Forum KrysztalyCzasu.pl

Na łączach panowała głucha cisza. Tania wciąż zarzucała włosy w powtarzalnych jak mantra zgrabnych ruchach. Wasyl pospiesznie zbierał upuszczone wcześniej klamoty, gdy nagłe szarpnięcie pozbawiło całą trójkę równowagi.
Motłoch w poleciał w tył potykając się o wyłamane, poniewierające się po podłodze części drzwi upadając na blokujące przejście ciała dwóch ochroniarzy SovTransu. Borys huknął drugim, zdrowszym ramieniem sycząc z bólu, gdy odruchowo chwycił się czegoś pociętymi wcześniej palcami.
Tania uderzyła o ścianę pozostawiając po sobie głebokie wgniecenie.

Przy wtórze pisków i zgrzytów trtansport gwałtownie hamował sypiąc spod kół kanonadę iskier. Jelcynow wpatrywał się zahipnotyzowany w szybko malejącą skalę licznika, oraz trzeszczące pasy niedokładnie spiętego przez Wasyla motocykla stojącego na tyle wagonu.

....00:32 - 00:31 - 00:30 ....

Cyberlaska otworzyła oczy, po czym doskoczyła do walających się bombek i z maksymalną precyzją wyrzuciła wszystkie przez wyrwę w ścianie, byle dalej. Mętlik w głowie nie zmienił nic na poważnie ... niech się programy ruchają i robią co trzeba. Metalicznym głosem zakomunikowała.

"Wasyl, leć po apteczkę dla pana Jelcynowa. Motłoch, zamiast się wylegiwać zestrzel AV-kę. Motor się zaraz urwie, panie Borysie Władimirowiczu. Prąd mnie poraził ale już jest optymalnie."

Strasznie nieludzko brzmi, a twarz ... pusta jak u jakiegoś robota w czasie gdy wszystko dookoła trzęsie się i wiruje.

- Świetnie, świetnie, to mi się podoba. I nie jestem żaden Władymirowicz, zakoduj to sobie. Popraw dane i wpisz poprawnie: Borys Jelcynow, aka "Niedźwiedź". Zawijamy interes, pociąg jest spalony, przyjedzie policja Belacorpu to mamy przejebane. Zbierać graty, zatrzeć ślady i zatrzymujemy pociąg. A tych z SovTransu wyjebać w ślad za bombami. Szybciej!

Pociąg gwatłownie zwalniał tempa prawdopodobnie uruchomionym hamulcem awaryjnym, zmuszając wszystkich do szukania oparcia, by nie stracić równowagi.
Wspomagając się szponami Tania szybkimi ruchami dopadłą ładunki wyrzucając je z wagonu. Liczniki były bliskie zeru gdy wszystkie bomby opuściły zrujnowany wagon szesnasty. Kilka niedalekich eksplozji wstrząsnęło okolicą, zimny pot słynął po karku Jelcynowa, któy wyobraził sobie błyskawicznie, co ów ładunek zrobiłby z nim, gdyby pozostał w wagonie.
Coś najwyraźniej szwankowało, Jelcynow umiejętnie krył strach za okularami zastanawiając się co znajduje się w pamięci śmiercionośnej seks- laleczki, którą zmuszony był aktywować bez pełnego software'u.

"Wasyl, leć po apteczkę dla pana Jelcynowa. Motłoch, zamiast się wylegiwać zestrzel AV-kę. Motor się zaraz urwie, panie Borysie Władimirowiczu. Prąd mnie poraził ale już jest optymalnie."

Niedźwiedź Jelcynow uśmiechnął się zajadle, znowu miał w ręku swoje asy.

Tania otrzymywała na szybko nowe instrukcje od bossa, gdy ..

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=nM__lPTWThU[/youtube] podkładzik

zareagowali równocześnie instynktownie szukając osłony. Odgłosy stali szarpanej ciężkim ogniem maszynowym zagłuszyły wrzaski dobiegające z sekcji pasażerskiej. Pociąg wciąż zwalniał sunąc teraz z prędkością 80km/h.

Wspierając się na szponach Tania wykonała mały rekonesans wychylając się ze szczeliny. Doskonale zaprojektowane oczy KM "Kao" zarejestrowały szczegóły okolicy.

Wasyl rozejrzał się, zamontował wyrzutnie na przed ramieniu, przytrzymując się spokojnie wycelował do AV-ki i strzelił.
Wot skurwysyny macie na co zasłużyliście.

- Job twoju mać... - zaklnął Niedźwiedź i odwrócił się w strone Tanii. - Przerwać dotychczasowe procedury i opatrzyć rany załodze!

Ruska maszyna. Może i niezbyt sterowna, toporna w sylwetce, ale obłożona solidnym jak przystało na rodzime konstrukcje pancerzem.
Motłoch zdawał sobie sprawę, że musi trafić w określoną lokację, ideałem byłoby zapakować strzał z "Rostovica" prosto w otwartą rampę, z której operator ciężkiego karabinu maszynowego wystukiwał gęste ołowiane metrum. Trzydziestomilimetrowy, odpalany "na zimno" pocisk poszybował w kierunku celu niesiony komendą Wasyla. Głęboki, basowy pomruk uderzenia zagłuszył na moment terkotanie ciężkokalibrowego oponenta wgryzając się w ognistym wybuchu w lewy bok pierwszego wagonu, tuż pod poszycie dachu. Ognistej łunie zawtórowały strzępy rykoszetujących fragmentów niszczącego uderzenia odłamkowej nuty.
Wasyl w ostatniej chwili ukrył głowę z powrotem do wagonu unikając przelatujących elementów poszycia i chichocząc do siebie:

Skoro grzmiało- będzie deszcz.

Uśmiech jednak szybko spełzł z jego twarzy ustępując miejsca wymownemu spojrzeniu Jelcynowa. Ryk aeroturbin zbliżał się szybko wspierany rytmem szatkujących wszystko na swej drodze pocałunków kalibru 12.7 mm..

Komunikat na wyświetlaczu ocznym Tani analizował sytuację sygnalizując:


UWAGA. PRZEWIDYWANE ZAGROŻENIE ŻYCIA PROTEKTA.

Zgodny z zapisanym pakietem osobistych preferencji Protekta dźwięk alarmowy dramatycznie rozbrzmiewał w umyśle borga.

http://www.youtube.com/watch?v=oIbQV0kJs64- (wpisany w pamięć podkładzik motywujący dla Tani)

- Jakieś propozycje, Tania? Jak nie, to spierdalamy stąd. Wasyl, poradzisz sobie. Spotkamy się w punkcie docelowym!

Ja nie dam rady poczekam na tych chu... tutaj.
Odwracam się i spróbuję przejść przez drzwi do następnego wagonu. a jak się nie to kolejny strzał (najlepiej jak tamtemu pestki się skończą i będzie musiał zamontować nowy pas czy coś) do odwrócenia uwagi i skacze z pociągu.

Motłoch mruknął jakieś przekleństwo po czym przestąpił nad zatarasowanym zwłokami ochroniarzy przejściem. Z głębi kolejnego wagonu docierały narastające wrzaski. Wasyl przebiegł pierwsze metry korytarza, gdy z przeciwnej strony wysypała się kolorowa masa spanikowanych pasażerów pociągu, poganianych ołowianymi dźwiękami wojennej muzyki.

Jelcynow ściągnął na chwilę okulary i przecierał je nerwowo. Sytuacja była trudna, ale nie z takich opresji już wychodzili. Po chwili odłożył okulary, chowając je w kieszeni.

- Dobra! Inaczej. Tania, Motłoch, zestrzelcie tego frajera co pruje do nas z automatu. Skok jednak nie będzie dobrym pomysłem, nie przy tej prędkości!

Niedźwiedź nie czekał, aż jego najemnicy wykonają rozkaz. Zabrał się za odczepianie motoru i szykowanie się do jazdy.

"Tak, proszę pana I oto propozycja akcji optymalna z mojej analizy. AV-ka rozstrzela nas jeśli odjedziemy teraz a ... Wasyl ! Dawaj te armatę, jesteś odrobinę większym celem i gorzej strzelasz. Będziesz osłaniał pana Borysa a ja się przyczaję i rozwalę ich silniki gdy będą nad nami przelatywać. Zablokuj drzwi, może tam być kolejny zabójca."

Cyberlala popatrzyła na szefa oczekując autoryzacji na przeprowadzenie akcji.

Jelcynow ruszył chwiejnym krokiem łapiąc czego się dało po drodze. Po chwili przykucnął przy motorze siłując się z napiętymi pasami mocującymi.

Szefie jak potrzebujesz wyjścia z tego wagonu to ja to załatwię ładuję kolejną rakietkę i celuje w tylnie drzwi... i cierpliwie czekam co powie szefu. A tak po za tym ten motłoch zaraz tu dotrze pokazuję na ludzi..

-rzucił Wasyl uśmiechając się złowróżbnie. Niedźwiedź znał tę jego minę, spragnioną rozróby, lubującą się w bałaganie i widowiskowych zniszczeniach. Rakieta odpalona wewnątrz wagonu mogła spowodować nieprzewidywalne skutki. Wokół wciąż sterczało sporo skrzyń ze sprzętem, wartym jakieś 30 tysiaczków. Jelcynow przygryzł wargi zdajac sobie sprawę z faktu, że większość z tych zabawek będzie należało porzucić.