Forum KrysztalyCzasu.pl

Ze spuszczoną głową wyglądam na całkowicie załamanego i pogodzonego z losem, to jednak tylko gra pozorów. Nadal obserwuję uważnie otoczenie i szukam okazji do ucieczki.
- Jakieś pomysły? Nawet magiczne? (otwieram na chwilę dłoń, w której spoczywa amulet - tak jednak żeby widział to elf, ale nie strażnicy). - Macie coś ostrego do przecięcia więzów?
Nie opisywałem tego w ekwipunku, więc nie sądzę żebyś pozwolił na jakieś ukryte w ubraniu, czy butach patenty - chociaż jak już pisałem Moriento to pomysłowy gadżeciarz. Czy istneje szansa np. ściągnąć noż od któregoś ze strażników przy pomocy Magicznej Siły, nie będąc jednocześnie przy takiej manipulacji zauważonym?

Na twarzy elfa wciąż było widać spokój, jaki zagościł tam jeszcze przed opuszczeniem sali przesłuchań. Głębokie wdechy, które robił sugerowały, że na jego twarzy znajduje się kulfon jak u półolbrzyma, nie natomiast wciąż smukły elficki noc, który mimo opuchlizny i delikatnego odbarwienia, wciąż zachował łagodne łuki i gładkość. Hariquiel starał się czerpać z tej chwili, a przede wszystkim z powietrza przesyconego dymem i sadzą, jak najwięcej. Wpatrując się w towarzyszy, nawet na moment nie spojrzał na nowego dziesiętnika, jakby chciał przekazać współpojmanym wyraźną sugestię, iż nikogo poza nimi tu nie ma, nie ma się czym przejmować i wlać więcej optymizmu w ich serca.. to albo być może to jedynie ciemność i gra świateł pochodni, które cienie różne na twarzy elfa, która nie wygląda jak w czasach swej świetności, dziwne miny stroją i niczym służki podstępnych siostrzanych bogiń chcąc fałszywą nadzieję wlać w głowę wystraszonego Moriento, by później bolesną niespodzianką go uraczyć.

Edit: Kiedy tylko koło wozu głośniej uderzyło w przydrożny kamień, powodując chwilę napięcia u strażników i przysłuchiwanie się okolicy miast oskarżonym elf skrzywił się tylko w stronę katańczyka - Zostaw, czekaj... - wyszeptał jedynie w orklashu

Bezceremonialnie wepchnięty do wnętrza wozu upadł na podłogę obijając sobie boleśnie kolano. Wstał jednak zaciskając zęby na dolnej wardze, spojrzał spode łba na odprowadzającego go strażnika. Cała gama odczuć przemknęła w jego spojrzeniu, odmalowując chęć policzenia się za delikatność obstawy. Usiadł w kącie opierając się o burtę wozu, z jego ust wyrwało się głuche stęknięcie. Widać żebra odczuły zabawę z dębowymi pałkami. Popatrzył uważnie dokoła rozważając dostępne sposoby wydostania się z zaistniałej sytuacji jednak szybko opuścił głowę widząc niewielkie szanse. Nie dając po sobie poznać, iż ma nadzieję na chwilę nieuwagi, obserwował czujnie otoczenie.
Drgnął silnie gdy wóz zachybotał się na kamieniu i usłyszał przyciszony szept Hariquiela. Maskując zdziwienie spojrzał ukradkiem w jego kierunku z niemym pytaniem w oczach.

Moreinto westchnął tylko ciężko... i odczekał na dogodną chwilę. Wóz podskoczył na kamieniach, woźnica zaklął na jakiegoś pijaka, który nie dość szybko uciekał spod kół. Gładka jazda została zakłócona, strażnicy przez moment patrzyli gdzie indziej. Ciche słowo i nóż znalazł się w ręce więźnia...

[KETH] A skąd żeś taki pewien, że Ci się udało, hę?

Ulice miasta, Tahar-gar

Poganiane ustawicznie konie pędziły z dźwiękiem kopyt i turkotem żelaznych obręczy kół po nierównym bruku ulic, wiodących poprzez portowe miasto do położonego na okolicznym wzgórzu gmachu namiestnika Tahar-garu. Wciśnięci pod kozioł i skrępowani rzemieniem więźniowie siedzieli z nogami podciągniętymi pod brody, co chwila obijając się boleśnie o deski zaprzęgu. Towarzyszący im strażnicy trzymali broń w pochwach, zaciskając własne dłonie na burtach wozu w obawie przed wypadnięciem.

- Dajże pozór, cobyś nas nie potracił! - wrzasnął jeden ze strażników w stronę woźnicy - Przecie od razu ich wieszali nie będą, toć trochę zwolnij!

- Nie krzykaj, bo po gębie zbierzesz! - sarknął w odpowiedzi dziesiętnik - Pan komendant rzekł, w trymiga dowieźć, to tako się stanie!

Zreprymendowany Tabadańczyk mruknął pod nosem coś, czego więźniowie nie dosłyszeli, a tym bardziej na jego szczęście nie dosłyszał dziesiętnik. Siedzący najbliżej Morientiego strażnik roześmiał się ochryple, złośliwym tonem, oglądając się w stronę marudzącego towarzysza. Gdzieś z przodu rozległ się nagły wrzask pijaka uciekającego przed rozpędzonym zaprzęgiem, zawtórował mu krzyk dziesiętnika.

Katańczyk zacisnął dłoń na niewielkim przedmiocie wyciągniętym skrycie ze spodni, powiedział coś na tyle cicho, by nikt nie zwrócił na niego uwagi.

Długi nóż tkwiący w pochwie jednego ze strażników wysunął się niczym ujęty niewidzialną ręką, opadł niemal natychmiast wzdłuż nogi mężczyzny lewitując w powietrzu tuż nad podskakującymi deskami zaprzęgu. Marszczący czoło Katańczyk wpatrywał się niczym zahipnotyzowany w ostrze, poruszając bezgłośnie ustami. Nóż poruszył się ponownie, prześlizgnął się wzdłuż burty wozu za piętami strażników docierając w ciemności nocy wprost między stopy Morientiego.


Wątek techniczny

Ze względu na niekomfortowe warunki zdecydowałem się na test 1/2 UM, ale na 1k100 wyrzuciłem 33, więc już wiadomo jak wyszło. Długi nóż tkwi teraz między butami Katańczyka, gotowego w każdej chwili na sięgnięcie po broń rękami. Co dalej?

Aldur nie czuł się na siłach próbować ucieczki, wolał poczekać na bardziej odpowiednią chwilę. Co prawda bardziej myślał o sobie niż o towarzyszach, ale w odpwiednich okolicznościach udałoby się i im pomóc. Zaskoczony trochę zachowaniem elfa, bystro obserwował co się wokół niego dzieje. Przez moment mu przemkło, że to on ich sprzedał ale postanowił to na razie zachować dla siebie i zobaczyć jak się ta cała sprawa dalej rozwinie.

Kiedy zauważył działania Moriento, starał się tego po sobie nie pokazać, przygotowując się jednocześnie do odsunięcia się z ewentualnego rejonu walki.