Forum KrysztalyCzasu.pl

Zgliszcza świątyni Morghlitha, 3 dnia bakis-ranu

W piwnicznym magazynku świątyni Morghlitha wrzał bój w którym oręż ścierał się z magią i fortelami. Gdy dwa krasnoludy wyrwały się z okowów czaru akcja przyspieszyła. Rozległ się łoskot upajającego ciała Barthura, jazgot paszkwili gnoma wspiął się na wyższą nutę i bluźniercze wyżyny, które prawdopodobnie spowodowałby masowe omdlenia wśród dworskich panien. Przez ten harmider przebił się bojowy krzyk podrywającego się z klęczek Balina i szurnięcie startującego do sprintu Bazookha.
Wampir najwyraźniej stracił ochotę do walki, pamiętając pierwsze spotkanie z Balinem i rzucił się w tym samym kierunku co Bazookh. Krasnoludzki alchemik wystrzelił jak z procy, podobnie jak robił to wielokrotnie podczas krasnoludzkich wyścigów w kopalni. Biorąc pod uwagę, że był na klęczkach, wystarczyło zaledwie cofnąć jedna nogę, pochylić się i wesprzeć na dłoniach, aby znaleźć się w najdogodniejszej do startu pozycji. Jednak nie on jeden ruszył w stronę urny. Półelf z jakichś powodów chciał ją dopaść także. Jednak to Bazookh dopadł ją jako pierwszy i z rozmachem trzasnął swoim obusiecznym toporem. Miękki metal nie wytrzymał impetu uderzenia i z dźwiękiem pękniętego dzwonu przeleciał przez magazyn odbijając się od ściany i lądując przed gnomem.
Drayaharus z niesmakiem zauważył, że z urny wypadło zasuszone jak rodzynek serce.

Tymczasem Balin doskoczył do obwicie krwawiącego towarzysza i przytknął rękę do jego piersi skandując słowa zaklęcia.
Wielkie jak stodoła goblin kaszlnął kilka razy ochlapując twarz krasnoluda jasna krwią po czym nieco zdezorientowany otworzył oczy wracając do przytomności.

Wstawaj, dzielnieś walczył jak na goblina Barthurze.

Watek techniczny

Barthur jesli moze dzialac, to albo rypnie w serce albo w wapierza (kto lub co sie nawinie pod mlot pierwsze).

Ja rozcinam to serce pobłogosławionym toporkiem. (Tnę je na plasterki).
A masz maszkaro.

Jama Uhara, noc, 2 dnia bakis-ranu

Gobliny widząc jeszcze krwawiące truchło Uhara wrzasnęły ze zgrozy. Nagła zmiana sytuacji wprowadziła ich w amok. Jeden stali z rozwartymi oczami i opadniętymi żuchwami, inny rzucił broń i zaczął miotać się w poszukiwaniu innego wyjścia. Pozostali wodzili grotami strzał to celując w Huskuna to w Orofara. Jednak koniec końcem wszyscy rzucili broń i wcisnęli się w kont zapewniając o swoim poddaństwie i plując na trupa byłego szamana.

Jama Uhara, noc, 2 dnia bakis-ranu

Huskun przywiązał sobie do nadgarstka odzyskany amulet sprawdzając mimowolnie poziom jego nasycenia mocą, potem zaś położył dłonie władczo na biodrach i trącił butem rozpłaszczonego na ziemi Brubrina.

- Pierwszy raz w życiu okazaliście więcej rozsądku od bagiennej jaszczurki - oznajmił zaklinacz sycąc się pięknem ulotnej chwili - Teraz gadajcie, gdzie jest ów humhum, coście go tutaj więzili, ten na sznurku trzymany?!

Zgliszcza świątyni Morghlitha, 3 dnia bakis-ranu

Bazookh postawił wszystko na jedną kartę postanawiając roztrzaskać urnę i upatrując w tym cudownego sposobu na pokonanie strasznego przeciwnika. Jadnak przeliczył się i teraz stał twarzą w twarz z potworną morglithiańską bestią. Musiał zdecydować w ułamku sekundy co robić i postawił na obronę. Jednym ruchem złapał za amulet aby rzucić czar który mógł mu uratować życie. Nie zdążył, w czasie gdy już inkantował słowa zaklęcia spadło na niego zębate ostrze szlapara. Broń wgryzła się w bark krasnoluda niemal na całą swoją szerokości i zmiotła go z impetem pod przeciwległą ścianę.

Barthur z trudem podniósł się z ziemi i uchwycił młot. Czuł się strasznie dziwnie. Przytomność i brak bólu zawdzięczał tylko magii. Gdyby nie czar krasnoluda prawdopodobnie byłby już martwy. Teraz jedna nie czas było o tym myśleć. Goblin ponownie ruszył na Seriona. Wykorzystał, ze jego uwaga była obecnie skupiona na Bazookhu i zaatakował krótkim uderzeniem od góry. Młot wyrżnął w plecy półelfa posyłając go prosto na stojącą przed nim ścianę. Krwiopijca uderzył w nią i obrócił rozwścieczony.
W tym czasie Balin wykonał kilka szybkich cięć plasterkując zaschnięte serce.

Gotam Gorze daj mi siłę bym mógł uratować pobratymca.

Gnom nadal jest związany czarem Pokora, sygnalizuję to prawie przy każdym wpisie np. powyżej:

Drayaharus nadal jest pod wpływem czaru i nie może się ruszać.

[offtopic]Araven: Ups, a ja sądziłem, ze gnom odstawia twardziela, a niedawno jakiś czar gnom rzucał... [/offtopic]

Zgliszcza świątyni Morghlitha, 3 dnia bakis-ranu

W chwili gdy Balin rzucił się ku krwawiącemu Bazookhowi aby tchnąć w niego magiczny impuls reanimacji,przez drzwi do magazynku wbiegli rycerze. Najwyraźniej odgłosy toczonej w podziemiach walki przezwyciężyły w nich opory natury prawnej.
W małym pomieszczeniu zrobiło się tłoczno. Zewsząd śpieszyli zdolni do walki z wampiryzmem sojusznicy. Serion widząc, że jego sytuacja pogarsza się w zastraszającym tempie rzucił się ku najbardziej znienawidzonemu przeciwnikowi aby zabrać go do otchłani ze sobą. Balin już na niego czekał stojąc w pozycji bojowej ze wzniesionymi dwoma toporkami.
Rozgorzała walka w której każda żywa istota starła się uderzyć, ciąć i dźgać krwiopijcę. On jednak nie zamierzał tanio sprzedać swojej skóry i ogromną zawziętością atakował Balina.

Jak to później ujął gnom, który miał okazję przyjrzeć się walce dokładnie, klęcząc niemal w samym jej centrum - " I wampir dupa, kiedy Nieulękłych kupa". Cięcia pobłogosławionego topora Balina i uderzenia młota Barthura oraz cięcia ostrzy rycerzy w mig powaliły przeciwnika, który jeszcze przez dłuższy czas wił się pod spadającymi z każdej strony razami. W końcu zastygł nieruchomo a jego ciało zaczęło parować i dymić, aby w końcu pozostawić po sobie zetlałe ubrania i kupkę popiołu.
Serion został pokonany.