Forum KrysztalyCzasu.pl

Jesli mam mozliwosc, to rzuce na siebie Zaklecie Wzroku. Zupelnie mi z glowy wylecialo, ze mam czary...

Jama Uhara, noc, 2 dnia bakis-ranu

Huskun nie bacząc na ryzyko przemierzył sprintem małą polankę jaka znajdowała się przed jamą Uhara i wparował do jej środka. W niskiej norze dostrzegł przyczajone gobliny ściskające nerwowo łuki.
Uhar z zawziętą miną przebierał paluchami na amulecie Huskuna.
- Leź za mnie bo cię zdmuchnę - warknął szykując jakiś wielce perfidny czar.

Jama Uhara, noc, 2 dnia bakis-ranu

Trzęsąc się i przewracając w udawanym przerażeniu oczami, Huskun wślizgnął się za plecy Uhara, omal nie przywierając do grzbietu swego dawnego nauczyciela.

- Mistrzu czcigodny, poratuj mnie! A wy przed zacnego Uhara, kozie puliki! Zasłonić mistrza, klękać z tymi łukami, coby mu oczysków nie przesłaniać! Najprzód szereg gobasów, coby szarżę humhuma wstrzymać, póki go mocarny Uhar zaklęciem nie porazi!

Zgliszcza świątyni Morghlitha, 3 dnia bakis-ranu

Trafiony młotem półelf wycofał się bezszelestnie upatrując w niewidzącym w mroku Barthurze łatwy cel. Przeto się nie śpieszył tylko chyłkiem zachodził go od flanki. Balin klną na czym świat stoi, a gnom szepcząc informował łowcę o poczynaniach krwiopijcy. W tym czasie Bazookh starał się ze wszystkich sił przełamać krępujący go czar.

Barthur nie tracił czasu na wymachiwanie młotem, ale wykorzystał jeden z "ukrytych w rękawie asów". Opanowawszy rozbiegane myśli uchwycił za amulet i wyszeptał słowa zaklęcia. Nieprzeniknione dotąd mroki przybrały postać tysięcy odcieni szarości. Astrolog dostrzegł niewielką salę, która musiał być magazynem. Stało tu kilka beczek i skrzyń oraz szeroka ława na której stała pogrzebowa urna. Na jej podłodze klęczeli jego towarzysze. Z lewej strony nieopodal Balina przemykał półelf okryty w długi aksamitny płaszcz i włosach związanych w warkocz. Szczerzą przerośnięte kły podchodził do Barthura ściskając oburącz szlapar.
Łowca udał, że nadal nic nie widzi i wykonał przed sobą kilka zamachów młotem, jednak gdy krwiopijca wszedł w jego zasięg wykonał energiczny zwrot i krótki zamach celujący prosto w głowę nieumarłego.
Serion wykonał szybką zastawę, ta jednak nie wytrzymała siły barthurowego ciosu, który spadł na głowę Seriona. Tego typu uderzenie zgruchotałoby czaszkę dorosłego bawoła, półelf jednak nie zwrócił na nie uwagi i wyprowadził własne cięcie pod pachę łowcy. Płynne i pewne cięcie zachrobotało zębami na zbroi, tnąc ją jak nożyce papier i wgryzło się ciało rozszarpało mięśnie, żyły, tętnice, nerwy i płuc. Łowca z niemym zdziwieniem obserwował wydobywającą się z rany rytmiczną fontannę krwi, kaszlną metaliczną wydzieliną i osuną się na ziemię, niemal natychmiast tracąc przytomność.

Wątek techniczny

No to grunt macie troche urobiony panowie. 400 obrażeń to już nie przelewki. Mam nadzieje, że jeszcze drugie tyle i (albo więcej, raczej więcej) i się nakryje kulosami.

Uważajcie na jego szlapar, bo wynika że na dzień dobry zadaje z niego około 250tn. Jak go pokonacie to nie zapomnijcie o WINIE:o

Chyba że ktoś rzuci jakiś czar żebym wstał choć na parę rund...

Bazookh, ruszaj na niego spróbuję podleczyć Barthura.
[offtopic]8art:
Araven, rzuc czar tylko jesli Barthur bedzie w stanie wrocic do walki. Jesli nie to szkoda czasu. Lepiej we dwoch obskoczcie wampira.[/offtopic]

- Na dziwne farfocle z nosa Katana! Spalimy ciebie, twoją świątynie i wszystkich, którzy w ogóle pomyślą o - tfu! - Morghlicie! - splunął gnom, krzycząc prosto w stronę półelfa - o ile pozwalało na to zaklęcie. - No dalej, zabij mnie, na co czekasz! - krzyczał gnom.

[offtopic]Jest możliwe przeniesienie się do innego wymiaru za pomocą amuletu, który otrzymaliśmy w prezencie? Czy trzeba go dotknąć?[/offtopic]

Jama Uhara, świt, 3 dnia bakis-ranu Słowa Huskuna zadziałały dość wolno ale skutecznie. Najpierw Burbrin, a później pozostali wyszli przed szamana szukając wroga grotami nałożonych na cięciwy strzał. Uhar parsknął i obrócił się aby zrugać swojego ucznia, który zbyt wiele sobie pozwala. Jego paszcza rozwarła się, ale nie wydobył się z niej krzyk, gdyż niewyobrażalnie szybkie sztychy poniżanego latami uycznia podziurawiły go na sito. Młody szaman plemienia Turgulów nie szczędził swojemu poprzednikowi ciosów, wkładając w nie siłę zakumulowaną przez wszystkie lata poniżeń i poddaństwa. To co pozostało z Uhra plasnęło na klepisko nory. Huskun przetarł umazana tryskającą z gardła byłego szamana krwią i zauważył, że ręce ma pokrwawione niemal po łokcie.
Jedak tylko on był jedynym świadkiem swojego triumfu, bo pozostałe gobliny wrzasnęły widząc podchodzącego i zasłaniającego się tarczą paladyna w lśniącej w pierwszych promieniach słońca zbroi. Nie strzeliły jednak, czy to nie wierząc w powodzenie ostrzału, czy też czekając na rozkaz.

Jama Uhara, świt, 3 dnia bakis-ranu

Serce młodego zaklinacza wezbrało w jego piersiach pod wpływem nieopisanego uniesienia, wyzwolonego w chwili, gdy dwa dzierżone przez Huskuna sztylety odebrały życie znienawidzonemu Uharowi. Zdradziecki szaman zapłacił w jednej chwili za swe wszystkie występki przeciwko uczniowi oraz całej koterii Gusłka, a wyraz przemieszanej z niedowierzaniem grozy dostrzegalny w jego gasnących zdał się goblińskiemu zabójcy najpiękniejszym doznaniem całego dotychczasowego życia.

- Oto on, mocarny arcymagus Orofarus, mój przyjaciel i wielki rzezak! - zaryczał na całe gardło Huskun w rodzimej mowie plemienia - Słuchajcie, wy sucze chwosty, a pierwiej ciskajcie oręż, a łapska na widoku trzymajcie! Jam jest Huskun Przebiegły, znany już w całej tej krainie, za rzeką zaś zwany Roztropnym, a po drugiej stronie stawu Nazbytłaskawcem! Zarżnąłem Uhara jak dzikiego wieprzka, ja, Huskun!

Zaklinacz uniósł w górę dwa zakrwawione ostrza, potrząsnął nimi na oczach zdjętych grozą współziomków.

- Wybierajcie, a żwawo! Chcecie mi służyć jako następcy Uhara, to nagrodzę was szczerym złotem, a w mieście na poduszkach będziecie spali, żarcia mieli po dostatkiem i dupczyli bez opamiętania! Jeśli zaś się sprzeciwicie, ten tu oto Orofarus wypatroszy was jak świniaki, a ja was potem ożywię magią Uhara, żeby was mógł wypatroszyć po raz drugi! Co wybieracie?!