Forum KrysztalyCzasu.pl

- Motłoch... wóz albo przewóz. Musimy zaryzykować, inaczej zamarzniemy na tym pustkowiu. Trzymaj pukawe w gotowości. - Borys podniósł telefon do ucha, ukrywając przy tym zabezpieczony przed strzałem pistolet z tyłu, wsadzając lufę do spodni i przykrywając mokrą marynarką. - Balbina! Na kiedy zorganizujesz nam akcje ratunkową i dlaczego tak długo?! Dowiedz się też, co to za akcja się tutaj dzieje, skąd tyle mundurowych?!

- Motłoch - dodał po chwili - udawaj ze mną, że mieliśmy wypadek i potrzebujemy pomocy. Jak będą chcieli nas skuć... strzelaj w ostatniej chwili.

Szefie, nic nie trzeba udawać - pokażmy im łeb Tani - zachichotał ochroniarz

"Mam częściowo przywrócony wzrok. Reset i rerouting zajął jakiś czas. Alarm wyje że chłodzenie zasobnika bio uszkodzony. Inne uszkodzenia ... nie wpływają na sprawność. Reakcje spowolnione do ludzkiego poziomu."

Tania, gdy Motłoch dotknął jej jakby ocknęła się z transu i zaczęła mówić prawie jak człowiek w głębokim szoku. Ale gdy wyłazili z wody złapała swoją cacuśną Izraelską snajperkę.

"Szefie. Proszę się rozebrać to spowolni szok termiczny. Ubranie jak zamarznie na tobie, to przyśpieszy śmierć z wychłodzenia. "

Potem tylko popatrzyła na zbliżających się ludzi. Stojąc na mrozie i strząsając sopelki tworzące się na pobijanej "karoserii".

27/ 11/ 2020, 05:04 czasu wschodnioazjatyckiego 6 km na południowy zachód od Smoleńska, Neorosja

Po raz setny chyba z rzędu Niedźwiedź rozłączył się nim Balbina zdołała coś powiedzieć. Doprowadzał ją tym do pasji.

POMOCY, MIELIŚMY WYPADEK, ZARAZ ZAMARZNIEMY!

Wygrywając marsza dzwoniącymi z zimna zębami Jelcynow ruszył w kierunku policjantów z uniesionymi rękoma. Światło dwóch latarek padło kolejno na twarze Borysa i Wasyla.
Motłoch szedł tuż za nim zaciskając za plecami gnata, gotów szybko załatwić sprawy po swojemu w razie konieczności.

Tania obserwowała okolicę, podążając wzrokiem za oddalającym się helikopterem wojsk ochrony pogranicza. Jelcynow przełknął ślinę, która wydawała się zamarzać w gardle. Spojrzał w kierunku terenówki, do której zaglądał jeden z medyków.

Sasza, dawaj tutaj, ktoś jeszcze jest w samochodzie! -kiwnął ręką na drugiego medyka, stojącego tuż przy policjantach.

Odgłos odbezpieczanego kałasznikowa poprzedził pytanie rzucone od strony latarek:

Kim jesteście? Co tu się stało? Odpowiadać!

- Jezusie przenajświętszy, dobrze, że was widzimy! - skamlał Borys, udając wielkie ubolewanie. - Jechaliśmy z Miszą - tu Niedźwiedź skinął głową na Motłocha - moim ochroniarzem do Smoleńska. Widzicie, jestem prezesem moskiewskiego stowarzyszenia cybernetyki! Wieźliśmy nowy prototyp akademicki cyborga medycznego i nagle zostaliśmy zaatakowani! - gestykulował coraz mocniej Borys, próbując skrócić dystans między milicjantami. - Pewnie koncerny farmaceutyczne musiały zlecić nasze zabójstwo! Panowie, to będzie wielka afera, dzięki której możecie awansować! Odwieźcie nas tylko bezpiecznie do Smoleńska, a ja i moi przyjaciele nigdy wam tego nie zapomnimy!

27/ 11/ 2020, 05:40 czasu wschodnioazjatyckiego 2 km na południowy zachód od Smoleńska, Neorosja

Wysłużona skoda pamiętająca zeszłą dekadę mknęła z zatrważającą prędkością 60km/h po oblodzonej drodze wiodącej do Smoleńska.
Anajat i Latisław nie wyglądali na zbyt rozgarniętych, jednak Jelcynowowi nie dawał spokoju fakt, że tak łatwo dali się wkręcić. Ściskając się wraz z Motłochem i Tanią na tylnych siedzieniach pojazdu czujnie wpatrywał się w obu policjantów.
Latisław powiadomił przez radio centralę o eskortowanych pasażerach podając dane z fałszywych dokumentów jakie okazał Niedźwiedź. Głos w radiu oznajmił wkrótce, że specjalny patrol wyruszył, by zbadać miejsce i okoliczności zdarzenia podając zarazem adres pod jaki należy dostarczyć świadków.
Balbina, słodka Balbina... jak zwykle pomyślała o wszystkim..- mógłby pomyśleć beztrosko Jelcynow, gdyby nie to dręczące przeczucie, że coś tu kurwa jest nie tak. Latisław wyglądał na mocno przejętego, nie odłożył też kałasznikowa na specjalnie do tego celu przeznaczony uchwyt, mocno ściskając go w dłoni. Spojrzenia obu policjantów spotkały się kilkukrotnie.

Tania udawała bardziej niesprawną niż w rzeczywistości. Zachowania policjantów zgadzały się z profilami zagrożeń. Wypisz wymaluj, podejrzane zachowania. Kiedy gliny patrzyły na zewnątrz Tania delikatnie dotknęła dłoni Jelcynowa. Poza linią wzroku gliniarni, tak by oparcie fotela zasłaniało ...
Samym gestem dłoni, co wyglądało makabrycznie ... z tymi nieludzko precyzyjnymi i niemal robocimi ruchami. Gest był prosty. Wskazała palcem glinę, potem wysunęła szpona jakby coś nim przebijała. Na ułamek sekundy.
Potem ocalałe oko borga zerknęło na Borysa. Oczekując na jego reakcję.

27/ 11/ 2020, 05:42 czasu wschodnioazjatyckiego Krasninskaja szosa, Smoleńsk Neorosja

http://voytekpavlik.bandcamp.com/track/ground-zero- podkładzik

Czas.
Lata w branży nauczyły Jelcynowa, że decydującym elementem w wielu sytuacjach jest czas, stąd też już dawno postanowił zapewniać go sobie na tyle dużo, by mieć komfort podejmowania właściwych, przemyślanych decyzji.
Nie znosił sytuacji takich jak ta. Odwykł od nich. Nadto ucywilizował się. Sflaczał.

W samochodzie panował gorąc, może Anajat podkręcił ogrzewanie do przesady, a może zwyczajnie było zryte. Przemoczone ubrania Jelcynowa dawały jednak męczące sygnały nadwyrężonemu organizmowi Niedźwiedzia o konieczności skorzystania z kibla. Jednak fakt przeziębienia pęcherza na tym zadupiu był znikomy w stosunku do natłoku myśli bombardujących umysł bossa.

Mimo panującego w pojeździe gorąca Latislaw trząsł się jak brzydka striptizerka na pierwszym pokazie. W pewnym momencie sięgnął do skrytki wygrzebując z jej dna niewielką żółtą książeczkę, nerwowo wertując kartki. Anajat zmierzył go piorunującym spojrzeniem; zjechał na pobocze zatrzymując auto.

Krew pulsowała w skroniach Jelcynowa, jednakże wciąż siedział niczym sparaliżowany na tylnym siedzeniu analizując coś, co w obecnej sytuacji potęgowało narastającą paranoję.

Motłoch wydawał się podzielać niewypowiedziane obawy szefa, patrząc się wymownie na swego chlebodawcę, choć z drugiej strony może się tak jedynie Jelcynowowi wydawało, nadmiar stresu pieprzył w głowie.

Borys skinął głową Tani, wskazując oczami na kierowce. Odwrócił się do Motłocha i jemu wskazał Latislawa. Trzeba by szybko ich sprzątnąć i wypierdalać z tego kraju, pomyślał, samemu sięgając po schowany w garniturze pistolet.

Tania zdecydowanie nie lubiła tego gorąca. Więc zdecydowała wbić szpony w kręgosłup uzbrojonego gliny. Obu łapek dla pewności.

27/ 11/ 2020, 05:43 czasu wschodnioazjatyckiego Krasninskaja szosa, Smoleńsk Neorosja

An..! -krótki krzyk gwałtownie urwał się, zanim na dobre uwolnił się z gardła. Ręka Latislawa zacisnęła się na lufie karabinu, zaciśnięte w gwałtownym skurczu zęby przecięły dolną wargę, ciało wzdrygnęło się w okrutnym bólu.
Kątem oka Jelcynow spoglądał na Tanię. Dałby głowę, że w obojętnym wyrazie twarzy borga dostrzegł nutę głębokiej, chorej ludzkiej satysfakcji płynącej z zadawanego bliźniemu cierpienia.
Latislaw opluł się krwią, krztusząc się zarazem, trwało to ledwie kilka sekund, po czym wzrok jego beznamiętnie utonął gdzieś w dalekiej, nieokreślonej przestrzeni.

Słodki Jezu... proszę.. -drżący głos Anajata, który właśnie zaczynał pojmować sytuację zbiegł się z błagalnym spojrzeniem poprzez lusterko napotykając zimne oczy Motłocha.