Forum KrysztalyCzasu.pl

Bar na Przyczółku

Wisząca w powietrzu sprzeczka pomiędzy chudzielcem i kobietą w kapeluszu została odsunięta w czasie, chociaż bynajmniej nie zażegnana. Kalifornijski sierżant przepchnął się pomiędzy ustępującymi mu niechętnie miejsca klientami baru i docisnął się do kontuaru kiwając na powitanie głową dziewczynie w kowbojce.

- Major Knight kazał wam przekazać, że patrol wyjedzie jutro o świcie - oznajmił podoficer, przywołując jednocześnie do siebie Lacey - Daj nam po piwie, na mój koszt.

- Mistrzu złoty, od samego początku wiedziałem, że ci dobrze z oczu patrzy - rozanielił się natychmiast Bart - Będę o tym pamiętał, kiedy mnie już awansują. Dobry oficer byłby niczym bez dobrego adiutanta.

- Aż się pocę na myśl o tym zaszczycie - odparł ze śmiertelnie poważną miną sierżant - A tak na serio, opowiedzcie jak poszło w obozie Legionu. Clark przekazał to i owo, ale nie zdążył wszystkiego, Knight go zagonił do papierkowej roboty.

Primm, kwartał RNK

Sue zeskoczyła z paki jeepa trzymając w jednej ręce M16 a w drugiej swoją ukochaną snajperkę. Zarzuciwszy karabin na ramię
raźnym krokiem ruszyła w stronę porucznika nie czekając na resztę opuszczających pojazd zwiadowców.

- Chciałabym porozmawiać o czymś... ważnym - mruknęła cicho stając przed porucznikiem - Najlepiej w cztery oczy.

Bar na Przyczółku

- To była brawurowa akcja kapitanie. - Simpson używając szklanek i innych przedmiotów w zasięgu ręki zaczął ustawiać prowozoryczną mapkę sytuacyjną na blacie: - No tu my... tam Legion... Flanagan robiący mamewr oskrzydlający... No majstersztyk kapitanie Kilbur...

- Sierżancie jak coś... - wtrącił podoficer przyglądając się z zaciekawieniem rosnącej kupce przedmiotów poruszanych dłońmi chudzielca.

- No tak sierżancie. Przepraszam, zapomniałem się, że sierżant to przecież wyższa ranga niż kapitan, nie? - Kilbur zamaskował uśmiech kryjąc usta dłonią, a Simpson kontynuował: - i wtedy JEBUT! Flangan zaczął strzelać. To jest kurwa mistrz nad mistrzami! Rozwalał frajerów jak kręgle. A ja tutaj, stąd kierowałem ogniem reszty żołnierzy! Prawdziwa jatka! Krew! Wnętrzności! Daliśmy skurwysynom popalić! Potem poprowadziłem ludzi do szarży! Wpadliśmy tam, ja pierwszy! Zabezpieczyliśmy teren. Kajdaniarzy wzięliśmy w kajdany... Ale mi się śmiesznie powiedziało, nie? Kajdaniarze w kajdanach, hahaha. Resztę uwolniliśmy. Chciałem powkładać granaty bez zawleczek pod ciała legionistów, żeby jeszcze jakiś kumpli do grobów pociągnęli, ale kurwa nie miałem żadnych. Ale mniejsza z tym. Wycofaliśmy się bezpiecznie do Nipton. No resztę znacie sierżancie. Ale mówie Wam tak łatwo by nie poszło jakby mnie Flanagana tam nie było. Po takiej akcji nominację mam w kieszeni. Genrał Custer jakby żył, to przyszedłby i mnie poklepał po plecach mówiąc "No Simpson spisałeś się ziomuś na medal! Bracissimo!"

Primm, kwartał RNK

Hayes zmarszczył nieznacznie czoło, ale w mig zrozumiał wyraz twarzy dziewczyny oraz powagę malującą się w jej oczach. Skinąwszy głową wskazał Sue odsłonięte wejście do swego namiotu.

- Kapralu Diaz, zbierzcie raport od reszty oddziału - powiedział republikański oficer ruszając w ślad za dziewczyną do namiotu. Andersen przygryzła lekko usta słysząc za plecami pomruk głosów zwiadowców, którym drogę do siedziby dowódcy zagrodzili natychmiast uzbrojeni żołnierze. Snajperka przygotowała się w myślach na późniejsze przesłuchanie w wykonaniu Duncana Moore, ale zdobyte przez nią informacje były zbyt ważne, by mogła sobie pozwolić na omawianie ich w szerszym gronie.

Porucznik wszedł za nią do namiotu, machnął ręką w stronę zdejmującego z uszu słuchawki radiooperatora.

- Prowadźcie dalszy nasłuch, żołnierzu - polecił podwładnemu odwracając się jednocześnie w stronę Sue - Domyślam się, że to jakaś dyskretna sprawa. O co chodzi?

Bar na Przyczółku

- A już myślałem, że ten skurczybyk Clark zmyśla - sierżant Kilbur próbował co prawda nie okazywać tego jak wielkie wrażenie wywarła na nim opowieść Barta, ale kiepsko mu to wychodziło. Pijąc zapamiętale swe piwo kiwał głową po niemal każdym zdaniu chudzielca, zerkając jednocześnie z zaciekawieniem na wiszące u ramion obu kurierów karabinki.

- To gnaty legionistów? - nie wytrzymał w końcu, spoglądając uważnie na broń Johna - Mogę zobaczyć?

- Tylko nie popsuj, mistrzu złoty - Simpson ubiegł swego przyjaciela, wręczył sierżantowi własny karabinek z szerokim uśmiechem zdradzającym wszystkie braki w uzębieniu kuriera - Muszę troszkę poćwiczyć, bo będę wymiatał z tej rury tak samo jak John. Mówię ci, John Sokole Oko to urodzony zabójca, jakby się z gnatem w garści urodził.

Sierżant obejrzał zdobyczny karabinek z nieskrywanym uznaniem dla konstrukcji broni, porzucił go w ręku kilka razy sprawdzając wagę, potem zajrzał do magazynka.

- Naboje 5.56, identyczne jak nasze do szesnastek - oznajmił, chociaż John sprawdził specyfikację amunicji dużo wcześniej - Bardzo lekki i spory ma magazynek. Nie chcielibyście jednego odsprzedać?

Bar na Przyczółku

- No lekki. - Przytaknął chudzielec, odebrał broń Kilburowi i zaczął ją sprawnie rozbierać chudymi palcami: - Patrz tutaj, jaka konstrukcja zamka! Zupełnie innaczej niż w M16. Ale przy tej masie kopie jak skurwysyn. Ja to bym zamontował osłabiacz podrzutu, szyny do mocowania osprzętu i zmienił celownik na kolimator.

Chudzielec ze znawstwem opowiadał o broni:

- Mogę odsprzedać swój, mogę nawet probić wszystkie upgrade'y.

Proszę sierżancie, strzelałem z niego kilka razy, ale muszę przyznać, że to dobra broń. Nie to co moja snajperka, jaką straciłem jakiś czas temu, ale porządny karabin, lekki, precyzyjny.

Mam nadzieję, że jeniec udzieli informacji jakich potrzebuje dowództwo. Osobiście mam nadzieję załapać się na atak na Kajdaniarzy, mamy pewne rachunki do wyrównania z nimi.

Dzięki za piwo, po pobycie na pustyni, nie ma to jak cywilizacja. Sprowadza was tu coś konkretnego sierżancie?

Primm, kwartał RNK

Sue wzruszyła lekko ramionami przyglądając się biurku porucznika wyraźnie czegoś szukając.

- Rozprawiliśmy się z posterunkiem Kajdaniarzy - zaczęła swoją opowieść dziewczyna - i poszło dosyć sprawnie i gładko. Rozwaliliśmy wszystkich
nie dając nikomu szansy na ucieczkę. Nasi dzielni chłopcy wspięli się na pobliskie wzgórze by przyjrzeć się umocnieniom więzienia i wtedy namierzyłam
kogoś kto najwyraźniej obserwował naszą grupę.

Dziewczyna znalazła wreszcie to czego szukała. Sięgnęła po ołówek leżący na stercie papierów i pierwszą niezapisaną kartkę jaka nawinęła się jej pod rękę.
Pochyliwszy się nad biurkiem dziewczyna zaczęła coś szybko szkicować kontynuując swoją opowieść.

- Miałam sporo szczęścia, że namierzyłam tego...obserwatora - w głosie Sue pobrzmiewała lekka obawa na wspomnienie tego wydarzenia - Miał niezły pancerz
i... używał pola maskującego. Wygarnęłam do niego serię z em-ki, ale nie zrobiło to na nim większego wrażenia i zwyczajnie zwiał. Opowiedziałam reszcie patrolu
o tym zdarzeniu, ale nie chciałam ich straszyć więc nie powiedziałam im wszystkiego...

Sue wyprostowała się i odwróciła w kierunku porucznika podając mu kartkę na której naszkicowała kilka obrazków.

- Kiedy oberwał serię jego Stealth Boy na chwilę się wyłączył i wtedy zobaczyłam jego pancerz i ten znak - Sue zamilkła obserwując porucznika wpatrującego się w kartkę
na której widniał rysunek dostrzeżony na naramienniku tajemniczego gościa i szkic jego broni - Wygląda na to, że w okolicy pojawił się kolejny gracz poruczniku...

Primm, kwartał RNK

Porucznik Hayes przez cały czas próbował panować nad swymi emocjami, lecz kiedy jego wzrok spoczął na zaprezentowanym przez Sue emblemacie, przez twarz oficera przemknął jakiś cień, a jego oczy sprawiły wyjątkowo zatroskane wrażenie. Uważnie obserwująca Hayesa dziewczyna dostrzegła bez trudu te ulotne znaki świadczące o wrażeniu, jakie na poruczniku wywarł prosty rysunek. Chwilę później Hayes przybrał ponownie kamienną minę, składając szkic wpół i wsuwając kartkę do kieszeni swych mundurowych spodni.

- Doskonała robota - oznajmił kiwając snajperce z uznaniem głową - Wiedziałem, że mogę na was liczyć. Przekażę wszystkie informacje na Przyczółek. Odpocznijcie, zjedzcie coś. Diaz pozbiera od was dokładne raporty.

Bar na Przyczółku

- Mógłbym ci odpalić za tę broń dwie i pół stówki - oznajmił po dłuższej chwili namysłu republikański sierżant - Strzela pojedynczymi pociskami, ale jest dobrze wyważona i świetnie leży w ręce. Tak, mogę na nią wywalić dwie i pół stówy. To dobry interes, bracie.

Chudzielec zmarszczył czoło zastanawiając się, czy Kalifornijczyk przypadkiem nie próbuje go ordynarnie oszukać. Efektem ubocznym dziwnej amnezji kuriera była też niezdolność do przypominania sobie pewnych prostych codziennych rzeczy, w tym punktów odniesienia przy porównywaniu cen.

- Nos mi podpowiada, że mnie chcesz wyruchać - odparł przybierając karcącą minę - Pamiętaj, że rozmawiasz ze specjalistą od takich zabawek.

Sierżant prychnął w odpowiedzi z dezaprobatą, ale bynajmniej nie wypuścił karabinu z dłoni, wciąż przyglądając mu się uważnie.

- Dobra, trzy setki - powiedział krzywiąc usta - Moje ostatnie słowo.

Bar na Przyczółku

- Okejo sierżancie. Umówmy się tak, Trzysta pięćdziesiąt, a jak mi dasz wszystkie części o których wspomniałem, to stary Simpson za friko je zamontuje, taka rozumiesz specjalna promołszon. Zrobię ci tymi palcami taką armatę, że hoho! Ja to jestem porządna firma. Te zręczne paluszki nie są tylko do cudów palcówki, o których kobiety wzdychając cicho opowiadają sobie od Vegas po San Francisco kolego. - Bart wypiął dumnie chudą pierś: - Rusznikarstwo mam we krwi sierżancie, nie pożałujecie.