Forum KrysztalyCzasu.pl

- Dobra robota, Motłoch. Przeszukajmy go. Gdzieś musi być nadajnik zakłócający sygnał. No i coś dziwnego dzieje się na pokładzie. Hej, ty, pilocie jakiś tam! Jesteś w stanie sam pilotować maszynę? Musimy zniszczyć nadajnik pozwalający zdalnie z ziemi sterowanie samolotem.

-pobielały na twarzy drugi pilot kiwnął niepewnie głową, choć równie dobrze mogło to być wywołane niestabilnością lotu, przez chwilę patrzył tępo na Jelcynowa po czym jakby go sam Putin gonił pognał w kierunku kabiny pilotów.

Sekundę później Borys ruszył za stewardessą. Zasłonka odzielająca aneks łączący pierwszą i drugą klasę wkurwiająco bujała się tam i z powrotem marnotrawiąc cenne sekundy i doprowadzając do pasji.

- Gdzie są ukryte spadochrony i ile ich jest? - zapytał cicho, szarpiąc się z durną, jasnobrązową szmatą - Lepiej nie kłam, bo skończysz gorzej jak ten tutaj - wskazał palcem zmasakrowane zwłoki, zdając sobie zarazem sprawę, że gada nie widząc swego rozmówcy.

Rozprysk farby rzucony przez jakiegoś chorego neoartystę- malarza. Krwawy ślad spłynął po materiale.

Suchość w ustach. Borys mimowolnie cofnął się o krok. Instynkt podpowiadał mu, by bezwzględnie zachować ciszę. Śmierć po raz kolejny w tym feralnym dniu upominała się o swój haracz. Jej lodowaty uścisk ścisnął mu gardło.

http://www.youtube.com/watch?v=nM__lPTWThU -podkładzik

Ot skurwiel!!! -wściekły ryk Motłocha dobiegający zza pleców zbił Jelcynowa z tropu. Nogi ugięły się niczym odcięte od zasilania. Niedźwiedź stracił równowagę. Poleciał na siedzenia wciąż nie w pełni ogarniając nierealny, rozmazany horror- krótki flash jaki mignął mu przed oczami, rozgrywający się w oddzielonej jedynie kawałkiem dyndającej, czerwonej szmaty klasie drugiej.

[center]***[/center]

Rozpalony do czerwoności Motłoch rzucił się za drugim pilotem, który wypadł z kabiny z założonym spadochronem. Trwało to zbyt krótko, by oddać celny strzał. Pilot dosłownie przemknął ku głównemu wejściu mieszczącemu się tuż za kabiną pilotów.

[center]***[/center]

Protekt zlokalizowany.

Monoostrza cyberniuni schowały się błyskawicznie posłuszne mentalnej komendzie. Tuż za nią gramolił się nieopisany koszmar zmasakrowanych ciał, wyciągniętych rąk, opętanych szałem oczu. Przed nią Jelcynow w spowolnionym, niczym na przewijanym klatka po klatce filmie opadał na fotele klasy pierwszej.

Nagły ciąg powietrza szarpnął wszystkimi. W tym samym momencie Tania wyczuła, że podłoga samolotu przestała wibrować. Jej super słuch wychwycił równocześnie ustanie jeszcze innego, zdecydowanie pożądanego dźwięku..

silniki ucichły.

- oooooo kurwa! - szepnął Borys, powoli podnosząc się z ziemi. Szok i niedowierzanie to tylko ułamek emocji, które zalewały falami Borysa. - Taniaaaa! Trzymaj tych skurwieli w ryzach! - krzyknął łamiącym się głosem wskazując na tłum pasażerów. - Poszukam spadochronu! Motłoch, zastrzel tego kutasiarza i pomóż mi szukać!

Pan Constitution trzykrotnie przemówił dwunastomilimetrowym basem. Motłoch bujając się w progu z satysfakcją splunął w kilkukilometrową pustkę, gdy pocisk likwidacyjny dosięgnął mundurowego cwela.
Bezwładne ciało wykupiło już swój bilet do piekła. Ten sam bilet, który czekał na Motłocha.

Wnęka na spadochrony była uchylona. Jednak Jelcynow tępo wgapiał się trzymając się rękami kołyszących się drzwiczek szafki.

W środku dumnie prężyły się dwa spadochrony pamiętające chyba II wojnę światową. Tuż za nimi piętrzyły się w pudłach kartony Marlboro, butelki Chivasa i jeszcze innych mniej znanych marek szkockiej whisky, kilka par adidasów, zgrabny astronautyczny miotacz harpunów..

Jelcynow gapił się na to wszystko jak zaahipnotyzowany. Wyciągnął z szafi jeden ze starych spadochronów. Obsługa była narysowana, wręcz idiotoodporna, jak przystało na sprzęt rosyjskiej armii. Niepokojąca, doczepiona kartka z napisem głosiła:

Maksymalny udźwig 120 kg.

[center]***[/center]

Umorusana we krwi i flakach napierającej fali mordu Tania z coraz większym trudem utrzymywała zombie na dystans. Brak nóg stwarzał poważny problem. Za chwilę ta fala przeleje się nad cyberniunią i porwie ją ze sobą. Analizy były zbędne.

Motłoch podbiegł do zastygłego jak kamień szefa. Rzucił okiem na znalezisko, potem na karteczkę i szybko podjął decyzję. Wcisnął Jelcynowowi jedną sztukę, a drugą zaczął sprawnie ubierać na siebie - Zakładaj Szefie, biegusiem. Zaraz dotargam Ci balast - spotykamy się przy drzwiach. Podciągając ostatnie luzy zmienił ponownie amunicję na dum-dum i ruszył po "balast". Korpus borga nadal blokował kłębowisko rąk, nóg i zwłok machając zawzięcie ostrzami. Motłoch z marszu wypalił cztery pozostałe pociski, starając się zrobić jak najwięcej luzu wokól Tani. Potem Bezceremonialnie złapał ją za łapsko i ruszył biegiem do - jak miał nadzieję - czekającego ze spadochronem Szefa.

Borys otrząsnął się. Przed sekundą miał w rękach dwa spadochrony, a teraz nagle jeden. Wziął się w garść.

- Dobra Motłoch, przyprowadź Tanie do wyjścia! - krzyknął szef, wkładajac już na siebie spadochron. Oderwał jeszcze karteczkę z instrukcją i przeczytał ją dokładnie.

Wystrzelone z bliskiej odległości pociski rozrywały na strzępy plątaninę ciał. Motłoch nie trudził się przycelowywaniem. Amunicja dum dum tego kalibru nie mogła zaszkodzić Tani. Wyszarpnął borga spod stosu ciał nadto wysoko przeceniając jego wagę. Na moment stracił równowagę.
Kurwa mać! -zaklął z niedowierzaniem, zbierając się na nogi. Pozbawione klatek piersiowych zwłoki zdawały wciąż się poruszać. Wypalił ponownie i pobiegł unosząc przypominającego zabawkę dziecka- psychopaty borga.

Jelcynow już czekał.

Motłoch "podał" Tanię Jelcynowowi - liczył, że jakoś stworzą pakunek, który nie zerwie linek spadochronu. Podświadomym głosem intuicji, pobiegł po harpunnicę, zabrał do niej amunicję, minął barujących się Tanię i Szefa, i modląc się do zapomnianych bogów, runął za drzwi samolotu.

Tania, z jakiegoś powodu nie wydająca żadnego dźwięku, tylko wskazała dramatycznym gestem na apteczkę i paczkę alkoholi ! Po czym otrzepała się jak pies, starając się nie bryzgać na Motłocha czy Jelcynowa. Chycnęła jak małpa i z morderczym wyrazem twarzyczki wcisnęła Jelcynowa w plecak ze spadochronem, zaciskając paski na tyle mocno by mu dech zaparło. Kolejny ruch to było wyciągnięcie "Jajeczek" i różowej koperty zza dekoltu, starannie otartą o fotel rączką, oraz wciśnięcie ich do kieszeni Jelcynowa. Siedząc obok niego zaczęła go bezceremonialnie popychać w stronę ewakuacji ... chyba uważa ruszającą się w tyle masakrę za poważne zagrożenie.

Runął w objęcia otchłani zostawiając za sobą szybko znikającego żelaznego giganta przestworzy. Lecąc głową w dół spojrzał za siebie.
Coś wypadło z samolotu rysującego na niebie rozmytą smugę upuszczanego paliwa. Usłyszał jakiś krzyk, lecz nie zdołał rozpoznać słów.

[center]***[/center]

BŁĄD FUNKCJI. OPERACJA NIEDOZWOLONA.

Koko dżambo i do przodu, szmato!

-siarczysty kopniak posłał okrwawioną puszkę w przestrzeń. Jelcynow uśmiechnął się podle po czym skoczył w pustkę.

Kilkanaście sekund później dostrzegł rozpostartą czaszę spadochronu Motłocha. Nerwowo, nieco pospiesznie pociągnął za swoją linkę.

Poleciały na wszystkie strony. Unoszone wiatrem niczym zielony deszcz motyli zasnuły niebo. Setki, może tysiące eurobaksów o niskich nominałach..

starannie upchanych zamiast czaszy spadochronu.

Dzwonił telefon. Spadając w pustkę Jelcynow wyciągnął komórkę. Balbina.

[center]***[/center]

Szarpnięcie. Spokój. Ciekawe, jak szef sobie radzi? Motłoch zerknął na zieloną mżawkę wyżej, kilkanaście metrów dalej, na godzinie drugiej dostrzegając ogłupiałą minę bosa.

Nie było z nim Tani.