Forum KrysztalyCzasu.pl

Młody myśliwy w przygarbionej pozycji wrócił do towarzyszy kryjących się w gęstych chaszczach.

- Coś jest nie tak - otarł spocone z nerwów czoło - Jedynym kto nas zobaczy, a raczej wyczuje w tej ciemnicy, to ta bestia, która przegryzła kark ogara - Derrick wskazał ręką ciemną plamę - Mamy mało czasu, zmywajmy się stąd, albo biegnijmy do zabudowań i to czym prędzej.

Nehaher poruszał się cicho i ostrożnie, skradając za idącymi przodem barbarzyńcami. Spodziewał się, iż tej nocy spotkają wiele nietypowych zdarzeń, tak więc martwy pies nie zdziwił go. Był jedynie dowodem na to, iż trzeba się mieć na baczności...

- Derricku - szepnął - nie czas myśleć o odwrocie. Nikt z nas nie jest psem, więc nie skończymy jak ten tutaj uciekając z podkulonym ogonem... - oczy Stygijczyka błysnęły w mroku - Mówiłem ci, jeśli chcesz dzielić korzyści, dzielisz z nami także zagrożenia. Rozejrzyj się lepiej za śladami. Wszakże to, co zagryzło psa nie uniosło się w powietrze, lecz musiało odejść w którąś stronę. Lepiej, byśmy wiedzieli w którą.

-Nie ma co dywagować co i jak, skoro już tu jesteśmy to poślijmy w diabły kapłana i opuszczajmy to niegościnne miasto

- Słusznie prawisz Adoh! - poparł barbarzyńcę Nehaher - Poza tym nie godzi się w tak zacnej kompanii lękać zwierza, choćby największego. To ludzi należy się lękać... Ludzie są prawdziwymi bestiami, a nie zwierzęta...

Sigurd także szuka śladów, starając się ocenić jak duże może to być zwierzę, mamy tylko rozmiary kłów i przypuszczenia.

- Ani mi w głowie uciekać Nehaherze - przemówił Derrick ściszonym głosem - Ja się przyjacielu ni zwierząt, ni ludzi nie lękam, ale już bestia demoniczna to co innego. Jedno to walić w ciało aż się jucha poleje, a co innego z niewidzialnym duchem złym walczyć. Ale nic to, jakem rzekł, takem rzekł idę z wami do końca. A strachu się wstydzić nie muszę, tylko głupiec się niczego nie lęka. Widzisz tylko, ni huhuśku tu śladów nie ma, bądźmy więc lepiej ostrożni.

- Wchodzimy wejściem dla służby, od tyłu znaczy, tak lubię, rozmarzył się Sigurd, ekhem.

- Czy przez okno na dole też, wolałbym byśmy się w kupie trzymali, coś tu dziwnego się dzieje, to co zabiło psa, mnie niepokoi. A Bossończyk gada coś o duchach, też ich nie lubię.

- Derrick widzi duchy tam, gdzie ich nie ma - prychnął Nehaher do łucznika, wyrażając swą pogardę dla tego rodzaju zabobonów. - Chyba, że jesteś w tej kwestii większym specjalistą ode mnie? Znajdujesz ślady kłów i od razu lękasz się demona? Wszakże lepiej niż ja powinieneś wiedzieć, że nie tylko demony mają zęby... Gdy mówiłem o magii, nie miałem na myśli tego, byście się bali każdego cienia!

- Tak - szepnął do Sigurda - wchodzimy wejściem dla służby. Otwórz zamek, a ja sprawdzę drzwi, czy nie ma na nich jakiś podejrzanych symboli. Adoh! - syknął, zwracając uwagę wielkiego Cymeryjczyka - osłaniaj nas.

-Dobra, dobra nie ucz Mnie co mam robić, Wy zajmijcie się drzwiami, a Ja będę pilnował Wam pleców coby jakowyś kot Was nie pogryzł hehe ino się pośpieszcie bo nie chcę w tym domostwie świtu witać