Forum KrysztalyCzasu.pl

No panienki, naprzód jak Wam otworzyłem okno, przydajcie się na coś.

Po wejściu przez okno Sigurd sięgnął po miecz, w lewej ręce miał tarczę, nasłuchiwał i rozglądał się, starajac się wyczuć ew. zagrożenie.

Adoth wszedł w ciemność. Zaraz za nim we wnętrzu domu zniknął Sigurd, Derrick, Garro i na końcu Nehaher.

W domu było ciemno i cicho: wszystkie meble stały w nienagannym porządku, zaś główny stół, przy którym przeważnie zasiadały ważne persony był nakryty jak do porządnej wieczerzy; jedynie jedzenia brakowało (mimo to cymmeryjczykowi aż zaburczało cicho w brzuchu).

W powietrzu unosił się dziwny zapach, który ciężko można było zidentyfikować. Adoth poszedł przodem, gdy coś poczuł i tylko dzięki instynktowi uniknął jakiegoś pocisku, który przeleciał cicho z jednego kąta pomieszczenia do drugiego.

Pocisk nagle nawrócił i zatrzymał się kilka metrów od stłoczonej grupki gotowej do obrony.

W powietrzu rozbłysnęły dwa czerwone punkciki, a następnie coś białego błysnęło w powietrzu. Stwór zawarczał cicho i rzucił się na Adotha.

-A to co za bydlę zaklął Adoth, chodź no tu poczwaro zaraz przestaniesz robić fikołki w powietrzu zarazo

- Fascynujące - szepnął Nehaher przyglądając się dziwnemu stworzeniu, zza pleców barbarzyńców - Niesamowite. Cóż za anomalia...!

Nim Adoth wykonał pierwszy ruch, zaraz obok lewego ucha świsnęła mu strzała, która z furkotem przeleciała jeszcze parę metrów, by ostatecznie wbić się w lewe oko bestii i przybić ją do ściany. Cokolwiek to było, teraz zwisało martwe i broczyło ciemną juchą z rany.

Sigurd rozejrzał się jeszcze po pomieszczeniu w poszukiwaniu innych zagrożeń. Teraz dopiero wszyscy przekonali się, że stoją w dużym pokoju służącym za jadalnie; z lewej strony drzwi były zamknięte, zaś na wprost - skąd przyleciała bestia - stały otworem.

Po wystrzale Derrick nałożył natychmiast kolejną strzałę i przytrzymał ją dłonią jedynie lekko napinając cięciwę. Z uśmieszkiem na ustach ruszył ostrożnie w stronę przybitego do ściany stwora aby przyjrzeć się mu uważniej.

- Nie przypominam sobie - szepnął jakby do siebie, przechodząc obok barbarzyńcy - kto to niedawno kwestionował moje umiejętności strzeleckie?

Pałac Villagro - parter

Nehaher ostrożnie zbliżył się do ubitego stworzenia. Dobył sztyletu i delikatnie dotknął nim truchła, upewniając się, iż nie tli się w nim żadna iskra życia.

- Arcyciekawe! - wyszeptał z podziwem - Doprawdy, to bardzo rzadka istota. Zwie się piekielnym nietoperzem, i jest rodzajem demona, który zamieszkuje prastare acherońskie ruiny. Czytałem o nim swego czasu a nawet kiedyś napotkałem kilka rycin. Ten tutaj jednak jest o wiele bardziej naturalistyczny, sami rozumiecie...

Przez chwilę wpatrywał się w stworzenie wzrokiem pełnym dziwnej fascynacji.

- Ach tak, uważajcie na zapach siarki - odezwał się po chwili, przypominając sobie o obecności drużyny - bardzo źle by nam wróżył w tych warunkach... Miejmy jednak nadzieję, iż nasz gospodarz nie posiada wiedzy większej, niż ta, która pozwoliła mu wezwać tego stwora. To byłoby wysoce niefortunne... Piekielny nietoperz, kto by się spodziewał... Widzieliście, ile on ma zębów?

Myślał głośno Nehaher, zastanawiając się, czy nie zabrać ze sobą tej istoty i nie wykorzystać do dalszych badań.

Derrick ostrożnie przysunął się do Nehahera.

- Jak zobaczyłem truchło tego ogara tam w parku - myśliwy przemawiał ściszonym głosem jakby bał się obudzić przybitą do ściany bestię - To od razu żem wiedział, że to sprawka ciemnych mocy, Mitro miej nas wszystkich w swojej opiece - bossończyk wykonał wolną ręką znak dający w jego mniemaniu poczucie bezpieczeństwa.