Forum KrysztalyCzasu.pl

Ranek, Pod rezolutnym goblinem, 3 dnia bakis-ranu

Rotgan-kir wstrząsnął kolejny grzmot, a piorun rozłupał iglicę jednej z baszt murów miejskich. Głazy potoczyły się po pustej ulicy druzgocąc stojący tam dostawczy wózek z połamana dyszą. Ulicą nieopodal baszty przemaszerowali zwartym szykiem katańscy orkowie. Przed nimi szli związani ludzie w obdartych szatach i lekkimi uszkodzeniami ciała. Byli to głównie bezdomni lub biedacy, ale według orków wichrzyciele i wzniecający zamieszki sharamici.

Z wąskiego miejskiego zaułka wybiegł strażnik miejski i zwymiotował zanim zdążył oprzeć się o ścianę. Pozostali z jego oddziału byli bladzi i przemęczeni.

- Ilu - zapytał krótko dziesiętnik odwracając wzrok od rzygajacego.
- Będzie z ośmiu - odpowiedział strażnik o pooranej bliznami twarzy z trudem powstrzymując drżenie warg - kobiety, dzieci i kilka sharamitów - dokończył i smarknął zamaszyście.

Tymczasem w "Rezolutnym Goblinie" Drayaharus dwoił się i troił starając się wycisnąć choć krztynę radości z przygnębionego towarzystwa. Zawołał nawet rycerstwo i Mordila, ale jakoś tak było nieciekawie. Do popijawy dołączył się karczmarz, bo na gości trudno było dzisiaj liczyć.
Rotgan-kir szło na dno, a Nieulękli razem z nim i ta myśl pośrednio lub bezpośredni nie dawała im o sobie znać. Wpatrzony w okno Barthur słyszał kiedyś opowieść o katańskie galerze, która zawadziła o sterczący z mielizny głaz. Mimo, że statek nieuchronnie szedł na dno, kapitan kazał grać muzykantom i podawać wino. On czuł się podobnie.

Podczas popijawy, Balin nagle wstał i oświadczył, dość tego, my tu pijemy a miasto szlag trafia, nieumarli na ulicach, rzeka zatruta.
Mus nam zaradzić coś, dość picia. Trzeba gród i mieszkańców ratować, na Gotam Gora, nie Pianowi cześć oddawać, to uczynimy po wszystkim.

Gusłka nie ma, Huskuna wcięło z rycerzem, szlag by trafił...

[offtopic]Namakemono pisał w Ścigając samego siebie, że rezygnuje z gry w obecnych i rozpoczynających się PBF-ach. Strona 29 post 563 z dzisiaj.[/offtopic]

Olbrzym zastanawiał się nad słowami Balina. Krasnolud miał wiele racji, mówiąc, że coś trzeba zrobić, ale zaprzestanie składania ofiary i odwracanie się od własnych bogów byłoby jawnym świętokradztwem, a na coś takiego jako wróżbita Piana nie mógł pozwolić. Dopił puchar wina po czym oświadczył:

- Musza się pomodlić chwila, a potem to możemy nawet w noc iść tego wąpierza szukać.

Wątek techniczny

Modle się. Może coś z tego wyjdzie

Pod rezolutnym goblinem, ranek, 3 dnia bakis-ranu

Po słowach Barthura Nieulękli ponownie pochylili się nad kielichami. Nawet Balin chwycił za swoje naczynie i osuszył je jednym haustem. W okolicy szalały żywioły rozpętane przez obrażonych bogów, lepiej nie obrazić kolejnego.
Wtem siedzący przy oknie Gurgo zakrztusił się pitą gorzałką i rozkaszlał. Wskazywał coś ręką. W trakcie gdy klepnięcia Barthura usunęły z jego płuc krople cieczy, Drayaharus podszedł do otwartego okna.

Na placu targowym panowała pustka i jedynie kilka postaci przemykało śpiesznie pod ścianami. Nawet oblegana codziennie fontanna teraz świeciła pustkami.

- Ja tam nic widzę - powiedział wzruszając ramionami.
- Dzięki Barthurze, starczy już starczy - Gurgo wywinął się poza zasięg rąk astrologa - No właśnie Drayaharusie, nie ma strażników. Musieli ich wycofać w nocy. Nikt nie pilnuje zgliszczy świątyni. Może by tak .... nie wiecie potrzebne nam wino mszalne.

- Przecież burmistrz wydał zakaz wstępu do świątyni pod karą śmierci. Wykradzenie wina, o ile takie zachowało się w piwniczce będzie świętokradztwem - zagadnął Arachel.

- Tak to wygląda w świetle prawa - potwierdził Urgrim.

- Znalezienie wejścia do piwniczki może wiązać się z dłuższą robotą. Przecież tam zawalił się cały dach - powiedział wymijająco Bazookh.

- Chyba, że - zaczął Balin - chyba, że zrobili wejście do piwniczki tak jak zwykle robi się to w małych świątyniach. Czyli skryli wejście koło ołtarza, a jak pamiętam ołtarz nie był zasypany.

- Tak czy owak wejść nam tam nie można - uciął Urgrim.

Gurgo zmrużył oczy intensywnie myśląc. Po chwili zaczął chodzić w tą i z powrotem pukając się palcem wskazującym w wargę.

- A jeżeli to tam jest leże wampira? - zapytał w końcu - sami żeście mówili, że stamtąd wyszedł za pierwszym razem. Pewnikiem siedzi dniami w piwnicze i szykuje się na kolejne łowy.

Wszyscy Nieulękli spojrzeli na rycerzy. Ci natomiast spojrzeli na siebie nawzajem.

- Trza nam zdobyć pozwolenie zastępcy burmistrza - orzekł w końcu Arachel.

- Córka burmistrza ma i tak sporo na głowie. Miasto pogrążone w chaosie i wszędzie panoszące się orki - powiedział Imaginerus.

- W sprawie zgliszcz ostatnie słowo ma kapłan Katana - dodał Balin.

- Na spotkanie z nim możecie nie liczyć. Przesiedzieliśmy u niego całą noc czekając na widzenie i się nie doczekaliśmy. A naszą sprawą byłą armia nieumarłych szykująca się do szturmu na miasto - poinformował Drayaharus.

- No to mamy impas - stwierdził Urgrim.

- Eeeee tam do rzyci z takim prawem. Chromole to. Nie byda się słuchoł katnickich klech. Ida do świątynia, choćby sam, a kto nie ida, temu mówia że kiep, tchórz i katańskie podogonie.

To powiedziawszy, zdeterminowany goblin zaczął dopinać skórznie i sprawdzać czy nic mu się nie tłucze przy ekwipunku.

Wątek techniczny

Kto będzie w taką pogode pilnował świątyni. Jak nie narobimy rabanu (a pewnie narobimy;)) to będzie ok

Pod rezolutnym goblinem, ranek, 3 dnia bakis-ranu

Urgrim poczerwieniał ze złości i bezsilności. Z rozmachem trzepnął w drewnianą ścianę.
Arachel wyglądał na równie zirytowanego.

- Stan wyższej konieczności - mruknął w końcu paladyn - ochrona życia i przeciwstawianiu się złu - to moje priorytety.

- Wejść do zgliszczy nikomu niemożna. O pozwolenie pisma wyślemy do kapłana, a do czasu odpowiedzi pod świątynią będziemy czekać. Jeżeli natomiast ktoś wbrew naszym ostrzeżeniom i zakazom do świątyni wejdzie, potwora odnajdzie i rozjuszy wtenczas ratować ich nam będzie trzeba, ale później ująć i przed oblicze sprawiedliwości zaprowadzić - przedstawił swoją opinię Urgrim .

- Aaaa niech stracę, idę z wami! - mlasknął gnom, zwracając się do Balina i Barthura. Chodź tak naprawdę chciał się wymknąć i nie zapłacić rachunku za litry wypitych trunków... na rzecz Piana, oczywiście!

Zgliszcza świątyni Morghlitha, 3 dnia bakis-ranu

Balin, Barthur, Drayaharus i Bazookh to grupka Nieulękłych nie godząc się na zło hulające w Rotgan-kir weszła do zgliszczy świątyni Pana Nieumarłych poszukując terroryzującego miasto wampira oraz mszalnego wina niezbędnego do uwarzenia eliksiru Elissy. Eliksiru, który z jakichś powodów miał uratować miasto.

Wiejący z ogromną prędkością wiatr oraz ponownie siekający deszcz wymyć cały popiół jaki pokrywał posadzkę spalonej świątyni. Nie widać już było śladów odciśniętych stóp, a zapach spalenizny nie był tak intensywny.

- Jak bym był wyznawcą boga rozkoszującego się w zabijaniu ludzi i przemienianiu ich zwłok w gnijących nieumarłych to gdzie bym ukrył piwniczkę na wino mszalne? - zastanawiał się Drayaharus zaglądając w różne konty.

- Zamknij się - warknął Bazookh - on może gdzieś tu być.

Gnom już miał na końcu języka kąśliwą ripostę na temat znajomości Bazookha o wampirach chodzących za dnia, ale zdzierżył.

Balin ruszył wprost do ołtarza i tam rozpoczął poszukiwania. Barthur zerknął czy pokryty mithrilem sztylet leży na swoim miejscu. Już go nie było.

- Psssyt - zasyczał Balin ściągając uwagę pozostałych Nieulękłych i wskazał strużki płynącej deszczowej wody i znikające w szparkach otaczających klapę stylizowaną na kamienną podłogową płytę - tak jak myślałem piwniczka jest tu.