Forum KrysztalyCzasu.pl

"Rezolutny goblin", 40 dzień kepon-ranu, początek nocy

Balin jako ostatni wyszedł z Komnaty Nieulękłych. Siedział tam najdłużej, bo skończywszy trening z małomównym siwiutkim kapłanem Gotam-gora, a później ulicznym zabijakom musiał jeszcze przyswoić ogromne tomiszcze pełne czarów. Nie mógł jednak zniweczyć tak ogromnej szansy. Księga czarów Hirmina Arusa zawierał mnóstwo czarów i była warta przynajmniej tyle co całodzienny urobek z niewielkiej kopalni złota.
W trakcie jak uczył się nowych umiejętności oraz zdobywał nową wiedzę powoli z otoczenia ubywali kolejni Nieulękli. Bazookh, Barthur, Drayaharus, Huskun. Pewnego dnia nawet Gusłek trzasnął z zadowoleniem zamykając księgę po ukończonej nauce.

Balin pożegnał go i sam jeden pozostał na bezludnej wyspie pływającej w odmętach nicości jeszcze... tydzień, dwa a może i miesiąc. Trudno był stwierdzić, bo dni zlewały się ze sobą w jedną długą pauzę męczarni.

Z radością powitał chwilę gdy pojął formułę jednego z ostatnich czarów. Co prawda było jeszcze kilka, ale wykraczały one poza jego możliwości pojmowania. Może kiedyś, jak Gotam-gor pozwoli to opanuje tak skomplikowaną magię, ale jeszcze nie dziś. Balin z radością wszedł w falujące zwierciadło spragniony dobrego jadła, napitku i dźwięku ludzkich rozmów.

Gdy przekroczył wrota znalazł się w pokoju "Rezolutnego Goblina", jakże dziwnym wydawał się fakt, że dojrzał jeszcze plecy Gusłka, który dopiero co zdążył wyjąć z pokoju. Tutaj w świecie rzeczywistym minęło zaledwie kilka chwil, on tymczasem czuł się jak powracający do cywilizacji pustelnik i pielgrzym.

Nieulękli z radości zajęli swoją lożę i zasłonili jej wejście kotarą. Stół stał zastawiony jadłem. W nozdrza uderzał dymy zapach świeżo wędzonej ryby i gotowanej agawy. Ślinianki zareagowały istnym potokiem śliny. Gusłek i Balin podziękowali swoim bogom za tak sutą wieczerzę i dołączyli o pozostałych pałaszujących ze smakiem towarzyszy. Zmysły powrócił ze zdwoją siłą i zaatakował wyposzczone kubki smakowe wywołując orgię smaków.
Po długiej i wypełnionej mlaskaniem, siorbaniem, cmokaniem i chrupaniem chwili, Nieulękli skupili się na opróżnianiu kielichów i leniwej rozmowie.

- To jaki mamy plan działania na jutrzejszy dzień Huskunie ?- zapytał Gusłek.

Retrospekcja. Komnata Nieulękłych.

Miejsce w którym przyszło się trenować Barthurowi było miejscem, które było nad wyraz ciekawe dla każdego wróżbity czy rasowego astrologa, jakim był tan Aktrion Fubar. Olbrzymowi wydawało się, że spędzili tu już bardzo długo czas, głównie studiując pozostawione w wieży mapy i dyskutując o naturze tegoż dziwnego miejsca. Obaj po długich debatach, które z reguły miały dość wesoły przebieg, nie tyle ze względu na merytorykę, co też na zderzenie prostego chłopa ze szlachciem, doszli do wniosku, że komnata jest zapewne półsferą egzystencji, lub nawet wycinkiem Orcusa znajdującym się w innej sferze egzystencji zapewne mającej sporo związku z czasem.

Najwoęcej pytań stawiało zawieszenie wyspy w mlecznej pustce. Barthur był nawet skłonny żeby spuścić się na linie aby zobaczyć jak ten świat wygląda od spodu ale skończyło się na tym, że mało nie spadł w nicość przez linę kiepsko związaną na zwalonym pniu drzewa. Skończyło się tylko na tym, że ostrożnie powyglądał w dół, starając się dostrzec jak najwięcej i rzucaniu kamieni w nadzieji, że któryś odbije się od krawędzi sfery.

Eksperymenty organoleptyczne nie przyniosły jednak żadnych wiążących odpowiedzi i Barthur wypiwszy w ofierze cały zapas alkoholu jaki tylko zdołał w siebie wlać, modlił się gorąco do Piana, aby ten zesłał swą łaskę mądrości na swojego młodego wróżbitę.

Mapy niebios przedstawiały zupełnie inne konstelacje nieznane zarówno nauczycielowi jak i uczniowi. Barthur spodziewając się, że map nie będzie dało zabrać się do Rotgan Kir starannie przekopiował je znacząc swoją klatkę piersiową ukłuciami sztyletu, tak aby małe ranki odzwierciedlały ułożenie konstelacji i gwiazd. Potem wiosce miał zamiar przenieść wszystko na pergaminy.

W końcu nauka dobiegła końca i Barthur niechętnie pożegnał się z niemałą fortuną za jalą szlachcic zgodził się szkolić goblina. Potem oboje wrócili do Rotgan- Kir.

"Rezolutny goblin", 40 dzień kepon-ranu, noc

Głęboko wstrząśnięty wrażeniami związanymi z podróżą w czasie i przestrzeni, zaklinacz siedział grzecznie na krawędzi drewnianej ławy nie przejawiając najmniejszego zainteresowania jadłem ani napitkami - co samo w sobie mówiło wiele o targających nim emocjami i zmieszaniu. Magiczne moce Nieulękłych okazały się jeszcze potężniejsze niż Huskun dotąd sądził i pozostawało tylko nieśmiało mniemać, że ich możliwości finansowe pozostawały równie imponujące.

Gromadzący skrzętnie gotówkę goblin został właśnie poddany niezwykłej próbie i cudem niemal jej podołał, najpewniej wskutek ogłupienia wywołanego natłokiem niezwykłych wrażeń. Dorobiwszy się bogactwa wykraczającego po wielokroć ponad zasobność całego plemiona Turgulów, stracił ów majątek niemal w jednej chwili zyskując w zamian coś, co podług opinii przeciętnych goblinów nie miało zupełnie wartości i kojarzyło się z rozrzutną głupotą - wdzięczność swych druhów mianowicie!

- Paladyni - wymamrotał słysząc pytanie swego kleryckiego mentora - Trza zawiązać sojusz paladyński, bo wąpierz rychło powróci.

Watek techniczny

Barthur organizuje wóz i jeśli Hirmin jeszcze jest w karczmie to prosi o eskorte, choc pewnie duzo lepiej by bylo jesli taka prosba wyszlaby z ust szlachetnie urodzonego Balina.

Nie mam jakis czaszek w swoim bogatym asortymencie wrozbiarskich gadzetow? Jesli tak to przekaze je na zbozny cel Huskunowi, bo jeszcze gotow jakis mieszczan glow pozbawic;p

Panie Hirmin potrzebujemy wóz coby jedną ważną i bogatą osobę przywieźć tutaj. Nieco słabuje na zdrowiu, tedy wóz w miarę wygodny być musi.
Wóz wkrótce oddamy.

Karczma pod "Rezolutnym Goblinem", poranek 1 dnia Bakis-ranu.

Pierwszy dzień miesiąca poświęconego Gothedowi, Borgonowi Ciemnemu i Arancie rozpoczął się spokojnie chociaż pogoda spłatała kolejnego figla obfitując potężną wichurą i nagłym spadkiem temperatury.
Gusłek przeciągnął się w łóżku obudzony krzątaniną Huskuna i Barthura. Młody uczeń szamana zdążył już załatwić ogrom prac, a teraz wpatrywał się z niekrytym zadowoleniem na trzy zgromadzone na łóżku czaszki. Końskiej brakowało żuchwy, którą pewnie jakiś barbarzyńca używał jako broń, a pęknięcie sugerowało o nagłym zejściu śmiertelnym zwierzęcia. Oprócz tego miał czaszkę psa i barthurową czaszkę szczura.
Oprócz zdobycia czaszek Huskun zdążył rozmówić się z Orafarem, którego usłyszał o samym świcie wyśpiewującego "Hymn do słońca", w zasadzie to właśnie owe śpiewy go obudziły. Paladyn zobowiązał się zorganizować spotkanie z pozostałym przebywającymi w Rotgan-kir towarzyszami w profesji oraz ich sprzymierzeńcami.
Odwiedził też w kuchni karczmarza i wręczył upominek w ilości 50 sztuk złotych monet. Datek spowodował, że już po chwili w karczmie pojawił się najęty tragarz z wózkiem, który zabrał beczkę wina dla czarnego rycerza oraz zwolniło się kila pokoi na piętrze. Goblin z dużą podejrzliwością przyglądał się otrzymanemu od karczmarza w podzięce przysmakowi - miski świeżych omułków. Smakowały bardzo dobrze, jak gluty smoka błotnego.
Zdążył także odebrać list do Gusłak i przegonić kopniakiem gońca, który nalegał na oddanie listu w ręce kapłana osobiście.

Balin i Barthur wyruszyli do świątyni Arianny, aby załatwić przeniesienie Hirmina Arusa do karczmy. Poszło łatwiej niż podejrzewali. Zastali w świątyni posługaczkę Hirmina, która z wielką ulgą przekazała opiekę nad kapłanem osobom o których kapłan wypowiadał się w samych superlatywach, czyli pod opiekuńcze skrzydła kapłana Pana Kielicha i jego towarzyszy. Barthur ujął nieprzytomnego i wychudzonego kapłana, który w jego ramionach wyglądał jak małe dziecko i wyszedł przed karczmę. Twarz kapłana pałała nieziemskim spokojem, a pomarszczona i pożółkła skóra ustępował różowym i zdrowym dłoniom w których tkwił mocno zaciśnięty amulet prezentujący kształtne piersi. Z świątyni Arianny było zaledwie kilkadziesiąt metrów do "Rezolutnego Goblina", ale mimo to zapobiegawczo Balin załatwił od szefa straży eskortę straży miejskiej. Murton Ereneg był szary jak ściana i wyjaśnił, że w nocy wymordowano grupę pielgrzymów. Wygląd, że to robota krwiopijcy, bo w ciałach nie pozostało ani kropli krwi.
Wielki goblin ułożył kapłana na dwukółce i przetransportował do karczmy. Kapłana wniesiono i ułożono w pokoju leżącym miedzy pokojami elfich dziewic, które zobowiązano do zajmowania się starcem, a pokojem Orofara.

Bazook i Drayaharus siedzieli przy stole i raczyli się pożywnym i sytym śniadaniem składającym się z świeżo upieczonych placków z agawy, wędzonych ryb i mięs. Udawali, że skupieni są jedynie na jedzeniu, po prawdzie jednak przysłuchiwali się woźnicy, który pił łapczywi piwo.

- Mówię ci karczmarzu istna makabra - mówił człowiek, a ręce drżały mu tak bardzo, że rozlewał piwo - cała rodzina. Starzec i dzieci też. Wszyscy martwi. Zakatrupieni na śmierć. Musieli być pielgrzymami co przybyli na Powietrzny Taniec i mieszkali w zaułku pod Bramą Główną. Nie wiele widziałem, ale tom co zobaczył to dla mnie i tak za dużo. Od razu przegnała mnie straż, ale jak zamknę oczy to dalej widzę te trupy. Na Katana, nawet kilkuletnią dziewczynkę. Nalej jeszcze, ale czegoś mocniejszego.

Alchemik odchrząknął nieco, aby zwrócić uwagę Imaginerusa i Bazookha.
- Może to nie ważne, ale wydaje mi się, że ktoś majstrował na moim stryszku przy okienku w dachu. Jak dziś z rana je otworzyłem to wydać było takie cięcia na rami w okolicy haczyka. Jasna dupa, a jak to te potworzysko chciał mi wpełznąć do pokoju? Ja chyba jednak wyjadę za miasto, pal licho ten dom, życie ważniejsze. Poza tym jakoś ostatni nie mówicie o mojej zapłacie za wiadomość gdzie jest druga część eliksiru i mojej pomoc w uwarzeniu go. Widziałem wczoraj księżyc w już w pełni, czy w tym przepisie nie było coś o pełni?

Gusłek ziewnął i z niesmakiem popatrzał na czaszki, jednak nie skomentował. Wziął za to pergamin i rozwinął go. To był pismo Senil. Pisała, że zmiana na stopach powiększyła się w ciągu doby na szerokość połowy dłoni. Czyli przemiana postępowała i to dość szybko. Nie było, żadnych przebudzeń czy ocknięć.

Przewiezienie starca do karczmy okazało dużo prostsze niż ktokolwiek by się spodziewał i olbrzym nawet drapał się po czaszce zakłopotany, bo całą alcję zaangażowane były nieproporcjonalne siły. Cieszył się jednak w duchu, że wszystko się udało i Hirmin leżał otoczony troskliwymi elfkami.

Barthurowi nie przychodziło do głowy nic lepszego jak wykorzystać nowo nabyte umiejętności, aby pomóc choremu starcowi. Kazał wytoczyć beczułkę wina i jął polewać w wielkie kubki sobie i kilku gorliwym wyznawcom Piana, którzy ostatnimi czasy coraz częściej zjawiali się po błogosławieństwa wielebnego Gusłka. Barthur dobrze pamiętał nauki swego mentora. Do wróżb świetnie nadawały się pawie, ale w okolicy nie szło znaleźć żadnego ptaka. Cóż jednak milsze było Pianowi niźli dobra pojatyka? A gdzie opilstwo tam pawie pojawiały się w miarę upitego alkoholu, toteż Barthur niemal siłą poił dwóch wyznawców czekając na efekty takiej miłej bogu ofiary.

Wątek techniczy

Modle sie do Piana w intencji ubicia wąpierza i rozwiazania zagadki choroby Hirmina. A potem wróżę z "pawiów" zadając pytanie: Czy ida się wyleczyć Hirmina? Proszę wziąść pod uwagę jak klimatyczne są wróżbiarskie elementy i jak wpisują się ładnie w pianicke dogmaty;)