Forum KrysztalyCzasu.pl

27/ 11/ 2020, 7: 15 czasu wschodnioazjatyckiego, lotnisko, sauna

Westchnienie błogiej, wręcz ekstatycznej przyjemności ogarnęło Borysa, gdy wraz z Motłochem w pełni roznegliżowani wkroczyli do buchającego kłębami pary dość przestronnego pomieszczenia sauny. Przestrzeń dziesięciu metrów kwadratowych leniwie oświetloną żółtawą poświatą spowijały kłęby pachnącego jodłą i jałowcem dymu.

Motłoch przetarł oczy z niedowierzaniem- zgodnie z informacją miał na nich oczekiwać wewnątrz delektujący się przyjemnościami sauny kapitan Borejko.

... mmhm... -westchnęła nie otwierając oczu, niczym kot przeciągając się i naprężając kuszące kształty

.. rozgośćcie się... ... dajcie mi pięć minutek... to pogadamy o tym waszym...

-kapitan niespiesznie otworzyła oczy mierząc spojrzeniem rozmiary obu panów -

..ohh.. -cichutko pisknęła, niczym rozczarowana nie dość obfitym posiłkiem mysz.

skromnym interesie..

-zakończyła z uśmiechem, zalotnie trzepocząc rzęsami.

Kapitan Borejko:


Kurwa mać... -wysapał wielki ochroniarz Jelcynowa usiłując zapanować nad niekontrolowaną reakcją ciała..

[center]***[/center]

Kilkadziesiąt metrów dalej, w budynku administracyjnym Tania z nadnaturalną prędkością biła kolejne rekordy na starożytnej "konsoli". Zebrał się wokół niej już niemały tłumek soldatów, którzy zakładali się o pobicie rekordu niedoścignionego jak dotąd mistrza Wasyla.

Na czym to Tania zapierdala..

Niedźwiedź bez słowa i skrępowania usiadł koło kapitan Borejko.

- Za to dwa interesy pani kapitan są całkiem niezłych rozmiarów - przyznał Borys, rozsiadając się i rozkoszując gorącem, czekając jednocześnie w napięciu na dalszy rozwój sytuacji. Mimo, że przekupiony wojskowy był kobietą, nie mógł jej ufać. Zresztą, nikomu nie mógł ufać.

27/ 11/ 2020, 7: 17 czasu wschodnioazjatyckiego, lotnisko, sauna

... mmhm... to słodkie co mówisz.. przejdźmy zatem do konkretów

Kapitan Neorosyjskiej Armii wbiła głębokie spojrzenie w oczy Borysa jednocześnie kładąc dłoń na jego najcenniejszych akcjach, zaniedbywanych ostatnio w wyniku nadmiernie przeciągajacego się zlecenia.

Miała być Was.. trójka... przyznam, że wprawiło mnie to w pewne rozczarowanie.. mizernie pociesza mnie jedynie te dwadzieścia pięć tysiączków na moim koncie.. niemniej jednak...

Kąciki ust Kapitan Borejko uniosły się w zalotnym uśmiechu. Jej dłoń delikatnym, acz zdecydowanym gestem podjęła niezbyt powściągliwą grę. Niedźwiedź mimo nadludzkiego wysiłku woli nie pozostał niewzruszony. Męska cielesność zakpiła z prób zachowania kamiennego oblicza.

...mhmmm!! Niedźwiadku! Zaskakujesz mnie!

Jelcynow zaczynał się pocić, bynajmniej nie z powodu wysokiej temperatury panującej w saunie. Motłoch gapił się jak jurny buhaj. Jego wyobraźnia podwójnie tłoczyła krew do wszystkich członków ciała.

Otóż.. liczyłam na trójkę ludzi... tymczasem... jest z Wami jakaś blaszana panienka... troszkę mnie to zasmuca... a kiedy jestem smutna..

Zdecydowanym ruchem usiadłą na Jelcynowie patrząc mu głeboko w oczy.

... kiedy jestem smutna nic mi tak nie poprawia humoru jak prezencik. Chcę jej nogi! Dla mojej mamy! .. poza tym to tak, dla bezpieczeństwa, nie przepadam za blaszakami i nie chcę, żeby jakiś rozrabiał na pokładzie moich chłopców..

.. a skoro już jesteśmy przy rozrabianiu...

-odwróciła głowę w kierunku głośno przełykającego ślinę Motłocha-

... to na co jeszcze czekacie chłopcy? Czyżby czegoś mi brakowało?

Niewinne, przelotne spojrzenie smutnej dziewczynki zerwało chwiejną granicę woli.

DALSZY WPIS OCENZUROWANY. PODKŁADZIK MUZYCZNY.
http://www.youtube.com/watch?v=9rRCw3pxX1M&feature=kp

[center]***[/center]

Tymczasem w budynku administracyjnym:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=ZGy14lwf_LQ[/youtube]

No ale na cholere jej nogi Tanii, pomyślał Borys, rozgrzewając się i przystępując do "załatwienia sprawy". Przecież jej matka nie będzie miała pożytku z implantu.

- O tak, pani Kapitan. Brakuje pani porządnego Niedźwiedzia... - mruknął, po czym zaryczał dziko. - Rawwwrr!

Tania podziękowała starszemu grzecznie, pamiętając piąte przez dziesiąte jak powinny się grzeczne paniusie zachowywać. Gra z kolei stawała się coraz bardziej wymagająca. Popatrzyła zza okularów na zebranych wojaków. I uśmiechnęła się oszczędnie. Rozwalone oprogramowanie dało jej duży minus z mimiką.

"A w ping ponga gracie ?"

27/ 11/ 2020, 7: 57 czasu wschodnioazjatyckiego, lotnisko, sauna

Przedłużająca się znacznie nieobecność protekta zaczynała wzbudzać podejrzliwość cyberniani. Tania zdecydowanie rzuciła na kolana znaczną część załogi ogrywając kolejno w ping- ponga lokalnych bossów stołu. Nie trzeba było jednak przeprowadzać głebszych analiz by jasnym stało się, że gracja ruchów, jak i wygląd cyberlaski stanowią obiekt zainteresowania o wiele bardziej istotny niż sam sport.

Wreszcie, kątem oka dostrzegła uchylające się drzwi budynku sauny, w których pojawiły się kolejno sylwetki umundurowanej kobiety, Jelcynowa i Motłocha.

[center]***[/center]

Ton Pani kapitan zmienił się znienacka, przybierając chłodną barwę dźwięczącego metalu. Taka zmiana musiała być efektem implantu dostrajającego intonację głosu, bowiem teraz ton kapitan Borejko brzmiał oschle i władczo. Trójka niedawnych partnerów w igraszkach stała teraz na chłodnym asfalcie, szarpanym podmuchami ostrego jak żyletki powietrza.

Nie będę nikomu urywać nóg. Za kogo mnie masz. Polecicie liniami cywilnymi i muszę mieć zabezpieczenie, że się tej Twojej puszce nie odkręci procesor. W Mińsku bez problemu kupisz jej i zamontujesz nowe nóżki, mają tam wszystko. Chcesz, to ci to mogę nagrać. To jedyna opcja byście polecieli tam wszyscy.

Jelcynow już szykował się do negocjacji, gdy kapitan położyła palec na jego ustach, po czym podjęła:

I nie myślcie, że wparadujecie z bronią na pokład. Poleci sobie w luku bagażowym, a na miejscu zwróci ją wam mój człowiek, którego niebawem poznacie. Tutaj to nie problem, ale tam, przy wysiadce będą bramki. On ten sprzęt wyniesie. Wy nie.
Borg też pójdzie do kuferka. To taka moja polisa. Dla Was to jeden lot, dla mnie interes.

27/ 11/ 2020, 11: 57 czasu wschodnioazjatyckiego, płyta lotniska

Kilka godzin oczekiwań zdawało się trwać nieskończoność. Jelcynow zdołał ustalić kilka faktów, łacząc niedawne wydarzenia.

Ucierpiała jedynie "Abwera". Kur i Sztucznik gryźli piach. Balbina była cała w drodze do krypty grupy "Tetris", której netrunnerzy ustalili analizując nagrania z kwatery głównej ustalili tożsamość kreta.

Tyle, że kret już nie żył, pierdolony Rumun, zdrajca.
Pewnym problemem stawał się fakt, że to właśnie on programował Tanię. Pozostawało jeszcze pytanie komu zdrajca sprzedał organizację? Tożsamości zamachowców nie ustalono. Pewne też było, że przyszli zabijać a nie zadawać pytania. Azjatyckie rysy twarzy mogły sugerować Koreańczyków, tych samych którym Jelcynow rąbnął wirusa.

Oficjalne serwisy wspominały o ataku terroystycznym na linie SoVTransu, jednak relacje naocznych świadków wprowadzały chaos w kwestii ustalenia danych domniemanych zamachowców. Raporty i relacje służb były lakoniczne i wymijające.

Nie padło żadne zdanie na temat zaginionego patrolu policyjnego. Nie wspomniano o utopionym w stawie jeepie.

Jelcynow spojrzał przez ramię na podjeżdżający w kierunku samolotu pojazd bagażowy. Rozpoznał kierowcę. Człowiek, z którym rozmawiał kilka godzin wcześniej delikatnie uśmiechnął się w stronę Niedźwiedzia pakując różowe skrzynie na rampę ładunkową.

W jednej z nich w gąszczu różowych i fioletowych styropianowych słoników tkwiła Tania, gdyby Borys mógł widzieć przez plastikową płytę- w kolejnej podłużnej skrzyni dostrzegłby owiniętę kokardką, odseparowane nogi najwyższej dostępnej na rynku jakości.

Motłoch wyglądał podle. Jelcynow otarł czoło z potu widząc poobijaną gębę najemnika kontrastującą ze wspinającymi się po schodkach pozostałymi pasażerami samolotu.
Wielki ochroniarz musiał czuć się nieswojo bez swego tuzina zwyczajowo taszczonych śmiercionośnych zabawek. Gorączkowo podążał za wzrokiem szefa wypatrując skrzyni, która mogła zawierać i jego klamoty.

[center]***[/center]

Borejko spisała się. Niedźwiedź wraz z Motłochem zasiedli w pierwszej klasie. Głęboki głos kapitana wydobywający się z głośników uprzejmie powitał pasażerów.

Tupolew zaczynał kołować, szykując się do startu.

Kilka minut później wzbił się w powietrze.

14/ 11/ 2020, 22:30 czasu wschodnioazjatyckiego,
Białoruś, Kompleks Karny w Orszy, Budynek 24B, Poziom -3

Drażniące, migoczące światła jarzeniówek oślepiały więźnia 21- 14B. Mimowolny jęk wydobył się z jego ust. Sylwetki prowadzących wózek pielęgniarzy majaczyły pośród tańczących przed oczami skazańca błysków.

Stracił zupełnie rachubę czasu. Pamiętał jedynie, że długo bili go i kazali łykać jakieś rzeczy.

Pamiętał nieludzko chłodny, wywołujący dreszcz głos, który mógł należeć jedynie do Dr Ludmiły Kropotkin. Owianej ponurą reputacją chirurga- rzeźnika o wypaczonym, chorym umyśle.

Trafił na jej stół, co z reguły oznaczało śmierć, lub trwałe kalectwo.

Nieuczciwy więzienny proceder. Szeptane plotki. Handel ludzkimi organami.

Tania siedziała sobie w zalewie z różowych słoni i dalej grała na "Jajeczkach" starszy wojak był na tyle miły że nie szukał ich dokładnie jak schowała za dekolt. Zaczęła mruczeć pod nosem pioseneczkę w czasie gdy koncentrowała się na kierowaniu wilczkiem.

Motłoch zrezygnowany popija drinki w pierwszej klasie. czeka na rozwój sytuacji, bo na razie może tylko siedzieć.