Forum KrysztalyCzasu.pl

Entis staje w drugim rzędzie za krasnoludem. Gotów do ewentualnej walki bronią na zasięg.

Ledwo krasnolud z człowiekiem skończyli przeciągać sanie zobaczyli odbicia światła na podłodze i ścianach. Z lewej i prawej strony nadchodziło coś czego nigdy wcześniej nie widzieli. Poskładane z setek lustrzanych powierzchni humanoidalne istoty kroczyły ciężko. Tuż obok nich pełzło coś co na wpół przypominało węża a na wpół humanoida. Ciało tych istot mieniło się odbijanym światłem latarni i wyglądało jak było by zbudowane z kryształów lub szkła. Największy dziw zobaczyli jednak na końcu nadciągających stworów. Z początku wydało im się że idą tam ludzie, ciągnąc po ziemi ostrzami mieczy. Jednak już chwilę później gdy tylko słabe światło lamp oświetliło ich twarze ujrzeli tylko odbicie lamp i ciemność korytarza. Zamiast twarzy mieli lustra. Nie było jednak czasu na przyglądanie się dziwom. Już kilka sekund później pierwszy szereg znalazł się naprzeciwko prowizorycznej linii obrony.

Elimanal rzuca na pierwszą wrogą istotę zaklęcie przerażenia.

Wypowiada zaklęcie w języku magii:
แอบซุ่มอยู่ในใจ
(อยู่ในใจ)
เฉยๆ
ไม่เป็นอันตรายทั้งสิ้น
แต่พร้อม
ตื่นนอน
ที่เล็กที่สุดแล้ว
ช่วงเวลาแห่งความสงสัย

Entis, wyprowadza sztych w pierwszą lustrzaną istotę jaka znajdzie się w zasięgu broni.

"Uważajcie na oczy. Jak pękną to mogą się rozsypywać w każdym kierunku."

Krasnolud staną z lekko rozstawionymi nogami w pozycji zakrocznej i ciężarem ciała przesuniętym ku przodowi. Unikał patrzenia tym dziwacznym stworom w twarz aby nie widzieć swojego odbicia.

- Cosi mi się zdaje, że się te pieriońskie wrota tak łatwo nie otworzą. - stwierdził półolbrzym wzruszając ramionami. Jakby miał więcej czasu i porządny oskard, to mógłby rozwalić wrota, a tak to pewnikiem poduszą się tu jak ryby w saku.

- Nuże próbuj dalej mości panie.

Ja rozumiem ze to jakas inna sciana gdzies dalej sie przesunela

Widząc takie stwory Pokutnik tylko zerknął na wątle ostrze swojego rapiera i zaklął ponownie. Płynnym ruchem schował ostrze, po czym jedną nogę cofnął pół kroku, ugiął kolana i uniósł zaciśnięte dłonie na wysokość piersi. Czekał na pierwszego przeciwnika.

Jeśli zaklęcie nie zadziała na potwora, to rzuci je na Belie licząc, ze ta ze strachu zacznie przeraźliwie krzyczeć. Może szkło wpadnei w rezonans i potwory się posypią?

Gdyby ciosy kłute Entisa nie wyrządzały żadnej lub niemal żadnej krzywdy lustrzakom to cios następny będzie obuchowy. Jeżeli jednak ciosy kłute miały wyraźnie widoczny efekt to Entis nie będzie zmieniał techniki walki.

Widząc, że Pokutnik przechodzi z walki bronią na walkę pięściami - "Zdała by się tu twoja siła i siła twego nadziaka półolbrzymie. Bo nie wiem, czy gołe pięści to dobry pomysł na walkę ze szkłem."

Widząc rozwarte na powrót wrota i awanturę, jaka właśnie czyniła się z przodu tan Ghrog mocniej ścisnął trzonek Nadziaka i począł sobie szukać odpowiedniego miejsca, coby i z własnej zrobić broni odpowiedni użytek.

- Panienka niechaj się nie frasuje, raz dwa się rozprawim. A sobie miejsca bezpiecznego za naszymi plecami znajdzie i trzyma się Elmanala, kiedy my będziem żelazem robić. Albo niech latarnią przyświeci wszystkim, cobyśmy w ćmicy kompletnej nie walczyli. - barbarzyńca wskazał dziewce miejsce koło elfa i sam ruszył do przodu:

-Hurmą ich obkurwieńców! - wrzasnął.

Jeśli ktoś będzie chciał zastąpić pokutnika w pierwszym szeregu to on chętnie ustąpi miejsca - zakładając że w ogóle będzie czas na taką zamianę.