Forum KrysztalyCzasu.pl

Pomysl zastapienia straznikow tez uwazam za dobry. Co do przeszukiwania magazynu - jestem za, bo mozna cos tam dla siebie moze znalezc. Do tego celu pragne wykorzystac swoje umiejetnosci profesjonalne.
A to czy nas wysylaja Osmudczycy, czy Tabadanczycy... O ile nikt nas nie nakryje to nie ma to znaczenia. A jesli ktos nas nakryje... to tez nie ma to przeciez znaczenia :p

Tak czy siak chce sie zaopiekowac sakiewkami straznikow. Jednego czy dwa kopniaki tez im sprzedam dla zasady, ale zadnej trwalej szkody im wyrzadzic nie chce. W koncu plan jest taki, zeby podpalenie w miare mozliwosci wygladalo na ich nieuwage, a nie na efekt napadu.

- Dobrze, towarzysze. Fak jest, ze ktos moze pacholkow na strzay zastapic, a reszta pozar przygotuje. Przydaloby sie troche oliwy lub innych ognistych materialow zebrac i jak to powiedziane ogien albo z maznicy, albo z jakiej latarni, czy pochodni (o ile straznicy takie mieli) podlozyc. A jak kto cos ciekawego znajdzie... to tym lepiej.
- Jak co do czego przyjdzie, to niech kto wyjdzie wczesniej na ulice i przepatruje czy sie nikt nie zbliza, coby nam caly plan ucieczki na panewce nie spalil.

Dziedziniec faktorii, Tahar-gar, Tabadan

Zdzielony w ciemię laską elfa strażnik nawet nie stęknął, zatopiony w pozornie bezdennym snie. Pozostali najmici w okamgnieniu pokonali ciemną uliczkę, dopadając żelaznej bramy i zamykając ją za sobą. Przypadając obok maźnicy i kucającego na ubitym dziedzińcu Hariquiela wszyscy poczęli spozierać na ciemny budynek faktorii i otaczające go szopy, dysząc cicho i starając się uspokoić bijące szaleńczo serca. Nikt ich najwyraźniej nie spostrzegł przy wejściu na teren kupieckiej posiadłości, żaden podejrzliwy sąsiad nie podniósł wrzasku ani też nikt nie wypadł z gołym żelazem z samej faktorii.

- Pachołków trza przypilnować, coby który zawczas się nie ocknął - syknął Hariquiel - I zdałoby się jednego w cień odciągnąć, coby kto z nas na jego miejscu zasiadł, a ty byś się zdał ku temu najlepszi.

Rosły Tabadańczyk w lot pojął znaczenie słów elfa, zdarł z głowy najbliższego strażnika jego pocieszną myckę zakładając ją sobie na niesforną i krzywo przyciętą czuprynę, złapał pospołu z Mordentim bezwładnego nieszczęśnika przenosząc go w trymiga w głęboki cień rzucany przez jedną z szop. Obolały po zebranym od Aldura laniu Katańczyk ulżył sobie dwoma solidnymi kopniakami wymierzonymi nieprzytomnemu człowiekowi, potem zaś osunął się na kolana macając po pasie biedaka w poszukiwaniu jego mieszka.

- Ostaw jego sakiewkę, psiakrew! - syknął jeszcze głośniej wciąż kucający przy zastawionej kubkami z winem ławie Hariquiel - Mus nam pozory uczynić, że to pożar z wypadku, a nie umyślny czyn, tedy nie lza ich obrabować!

- A kto rzecze, że ich okradam? - prychnął w odpowiedzi Katańczyk - Ja chcę jeno zerknąć jak dobrze tutejsze kupce płacą, a nuż się do takowej roboty najmę.

Zostawiając towarzysza w cieniu szopy z jego ofiarą i jej mieszkiem Aldur wrócił co sił w nogach do Hariquiela i Goldastha, rozpinając następnemu z kolei strażnikowi pas z szablą i zakładając go sobie na biodra.

- Dychają - szepnął Tabadańczyk dostrzegając unoszące się w płytkim dechu piersi uśpionych strażników - Jak wyglądam, nadam się na jednego z takich onych?

Z pocieszną mycką na głowie i szablą u boku wyprostowany na całą wysokość Aldur sprawiał w ciemnościach wrażenie nader udanego podobieństwa, toteż elf cmoknął z uznaniem wskazując człowiekowi miejsce przy ławie.

- Powylewaj jeszcze wino, a beczułkę gdzie wyrzuć, coby nie za szybko kto pojął, żeśmy ich zatrutym trunkiem podeszli - dorzucił elf podnosząc się zwinnie z kucek - A ty, mości krasnoludzie, pozwól ze mną.

Pozostawiając obu ludziom dziedziniec faktorii pozostali dwaj najmici pomknęli co sił w nogach ku ciemnemu cichemu budynkowi z kamienia i drewna.


Wątek techniczny

Podoba mi się ta Wasza wymiana danych taktycznych w powyższych postach, tego rodzaju współpracę drużynową bardzo u BG cenię! Strażnicy żyją, chociaż płytko oddychają i nie reagują nawet na kopniaki Morientiego. Mają w sakiewkach trochę złota i srebra (info na PW Tzeentcha). Wokół cicho i spokojnie, Aldur siada w mycce na głowie na ławie rozlewając po ziemi zatrute wino.

Dwa zaległe pytania! Gdzie jest teraz piesek? Kto co zostawił w tawernie, a co ma przy sobie? (oraz ile mam Wam ewentualnie odpisać z sakiewek za napiwki, które zostawiliście personelowi za przypilnowanie tych rzeczy).

Faktoria Kaleda Raffura, Tahar-gar, Tabadan

Nie oglądając się więcej na swych ludzkich towarzyszy elf i krasnolud prześlizgnęli się pod frontową ścianę faktorii, przycisnęli do niej plecy podkradając się do drewnianych drzwi. Hariquiel odczekał chwilę nasłuchując bacznie, ale z wnętrza budynku nie dobiegł go najmniejszy szmer. Naciśnięta lekko klamka opadła w dół z nadspodziewaną ciszą, zdradzając czyjąś wielką troskę o regularne oliwienie jej mechanizmu.

Popchnięte delikatnie drzwi uchyliły się odsłaniając czerń wnętrza budynku. Elf zesztywniał ponownie, nie słysząc jednak żadnego dźwięku skinął głową stojącemu u jego boku krasnoludowi, a potem bez dalszego namysłu wsunął się za próg.

Parter okazał się rozległym pomieszczeniem zastawionym drewnianymi meblami, pośród których wyróżniały się pulpity skrybów pracujących za dnia nad księgami rachunkowymi swego pryncypała. Chociaż w powietrzu unosił się nikły rybi zapach, wyczuwalny zwłaszcza dla nozdrzy Hariquiela, elf pojął od razu, że w tym miejscu nie przechowywano ryb, a jedynie zawierano kupieckie transakcje. Nie potrzebując w ciemnościach lamppy elf poruszał się po zagraconym wnętrzu parteru ze zgrabnością, której ludzie mogli mu tylko pozazdrościć.

Rozmyślający gorączkowo mężczyzna uznał, że wystarczy mu w zupełności drewnianego zapasu opału, by wzniecić pożar zdolny strawić całą faktorię do gołej ziemi. Wystarczyło rozbić olejną lampę o jeden z zasłanych czystymi zwojami papieru pulpitów...

Elf obrócił się w miejscu odszukując w ciemności wzrokiem krasnoluda i wówczas dostrzegł kątem oka coś, co wcześniej zupełnie przeoczył: padającą gdzieś z góry ledwie widoczną poświatę, promieniującą nikłym blaskiem od strony wiodących na pierwsze piętro schodów.

W gospodzie zostawiłem plecak, wraz z kocami, bukłakami/manierkami itd oraz koce i większość ubrań. Wziąłem natomiast ze sobą broń, linkę z kotwiczką, wytrychy, księgę (wszystko to w mniejszym worku) oraz większość broni (kilka bełtów do kuszy, ale nie biorę całego pęku). Broń, zbroja i tarcza została u moich towarzyszy w trakcie naszego małego przedstawienia, ale teraz znów mam to na sobie. Tarcza na razie na plecach, kusza zawieszona na pętli pod płaszczem, ale mam na niej rękę, aby w razie czego dostać ją jednym ruchem (bełt obok - nie jest nałozony na łoże, żeby nie spadł...)

Uważniejsi obserwatorzy dostrzegą na lewym nadgarstku przywieszony niewielki amulet. Osoby obeznane z magią zapewne domyślą się, że Moriento potrafi w razie potrzeby rzucać czary, chociaż na razie w żaden sposób się z tym nie zdradził.

Co do ilości zostawionych pieniędzy - kilka tabarów (2-5) dla pachołków. Nie przesadzajmy z napiwkami :p Opieka nad ciuchami nie może wyjść drożej niż sam nocleg

P.S nie dostałem żadnego PW.

Gdy kończę obrabiać się z pachołkami przesuwam się do drzwi. Zaglądam do środka co robią moi towarzysze. Nie wiem n a ile widzę bez dodatkowego oświtlenia. Na pewno w pomieszczeniu są jakieś lampy, które mogę potem w razie czego odpalić od maźnicy.

Póki co chciałbym uniknać zapalania jakichkolwiek lamp, szkoda się zdradzać póki nie jest to konieczne.
Elf zauważywszy stróżkę światła, wyszedł cichutko przed krasnoluda i lewą dłonią wskazał mu podejrzany kierunek. Nie chcąc wydawać nawet najmniejszych dźwięków przyłożył swój długi, szczupły palec do ust, a następnie gestem ręki wskazał na siebie, po czym na lewą stronę schodów i powoli udał się w tamtym kierunku, jednocześnie wskazując na Goldastha i prawą stronę schodów, kilka stopni niżej niźli uprzednio..
Chciałbym po cichu sprawdzić czy ktoś tam jest, czy może ktoś jest przetrzymywany.. oczywiście można by się tym nie przejmować, zebrać podpałkę i puścić cały interes z dymem, ale wolałbym zrobić to 'za moment', po wcześniejszym upewnieniu się dlaczego nie tylko mi, być może przeczulonemu na miejskie intrygi, coś w tym wszystkim nie gra..
Na zebranie papierów z ławy też przyjdzie czas, może trafi się coś ciekawszego u góry..