wyjścia. Wrota były zamknięte.

Tymczasem na zewnątrz rozległ się równomierny stukot okutych butów. Nadbiegała straż. Z jej dziesiętnikiem rozmawiał Fraki.

- Zabezpieczymy tylko wejście - warknął dziesiętnik ork o pomarszczonej twarzy - resztą niech zajmie się straż świątynna i kapłan Katana.
- Przecież oni mnie zrujnują - tłumaczył zdesperowany Fraki.

Straż wsypała się do sklepu. Fraki natomiast ruszył do stojących przy włazie do piwnicy Nieulękłych.
- Żyjecie? Nic wam nie jest? Sprowadziłem pomoc. Gdzie Balin? Co z martwiakami - kupiec zasypał załapanego za ramiona Huskuna pytaniami.

- Przeca sami widzita żech stoja żywe i zdrowe. Ino bym się piwa napił bom cały dzień pyrlikiem w kuźnia robił i żech się zmachał niemiłosiernie. Drzwia zawarte jak uda cnotki. - Barthur uśmiechnął się i otrzepał dłonie z kurzu: - Nawet rzec ciężko czy to w ogóle jakieś wrota były. Nie ma się co frasować, panie oficerze. Ino Fraki bydzie musioł jeszcze chwila tego tłuczenia słuchoć, zanim się ze zdechlakami policzym.

Panowie nie możemy tak tego zostawić... Spoglądam na swoich towarzyszy. przecież tam jest.. tam..... odpowiedzi..... pytania.... ech.
Po tym jak zobaczyłem tłumek milknę.

- Przeca godom, że się z umarlakami bydymy liczyli.

Straż miejska wraz Frakim wkroczyła do piwnicy, gdzie Balina nadal stał na straży tajemnego wejścia. Dziesiętnik widząc, że sytuacja jest w miarę opanowana i nikomu obecnie nie zagraża większe niebezpieczeństwo rzekł.

- Więc tam - ork wskazał ścianę zza której rozległy się uderzenia młota - znajdą się jacyś nieumarli? Obyście się nie myli, bośmy posłali po kapłana Katana, a on nie lubi być budzony po nocy. Jakem słyszał sami chcecie te truposze powykańczać? Mi tam za jedno, kto tym się zajmie. Możecie wy, mogą katańscy, bylebym moich ludzi nie wytracił. Pewnikiem macie trochę czasu, bo za nim się tu kapłan stawi to już kury posłyszymy. To jak będzie?

Ano panie dziesiętniku tako będzie, ze powinniście czynić swoją powinność. A my jako obywatele zacnego imperium Katana popatrzymy sobie jak to straż w robocie się uwija. No chyba, że ta straż ma specjalny fundusz do wynajmowania tak niezwykłej grupy jak my
dobrze gadam kamraci???