Mężczyzna w mundurowej kurtce wcisnął w dłoń Boba klasyczną plastikową kartę identyfikacyjną z bioczipem i okręciwszy się na pięcie bez zbędnej konwersacji opuścił opustoszały lokal. Gonzo nie omieszkał zauważyć, że wychodząc - najpewniej wcale nie przez przypadek - kurier nadepnął z całej siły na poruszającą się niemrawo dłoń gangstera postrzelonego przez Latynosa.
Trzasku pękających kości nie dało się nie usłyszeć.
- Człowieku, uratujesz ją? - jakiś przejęty młodzieniec potrząsał tamującego krwotok studentki Clarensa, wcale mu tym potrząsaniem nie pomagając. Para łkających dziewcząt kucała przy leżącym bezwładnie młodym człowieku, któremu bezwzględny Voodoo podciął gardło.
Od strony ulicy dobiegało coraz głośniejsze zawodzenie syreny, bądź to policyjnej bądź wezwanego przez kogoś pogotowia.
Kurier zniknął, nadciąga kawaleria. Teoretycznie dziewczynę można uratować, jeśli Clarens ofiarnie pozostanie przy niej do chwili pojawienia się medyków, ale nie wiem, czy jego poświęcenie sięga aż tak daleko. Jakie macie plany na najbliższą przyszłość, panowie?
