Forum KrysztalyCzasu.pl

- Balinie, oddaje ci honory, byś pierwszy zobaczył, cóż takiego jest w piwniczce. To wielki zaszczyt... no a w razie skarbu, oczywiście podzielimy się - powiedział przymilnym głosem Drayaharus, robiąc maślane oczka.

- Cichojta pieruny, bydzieta się skarbem dzielić jak tam bydzie i jak nas katańscy nie ucapią. Wino trza znaleźć a nie skarby. Ja bych tam niczego mie tykał, bo jeszcze Was może Morglith pierunem zdzielić za świętokradztwo. Dobrze godom Balinie?

Olbrzym podrapał się po głowie przybierając znów głupi wyraz twarzy i zastanawiając się jak otworzyć właz.:

- Krucafuks... Jak to otworzyć?

Barthur dobrze godo, my tu som nie łupy brać.

Zgliszcza świątyni Morghlitha, 3 dnia bakis-ranu

Zgromadzeni wokół klapy Nieulękli rozpoczęli poszukiwania sposobu na otwarcie klapy. Wyszli z słusznego założenia, że musi być jakiś mechanizm ułatwiający jej otwieranie, bo w innym wypadku wejście do piwnicy byłoby mało praktyczne. Ze sposobem jej otwarcia mogło wiązać się odkrycie Bazookha, który odsłonił zwisający popaloną i stopioną w wielu miejscach kotarę, za któą ukazała się niewielka dźwignia oraz korba z nawiniętą liną zakończoną haczykiem.

Znalazłeś byłeś dźwignię Bazookh, to pociągaj za nią.

Zgliszcza świątyni Morghlitha, 3 dnia bakis-ranu

Mimo, że Bazookh do strachliwych nie należał, poczuł dyskomfort psychiczny gdy padło na niego, aby pociągnął za dźwignię. Niby to nic takiego, ale kapłani złych bogów słynęli z drastycznych sposobów rozwiązywania problemów z wszystkimi, którzy śmieli sięgnąć po dobra świątynne lub osobami którzy wchodzili tam gdzie nie powinni. Dlatego też ustronne miejsca świątyń usiane były od morderczych i śmiercionośnych pułapek i tym podobnych zabezpieczeń.

Krasnolud poprzebierał nieco palcami wycierając "mokrą od deszczu" dłoń i delikatnie przesunął dźwignię z pozycji górnej na dolną. W połowie tego ruchu poczuł mały opór, który dość szybko ustąpił i rozległo się lekki kliknięcie.

W klapie odskoczyła mała klapka pod którą znajdował się umocowany jednym końcem obracany pierścień.

Balin dotyka pierścienia styliskiem toporka, a jak nic się nie dzieje, to pociąga za pierścień.

Mając nadzieję, że w razie czego rycerze będą "bronić" Nieulękłych jako deklarowali.

Nora Uhara, noc, 2 dnia bakis-ranu

Potok szaleńczych myśli pędzących poprzez umysł Huskuna nie zwalniał nawet na chwilę. Towarzystwo pięciu pobratymców znacząco utrudniało zaklinaczowi ostrzeżenie Orofara, ale bynajmniej go nie utrudniało.

- Słuchajta, co powiem - sarknął przybierając groźną minę - Pójdziemy razem do obozowiska, ale ja przodem, a wy w ukryciu, póki się nie okaże, że jest dla was bezpiecznie. Ów humhum to nie tylko możny rębacz, ale też wielki magus. Póki śpi, nie trza się go lękać, ale jak się przebudzi... oj oj! A jam oddał Uharowi w darze mój amulet, tedy magią go nie pokonam, jeno spryt mi pozostał.

- To jak chcesz go pokonać? - zapytał podejrzliwie Brubrin, taksując Huskuna bacznym wzrokiem.

- On pewnikiem ciągle myśli, żem pod jego urokiem, bo nie wie, że Cycaty Mork mnie od niego wyzwolił - oznajmił z wielką emfazą Huskun - Wrócę jak gdyby nigdy nic, a potem mu podbiorę miecz na śpicy. A jak ostanie bez broni, wtedy go opadniecie, a hurmem pokonacie. Co wy na to?

Zakładam linkę z haczykiem za pierścień i ciągniemy linkę, jak trzeba w kilku.

Obozowisko, noc, 2 dnia bakis-ranu

Gobliny pokiwały głowami przyznając Huskunowi rację i ruszyli kierując się w stronę obozowiska. Gdy tam dotarli na ognisku pełgały już jedynie małe czerwone płomienie. Konie zarżały wyczuwając nadchodzące gobliny. Jednak Orofar najwyraźniej nie posiadał lekkiego snu bo pochrapywał w takiej samej pozycji i tym samym miejscu gdzie pozostawił go Huskun.

Zgliszcza świątyni Morghlitha, 3 dnia bakis-ranu

Gdy Bazookh założył hak na pierścień, Balin wraz z Drayaharusem pociągnęli za linkę. Płyta była ciężka i metalowa, ale uniosła się z jednej strony na niewidocznych zawiasach. Zawiasy nawet nie skrzypnęły. Gdy płyta osiągnęła kąt 90 stopni zatrzymała się chybocąc. Aby nie narobiła hałasu Barthur zwinął kołowrotkiem linę i zasunął jego blokadę.

Pod klapą ukazały się strome i wąskie kamienne schody prowadzące do jakiegoś pokrytego kałużami korytarza.