Forum KrysztalyCzasu.pl

- Szaber?! - Chudzielec zrobił obrażoną minę: - no wiecie co? Nie udzielenie pomocy uchodźcom to jest jak sabotaż. Może wpakujmy generator przed wyruszeniem na akcje. Jak wrócimy może nie być czasu, a zostawić ludzi bez pomocy szkoda.

Widząc, że prośby i groźby nie przyniosą rezultatu zerknął na żołnierzy, którzy mieli pozostać przy wozie:

- może to wpakujecie jak nas nie będzie? Poproszę Strażnika o dodatek do waszego żołdu za pomoc uchodźcom.

Potem ruszył za zwiadowcami złorzecząc cicho całą drogę na niesprawiedliwość sierżanta.

Mam oko na naszego przewodnika, dyskretnie co jakiś czas rzucam na niego okiem. Większość uwagi poświęcam jednak analizie otoczenia i wypatrywaniu zagrożeń, broń gotowa do oddania strzału.

Primm, przed kasynem

Mieszkańcy Primm mogli uchodzić za ludzi podejrzliwych i nieufnych wobec Republiki, mogli też żywić wobec jej przedstawicieli nieprzyjazne uczucia, nie można im jednak było odmówić odwagi i determinacji w zamiarze wykorzenienia zagrożenia, za jakie uchodzili w całej okolicy Kajdaniarze. Na wieść o prośbie porucznika Hayesa w przeciągu kilkunastu minut przed kasynem zgromadził się ponad tuzin uzbrojonych mężczyzn i kobiet dowodzony przez przedstawicieli miejskiej rady.

Kalifornijczycy wrócili z wojskowej części Primm na czas, by stać się świadkami podziału ochotników na cztery małe patrole mające spenetrować wyznaczone wcześniej sektory okalające Jean. Ubrani w republikańskie kamizelki i hełmy z miejsca ściągnęli na siebie uwagę miejscowych, zazdrośnie spoglądających zwłaszcza na ich wyciągnięte ze zbrojowni karabiny M-16.

- Macie może coś dla nas? - zapytał Fred McKinley, wskazując palcem na broń pastora - Znajdzie się takich więcej?

- Chwilowo nie - pokręcił głową porucznik. Towarzyszący mu najemnicy oraz kaznodzieja nic nie powiedzieli, chociaż każdy miał w pamięci widok dwóch tuzinów automatycznych karabinów składowanych w skrzyniach w namiocie kwatermistrza obozu.

- Jeśli poczynimy odpowiednie postępy w negocjacji warunków akcesji, być może uda mi się przeforsować program dozbrojenia lokalnej milicji - dodał Hayes - Ale w pierwszej kolejności musimy się zająć skazańcami. Jesteście gotowi do drogi?

- Jesteśmy - potwierdził nieco rozczarowany McKinley, ściskający w rękach wysłużony myśliwski sztucer - Możemy ruszać?

Pustkowia Mojave opodal Rancza Wolfhorna

Jak się szybko okazało, pomarszczony i ogorzały od słońca myśliwy zwał się Clive i od wielu lat polował w tej części Nevady zaopatrując w mięso i warzywa mieszkańców Nipton, Novac oraz Boulder City. Wcześniej łowił też ryby w rzece Kolorado, ale zarzucił ten rodzaj pracy w ubiegłym roku ze względu na coraz częstsze najazdy bojówek Legionu. Na obozowisko ludzi Cezara natrafił przypadkiem, zaalarmowany głośnymi krzykami człowieka krzyżowanego ku przestrodze reszty więźniów.

Odpowiednio poinstruowani, republikańscy żołnierze i towarzyszący im kurierzy dotarli szybkim marszem w pobliże nieprzyjacielskiego obozu, pokonując ostatnią milę z zachowaniem wszelkich środków ostrożności, ukrywając się za skałami i w kępach kolczastych roślin, czasami zaś wręcz czołgając się po gorącym skalnym pyle.

Rozpłaszczając się tuż poniżej kamienistej grani będącej w opinii przewodnika ostatnią przeszkodą na drodze do obozowiska, mężczyźni wyjrzeli bardzo ostrożnie pomiędzy głazami, taksując bacznym wzrokiem krajobraz po drugiej stronie wzniesienia.

- Są skurwiele - syknął bardzo cicho sierżant, który przyłożył do oczu szkła lornetki. Leżący tuż obok John wytężył swoje oczy próbując dojrzeć jak najwięcej szczegółów usytuowanego pod osłoną sąsiedniego wzgórza obozowiska.

Kilka rozbitych w piachu namiotów różniło się od siebie rozmiarami, największy zaś przypominał z grubsza polowy magazyn przesłonięty ogromną płachtą brezentu. Gromadka siedzących przy niewielkich ogniskach więźniów pilnowana była przez niecały tuzin mężczyzn w dziwacznych blaszanych zbrojach i hełmach. Flanagan od razu rozpoznał w nich legionistów Cezara, stylizujących się chyba na starożytnych wojowników z czasów miecza i topora, a przynajmniej z czasów przedwojennych. Ci strzegący obozowiska różnili się od swych poprzedników sprzed wieków przede wszystkim uzbrojeniem, większość miała bowiem broń palną.

- Widzę dziewięciu, ale jacyś mogą siedzieć w namiotach - powiedział sierżant - Będzie ciężko do nich podejść, ale jeśli się postaramy, może damy radę przeskoczyć kilkoma osobami na sąsiednie wzgórze i wziąć ich w krzyżowy ogień? Co myślicie?

- Sierżancie wyznaczcie kilku ludzi spróbujemy dotrzeć do tamtego wzgórza co wskazaliście, stąd ich nie załatwimy. To pewne ryzyko, ale jak się nam uda to zyskamy przewagę nad nimi, i taktyczną i psychologiczną, ostrzeliwani z dwóch stron mogą przecenić naszą liczebność.

Pustkowia Mojave opodal Rancza Wolfhorna

- Santiago, Curtiss, Solomon, pójdziecie z nimi - polecił wybranym żołnierzom sierżant - Głowy cały czas przy ziemi i najlepiej nawet nie oddychajcie. Przekradnijcie się szerokim łukiem, żeby ich przypadkiem nie zaalarmować. Widzicie tamten głaz?

Dowódca patrolu wskazał palcem okazałą bryłę skały sterczącą na szczycie sąsiedniego wzniesienia.

- Zajmijcie stanowiska właśnie tam, to wystarczy do wzięcia ich w dwa ognia, a nie będziecie musieli skradać się zbyt daleko. Będę wypatrywał was przez lornetkę. Jak znajdziecie się na miejscu, my zaczniemy strzelać pierwsi, jasne? Zaczekacie kilka sekund, żeby tamci zajęli stanowiska bokiem do was. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, będziecie mogli walić do nich z flanki. Rozumiecie rozkazy? A wy dwaj, rozumiecie rozkazy? Wiecie, co to takiego rozkaz?

- Za Chudego nie ręczę, ale ja rozumiem co to rozkazy. Ale on rozumie co to zysk, a by zarobić musi przeżyć... Ruszajmy.

- Chudy nie odwal jakiejś szopki bo nas tu zastrzelą, morda w kubeł i się skradaj.

Pustkowia Mojave opodal Rancza Wolfhorna

Trzej wyznaczeni przez sierżanta piechurzy sprawiali wrażenie głęboko nieszczęśliwych z towarzystwa pary kurierów, ustawicznie zerkając na nich w podejrzliwy sposób albo karcąc wzrokiem za jakieś trącane przypadkiem kamyki. Próbujący ich naśladować John musiał w duchu przyznać, że wszyscy trzej doskonale sobie radzili w skrytym przemieszczaniu, metr za metrem pokonując skaliste podłoże na zboczu wzniesienia.

Odpowiednio poinstruowany chudzielec dawał z siebie wszystko, zagryzając do krwi usta i niemal nie oddychając. Pełzł po piasku i żwirze z szaleńczą determinacją, co chwila obrzucając przestrzeń wokół siebie pełnym niepokoju wzrokiem. Strzelbę trzymał w zgięciu łokcia, uprzednio zabezpieczoną własnoręcznie przez Flanagana.

- Daleko jeszcze? - wyszeptał w pewnej chwili, ofuknięty natychmiast przez szczupłego młodego żołnierza o nazwisku Solomon - No czego, zaraz tu kopyta wyciągnę, ale się przecież staram, co?

Szeregowiec Santiago zdążył w tym samym czasie podczołgać się do wskazanego przez sierżanta głazu, ścigany przez depczącego mu po piętach Johna. Jasnowłosy kurier wyjrzał ostrożnie ponad krawędź wzniesienia i zdusił w ustach przekleństwo uświadamiając sobie, że obaj z Bartem znajdują się zbyt daleko od legionistów, by ich śrutowe strzelby mogły w jakikolwiek sposób zagrozić wrogom.

- Co się stało? - szepnął Santiago, który natychmiast rozpoznał nie wieszczący niczego dobrego grymas na twarzy blondyna.

- Remingtony stąd nie sięgną, kurwa mać - zasyczał John - Tamci są za daleko.

Chudy rób co chcesz, najlepiej tu zostań, ja podczołgam się bliżej, bliżej śrutówka nie doniesie stąd.
Mam nadzieję, że nasi nie zaczną za szybko strzelać.

- Będę cię osłaniał John stąd. - syknął za odczołgującym się Flanaganem Simpson. Po chwili spojrzał na zwiadowców oświadczając cicho:

- Flanagan da sobie rade. To zajebisty strzelec. Jak szliśmy do Primm, to natknęliśmy się na czujkę Kajdaniarzy. Wystawiłem Johnowi frajerów na czysty strzał. Wiecie co zrobiłem?

- Nie wiem kurwa. Pewno pokazałeś małego... - warknął któryś z żołnierzy na odczepkę.

- Dokładnie tak! Skąd wiesz? Pomachałem im kutasem oświadczając, że jeden z ich kumpli, którego sprzątnęliśmy wcześniej zabawiał się ładując ich i ich jareckie w kakao. Tak soę wkurwili, że wyszli zza osłon, a wtedy Flanagan odstrzelił frajerów jak kaczki. Tam było dobre osiemset metrów. To teraz macie skale jakiego mam króla-wojownika w majtach jak widzieli go z takiej odleglości. Laseczki jęczą jak na starych pornosach jak je dymam, mówię wam. - Simpson zaczął sprawdzać broń, schowany za skałą odbezpieczać broń:

- Ej kurwa jak się to odbezpiecza?

Złowrogie spojrzenia żołnierzy skupiły się na chidzielcu, który uśmiechnął się radośnie:

- Ale was wrobiłem. Żartowałem. Ja, stary rusznikarz bym nie wiedział? No dobra już kurwa siedzę cicho. Ale jak zacznie się akcja to słuchajcie moich rozkazów. Wasz sierżant pytał wyraźnie czy wiecie co to rozkaz. Więc przejmuje komendę jako major RNK. Strażnik niedawno powiedział, że rozpatrzą moją kandydaturę. Wiecie z moimi umiejętnościami i doświadczeniem bojowym, to czysta formalność. Widzieliście, jak poprowadziłem szarżę kiedy odbijaliśmy Primm z rąk Kajdaniarzy?

- Zamknij się wreszcie kurwa!

- No już dobra. O wasz sierżant chyba daje znaki...

p.s. aż dziw, że Chudzielca jeszcze nikt nie zastrzelił

I to przez ponad 1200 postów!!! Trzyma się życia stary erotoman gawędziarz;)