Forum KrysztalyCzasu.pl

Ostrogar, Wyniosła Piramida; 23 orakt-ran

Ogidarion wysłuchał długiej przemowy Sureliona dumnie wyprostowany i majestatyczny, aczkolwiek kilka razy przez jego piękne oblicze przemknął cień skonfundowania. Kielich Magii uśmiechnął się na ten widok w duchu, doskonale świadomy wrażenia jakie wywarł na gospodarzu świątyni.

- Cóż, być może okazałem się zbyt łaskawy, pomniejszy bracie - odparł w końcu Opiekun Śniących - Twe słowa uświadomiły mi, że nie jesteś jeszcze gotowy na rozpoczęcie tak chwalebnej drogi ku scaleniu się z moją boskością. Pozwól, że powrócimy do tej propozycji w bardziej odległym w przyszłość terminie. Cóż zatem sprowadza cię w me progi? Czytając w myślach mej służki posiadłem wiedzę o magicznym przedmiocie, który jakoby sprowadza koszmary na śniących. Wyczuwam ów artefakt w twym posiadaniu, jego aura przesącza się do mego boskiego półplanu. Czy przynosisz go w postaci daru dla mej boskiej istoty?

Ostrogar, Wyniosła Piramida; 23 orakt-ran

Połolbrzym za taflą lustra warknął z dezaprobatą kiedy propozycja rozwoju boskości została odsunięta. Surelion jednak nie dawał po sobie poznać gniewu.

- Szkoda... W takim razie muszę iść dłuższą drogą. - powiedział powoli nieco rozczarowanym głosem - Wprawdzie jak sam zauważyłeś jestem jeszcze na początku mej drogi i nie mam niczego godnego by obdarować brata boga, który gości mnie w swej świątyni ale jeśli chcesz dam ci go jako prezent. Choć obawiam się, że jest to rzecz która okaże się bluźniercza i przeciwna twemu etosowi. Czyni bowiem zło każdemu kto zaśnie pod jego wpływem, zsyłając sny. Mnie objawił się Shafugal, z jego oddechem zwarło się me światło. - Półbóg zamyślił się cofając myślami do niedawnych przeżyć. - Ten sen skierował me kroki tutaj celem wyjaśnienia jego zawiłości. Myślę, że twój konkurent, którego sługa nosił ów przedmiot potrafi zsyłać sny prorocze. Choć krwiste i złe. Mówią o nim Oko Wieczności.

Ostrogar, Wyniosła Piramida; 23 orakt-ran

Ogidarion powitał słowa Sureliona lekkim ruchem głowy mogącym uchodzić od biedy za ukłon.

- Przyjmij mą wdzięczność za chęć przekazania tego niefortunnego wytworu rąk jakiegoś czarodzieja - powiedział spoglądając na zademonstrowaną przez gościa majaksę - Potrafię zneutralizować efekty działania tego przedmiotu tak,aby nikomu więcej już nie zaszkodziły. O Oku Wieczności nigdy wcześniej nie słyszałem, domniemywać zatem, że to sprawa tak trywialna, iż nawet jej echo nie przedostało się do sfer boskości. Shafugal to co innego, choć podejrzewam, że tobie samemu niewiele o tej istocie wiadomo. Jeśli prastary złowieszczy cień zła zwany przez uczonych w księgach Pikusiem pojawił się w twych snach, musiało to nastąpić w efekcie splotu innych nadchodzących wydarzeń niż te tyczące się twej własnej osoby.

- Obawiam się, że nie do końca rozumiem - odpowiedział nader niechętnie Surelion, nienawykły od wyjawiania jakichkolwiek słabości innych niż ułomna kończyna - Czy objawienie Shafugala nie jest dla mnie przestrogą?

- Raczej przestrogą dla nas wszystkich - zwierciadlane odbicie uniosło palec w geście wymownego pouczenia - Lecz nie zdołam zgłębić tej tajemnicy, jeśli nie opowiesz mi o szczegółach tego sennego koszmaru. Przez wzgląd na szacunek, którym darzę bez mała wszystkich pomniejszych braci bogów nie będę czytał przemocą w twych myślach, chociaż mógłbym to bez trudu uczynić. Jaki zatem sen zesłał ci ten przedmiot?

Surelion opowiedział ze szczegółami swój sen po czym zdawkowo również o zdobyciu przedmiotu.

- ... to wszystko co zaszło. - zakończył - Zmartwiłeś mnie starszy bracie. Przyznam szczerze, że słysząc w mieście o twych rozlicznych cudach i olbrzymiej mocy miałem nadzieję, że w zamian za przysługę będę mógł zaczerpnąć z twego doświadczenia i rozwinąć się na twoje podobieństwo. Doszedłem do tego wniosku sądząc, że nasze królestwa są do siebie przyległe, gdyż inwencja i pomysłowość leżą w sferze snów i marzeń należących do twego niezaprzeczalnego królestwa, jednak ich wykonanie w świecie realnym czy raczej urzeczywistnianie jest już w mej domenie. Teraz jednak nie mam ci co zaproponować a nawet odwdzięczyć za poświęcony czas.

- Co zaś się tyczy tego przedmiotu, niech pozostanie bez zmian jeśli taka twa wola. Jeśli go wygasisz, być może nie będę mógł dojść do sedna kłębka, po nici którą już uchwyciłem i nie puszczę.

Ostrogar, Wyniosła Piramida; 23 orakt-ran

- Nadnaturalne przeczucie mówi mi, że takich szkodliwych artefaktów może być więcej - odpowiedział po dłuższej chwili namysłu ukryty w lustrze półbóg - Gotów jestem zatem rozważyć pewną formę współpracy pomiędzy swą osobą, a tobą, pomniejszy bracie. Chciałbym, abyś podjął poszukiwania tego, kto posiadał do niedawna majaksę, a jeśli go odnajdziesz, odbierz mu inne takie przedmioty, które być może posiada. Wynagrodzę cię szczodrze za każdy zdobyty artefakt.

Na piękną twarz Odigariona wypłynął szeroki uśmiech życzliwości, a jego prawa ręka spoczęła na ramieniu siedzącego w krześle półolbrzyma. Surelion westchnął mimowolnie czując jakby coś musnęło w tym samym momencie jego własne ramię, chociaż nadal pozostawał w alkowie sam.

- Jeśli o szczegóły twego snu idzie, utrwaliłem się w przeświadczeniu, że znalazłeś się tam przez przypadek. Ten koszmar jest najpewniej mglistą przepowiednią boju, jaki być może stoczą ze sobą Dagonin i Shafugal.

- Czym... lub kim jest ten Shafugal? - Surelion nie zdołał się powstrzymać od cisnącego się na usta pytania, w duchu nadal zżymając się na siebie samego za irytującą niewiedzę.

- To wiedza, której nie powinieneś na razie posiadać - odpowiedział naprędce Odigarion, po raz pierwszy okazując bardziej przyziemne emocje i krzywiąc oblicze w geście niechęci do pomysu kontynuacji tematu - Teraz zaś powiedz mi jak mogę ci się odwdzięczyć za ten koszmarnik, który mi przyniosłeś w darze?

-Chciałem cię prosić o szkolenie, kiedy na to przyjdzie odpowiednia pora. Nie chcę ci jednak zajmowac niepotrzebnie czasu. Choć zapewne czas w trakcie snów może biec w inny sposób więc kilka godzin snu w rzeczywistości mogłoby trwać zapewne nawet i kilka miesięcy w krainie onirycznej...

Ostrogar, Wyniosła Piramida; 23 orakt-ran

Oblicze Ogidariona promieniowało coraz mocniej nadnaturalną przychylnością, w jego migdałowych oczach zapłonęły iskierki czystej mocy.

- Maluczki bracie, nie lękaj się przyjąć pomocnej dłoni w tak nieprzyjaznym dla nas wszechświecie - oznajmił dźwięczącym powagą głosem gospodarz - Nie widzę w tobie rywala dla swojej domeny, toteż za racji na swój etos okażę ci nadzwyczajną życzliwość i wesprę na samym początku trudnej drogi. Kiedy zaś przyjdzie ten znamienny moment, gdy zaczniesz się już liczyć w sferze boskich wpływów i układu sił, zażądam zapłaty za okazane wsparcie. W międzyczasie zaś podejmiesz się wyzwania, które ci zaoferowałem i odnajdziesz wzmiankowane wcześniej Oko Wieczności.

Majestatyczny elf uniósł w górę obie ręce, a jego głos jeszcze przybrał na autorytarnym i charyzmatycznym tonie. Wsłuchany w słowa Opiekuna Śniących Surelion zatracił się w melodii jego mowy, utonął w roztaczanej przez gospodarza aurze władczości i dostojeństwa. Istocie tak niezwykłej jak Ogidarion nie można było się oprzeć, a odmówienie jego prośbie musiało być postrzegane jako niewiarygodne świętokradztwo. Kielich Magii nie zamierzał dopuścić się takiego występku mając przed sobą niezbite dowody boskości wielkiego Ogidariona, zamierzał natomiast uczynić wszystko, by zadowolić swego wspaniałego rozmówcę.

- Stanie się podług twego życzenia, mentorze - zapewnił pośpiesznie elfa walcząc jednocześnie z potrzebą przypadnięcia na przynajmniej jedno kolano - Uczynię wszystko, co w mej mocy, aby odnaleźć Oko Wieczności.

Ostrogar, Wyniosła Piramida; 23 orakt-ran

Surelion przebywał w świątyni snu pięć dni. Przez ten czas pomiędzy wieloma dysputami ze swym starszym bratem, bogiem snu nauczył się zapadać w stan głebszej medytacji łączącej go ze swą boską iskrą. Ilekroć opuszczał ten stan niósł on ze sobą dziwne mrowienie świadczące o nadnaturalnym nagromadzeniu mocy.

Przez te kilka dni, Surelion przemieszczał się pomiędzy swoją komnatą a salą luster gdzie czekał na niego nieustannie brat sen. Powoli przyzwyczajał się do warunków panujących w świątyni. Nie miała ona zbyt wielu okien a te które istniały były jedynie na zewnętrznych ścianach piramidy. Środek budowli rozświetlały jedynie słabe lampy, sprzyjające kontemplacji sennych wizji zsyłanych przez właściciela świątyni.

Najciekawsze były jednak sny jakich Surelion doświadczał...