Kilka chwil wcześniej, po zbudzeniu bestii...
- Coooooo?! - niemal ryknął Kharag, gdy został obudzony przez wietrzniaka. - Nie dość, że mnie budzi, to jeszcze przez złodziejaszka?! - oburzył się srogo, a Brzytwa poderwał się na nogi, szykując do skoku. Ork sprężystym ruchem wstał na równe nogi, przeciągnął się i niewyspany podszedł do wskazanego osobnika, na wstępie częstując złodziejaszka siarczystym policzkiem. Poprawił z drugiej strony i chwycił go za chapy płaszcza, podnosząc do góry tak, by oczy krasnoluda były na wysokości oczu Obieżyświata.
- Przez ciebie się obudziłem - syknął złowrogo. - I ponoć żeś złodziej! - dodał jeszcze ostrzej; tak, że gdyby słowa były metalem, właśnie by przecięły krasnoluda na pół. - Ja zaś nie lubie złodziei... ale wiesz co? - zapytał lodowatym tonem. - Brzytwa bardzo uwielbia krasnoludy. Jeść żywcem - dodał po dwu sekundowej pauzie.
Opuścił brodacza na ziemie, by przetrawił słowa Kharaga, sam zaś podszedł do Dariona i Voor'texa.
- Trzeba ich przypilnować. Zostawię Brzytwę na straży, sam zaś udam się jeszcze na spoczynek, bom śpiący... - ziewnął, podkreślając słowa i udał się na swoje posłanie.
Brzytwa do rana pilnuje krasnali, Kharag zaś idzie spać. Dalsze wpisy rano, po przebudzeniu.
