Forum KrysztalyCzasu.pl

Faceman skinął na znak potwierdzenia i kontynuował jazdę, jak gdyby nigdy nic. Wyczekał moment do skrętu, tam zwolnił nieznacznie, i gdy mieli minąć krzaki osłaniające wyskakującego Desmonda, zwolnił i dodał głośniej:

- Teraz!

Tracker wyskoczył z pickupa, przetoczył się do osłony i zaczął skradać się do miejsca odblasku, starając się pozostać niezauważonym.

Desmond wpadł w krzaki,niemalże je tratując. Potknął się o sterczący z ziemi korzeń obejrzawszy się za siebie by zobaczyć odjeżdzającego pickupa.
Ktokolwiek siedział w zrujnowanej rezydencji z całą pewnością wiedział że ktoś skrada się w zaroślach.

Echh... nasz tracker porusza się zgrabnie jak cargo w gorzelni

-westchnął misjonarz, odprowadzając wzrokiem poczynania kompana.

Objedźmy to dookoła i trzeba się wepchnąć do tej rudery, bo pewnie karaluchy już nawiały.

- No i się spieprzyło - warknął Desmond.

Pickup podtoczył się jak najbliżej tyłu domu. Przezorny vocal ustawił wóz za sporym kawałem stojącego muru który zapewniał skuteczną zasłonę. Nie miał wątpliwości że odgłosy wydawane przez gruchota słyszalne były w całej okolicy więc był pewien że ''oni'' wiedzą zapewne o intruzach. Mur rzucał spory cień więc wielebny Lobo jak tylko zeskoczył z paki pojazdu odrzucił z twarzy kaptur ukazując swe trupioblade,wytatuowane oblicze.
Wyszczerzył się do Facemana wykrzywiajac je w możliwie przyjazny sposób,tatuaże jednak wcale nie poprawiały jego wizerunku. Wielebny zdecydowanie różnił się od tradycyjnych duchownych których vocal znał z Azylu. Pytanie czy różnice te miały wyjść mu na dobre w najbliższej przyszłości.
Podwórze za domem było puste,porośnięte wysokim zielskiem sięgającym przynajmniej do pasa. Rosło tam kilka drzew,między którymi widać było tył rezydencji i szeroko otwarte drzwi prowadzące do wnętrza.

Desmond szeleścił na wszystkie mozliwe sposby próbując przedrzeć się przez zarośla. Jednak kiedy mu się to udało stanął na pasie skruszałego asfaltu będącego resztką dawnej uliczki. Tutaj również zielsko rządziło niepodzielnie. Na środku drogi leżała sterta żelastwa będąca niegdyś poteżną cieżarowką ciagnącą cysternę. Na pozostałościach zbiornika zachowała się reszta napisu. ''NAJLEPSZE NAWOZY TOMA''. Tracker zatrzymał się w pół kroku. Niczym diabeł z pudełka pojawiła się dziewczyna. Wysoka lecz nieco wychudzona kobieta miała zgrabną figurę i ładną twarz.Wielkie brązowe oczy wpatrywały się w Desmonda studiując każdy jego najmniejszy ruch. O jej stroju można było powiedzieć jedynie że zakrywał najintymniejsze części ciała. Cały efekt psuł jedynie napięty łuk i strzała wymierzona w trackera.

- Ja pierdolę... Za przeproszeniem, proszę pani. - Tracker podniósł ręce do góry. Przyglądał się uważnie zjawisku które napotkał, stwierdzając, że łuk nawet dobrze komponuje się z jej wyglądem.

Misjonarz doskonale zdawał sobie sprawę, że musieli być doskonale słyszani, kiedy ich "furmanka w stylu retro" zawinęła pod wypatroszoną, starą ruderę. Licząc, że w ten sposób skutecznie odwróci uwagę od hałasującego nadmiernie trackera, wychylił się powoli, nieznacznie zza murka onzajmiając donośnym głosem:

Pokój temu domowi i wszystkim jego mieszkańcom! Amerykański sługa boży pozdrawia ludzi dobrej woli i uczciwego serca.

Kobieta podejrzliwie obserwowała Desmonda,ani na chwilę nie przestając mierzyć do trackera z łuku.
-Papo!!- zawołała nie odwracając głowy. W frontowych drzwi wychylił się starszy mężczyzna trzymający w rękach karabin. Pomału skierował swe kroki w stronę ulicy. Kiedy zobaczył Desmonda,wycelował w niego karabin i krzyknął.
-Broń na glebę,synu.Przeszukaj go-druga uwaga była skierowana do skąpo ubranej dziewczyny.
Kiedy amazonka upewniła się że starzec będzie pewny strzału,opuściła broń i podeszła ostrożnie do zwiadowcy.

Na pobożne wezwanie misjonarza nikt nie zareagował. Dom nadal sprawiał wrażenie opuszczonego.

- Spokojnie, ja nie jestem z tych złych. - Des natychmiast rzucił na ziemię karabin, po chwili obok niego wylądował nóż. - Tropię od jakiegoś czasu Korsarzy na zlecenie kilku lokalnych farmerów. Może się dogadamy?