Forum KrysztalyCzasu.pl

Gorbak zamrugał nerwowo oczyma.

-Że jak? Że niby ja mam wleźć do tej nory? Sam samiusieńki? W objęcia wyznawców Pana Nieumarłych. Co to to nie! - szeptał nerwowo gnom - ucapmy straże i ich zbadajmy. Ja nigdzie włazić nie będę. Chyba, że ktoś inny.

- Tylko ty jesteś na tyle niskiego wzrostu, że czarni nie będą w tobie upatrywać realnego fizycznego zagrożenia, gdyby jednak okazało się, że z wejścia niepostrzeżenie do ruin nici.

29 sgun-ran 9455 KI, obóz przy ruinach

Przestraszony gnom przełknął nerwowo ślinę, kręcąc bezwiednie głową w geście zaprzeczenia i dowodząc tym samym przemożnej niechęci do podjęcia rzuconej mu rękawicy.

Mężczyźni zesztywnieli na chwilę, kiedy w wykopie pojawił się znienacka następny obcy, młody człowiek o bardzo bladej skórze i w osłaniającym głowę kapturze, otrzepujący ze świeżej ziemi swe mocno ubrudzone odzienie. Nieznajomy wymienił z parą strażników kilka ożywionych zdań, choć wszyscy trzej znajdowali się zbyt daleko kryjówki intruzów, by ci zdołali zrozumieć chociaż słowo.

Zakończywszy pośpieszną konwersację przybysz zdjął z najbliższego paleniska duży kociołek, machnął dłonią na jednego z kompanów przywołując go do siebie. Kiedy ten zdjął z ognia drugi sagan, obaj zniknęli w wykopie znosząc tam dopiero co ugotowaną strawę.

Pozostawiony samemu sobie, drugi strażnik zjadł coś nieśpiesznie za pomocą łyżki z następnego kociołka, a potem wyciągnął się wygodnie przy jednym z namiotów wyciągając z podróżnej sakwy flet.

Poprzez górską polankę popłynęły dźwięki melodii wygrywanej tak niepoprawnie, że czułemu na takie błędy bardowi wręcz cierpła skóra.

- Jeśli nie teraz, to chyba nigdy... - szepnął Skandra, spozierając z ukosa na cudzoziemskich towarzyszy.

Gnom nie dał się wkręcić, toteż plan zejścia do wykopu nie wypalił. W międzyczasie pojawiła się nowa okazja do złapania języka. Co robicie?

byłbym skłonny zaryzykować skradanie z porwaniem. Powinienem być i wystarczająco zręczny i silny, do tego mam biegłość w boksie

- Nawet nie myśl o porwaniu - powiedział Bard, który jakby wyczuł zamiary towarzysza. - Zaraz jak zobaczą, że jednego brakuje, zleci się ich tu więcej. Może po prostu odciągnę ich uwagę, a wy zrobicie co trzeba?

Chłopaki, wstrzymam na chwilę bieg fabuły, żebyście się naradzili i podjęli jednoznaczne decyzje, bo na tę chwilę połowa ma odmienne pomysły, a druga połowa nie ma pomysłu. Naradźcie się w trybie niebieskim, zaoszczędzimy na czasie, a kiedy już ostatecznie zadecydujecie, napiszę kolejną fabularkę.

Mam też wrażenie, że tempo zabawy nieco siadło i nie wiem, czy to jest spowodowane znudzeniem fabułą czy czynnikami trzecimi?

Dobro - a jak odciągniesz uwagę, to nie zleci się ich więcej?

A tak dmuchniemy jednego - weźmiemy na spytki, a potem do piachu....

Pewnie pomyślą, że gdzieś polazł - za potrzebą czy co. Zresztą nie wiadomo za ile wyjdą i trzeba działać...

Naszym celem jest ustalenie, czy w ruinach znajduje się poszukiwany przedmiot.

Załóżmy, że porywamy jednego delikwenta i bierzemy go na spytki - wszystko pięknie, jeśli będzie mógł potwierdzić, że mają własność kowala. Gorzej, jeśli nie jest wtajemniczony dostatecznie w tę sprawę. I druga sprawa: czy weźmiemy go jako zakładnika i zaoferujemy wymianę na skradzioną pamiątkę? Co jeśli będą gotowi poświęcić jego życie? W tym wariancie z pewnością robimy sobie z czarnych wrogów, chyba że zdołamy przed nimi ukryć, że to my jesteśmy sprawcami porwania.

Przy gnomim rekonesansie pod osłoną występu barda w najbardziej pesymistycznym wariancie wdajemy się w otwartą walkę z nieznaną ilością przeciwników, ale na drugiej szali jest nawet zwędzenie im cacuszka podczas całego zamieszania. Prawdopodobne scenariusze pośrednie już opisałem wcześniej.

To Gorbaka Takan uczynił swym zaufanym i jemu przekazał jakieś dodatkowe instrukcje. Gnom musi ocenić, co możemy uzyskać w każdym scenariuszu tej konfrontacji i na ile jest to zgodne z oczekiwaniami jaszczura.

Ragax nie ułatwi wam podjęcia decyzji, bo jaki by nie był rozwój sytuacji, to będzie tylko statystą ewentualnie groźnie wymachującym laską.

Keth napisał(a):
Mam też wrażenie, że tempo zabawy nieco siadło i nie wiem, czy to jest spowodowane znudzeniem fabułą czy czynnikami trzecimi?[/fpnotice]

Bez obaw - spadek tempa wynikał raczej z braku kompletu podczas majówki.

Gnom dostał od Takana jego pierścień do przesłuchań, dlatego będzie nalegał, żeby wziąć na spytki strażnika. Po przesłuchaniu strażnik nic nie będzie pamiętał.

No dobra, weźmy go na spytki. W razie fiaska planu, zacznę natychmiast odciągać uwagę od drużyny. Przy sobie mam tylko broń, bukłak z wodą i winem i drobiazgi osobiste, lutnie zostawiłem w noclegowni.

Dobra, w takim razie przesądziliście o pojmaniu strażnika, a następnie poddaniu go przesłuchaniu z użyciem magicznego pierścienia. Kto zamierza się podkraść i capnąć czarnego? Staracie się ukryć swe twarze czy nie dbacie o dyskrecję? (wygląda na to, że pierścień wywołuje niepamięć tylko w czasie, kiedy się styka z głową ofiary).

Dino mógłby tego delikwenta ogłuszyć i wciągnąć gdzieś w las. Nie będziemy go przecież przesłuchiwać w miejscu, w którym się krząta. Barbarzyńca w zasadzie powinien mieć jakiś hełm w komplecie ze swoim pancerzem, ale nie wiem czy zasłania on twarz, choć to może nie problem.

Bard nie zasłania twarzy; to poniżej jego godności. Za to może ogłuszyć gagatka ciosem drzewca w głowę... Chociaz skrycie liczy na to, że to Dino odwali całą brudną robotę.

Dino jest gotów i raczej z radością - w ramach wyzwania - będzie tak podchodził, żeby do końca pozostać niezauważony. Jeśli to się nie uda - to przecież nikt nie wspominał o uwalnianiu więźnia....

29 sgun-ran 9455 KI, obóz przy ruinach

Dino Berghar poklepał po ramieniu równego sobie wzrostem Ragaxa, Gorbaka zaś z racji rozmiarów po głowie, potem zaś zgiął się wpół i przekradł w głąb sosnowego zagajnika w zamiarze pojmania więźnia. Mimo swej słusznej postury kupiec dosłownie wtopił się w leśne poszycie, czerpiąc całymi garściami z doświadczenia wyniesionego z lat dzieciństwa, które spędził w dziczy w niewielkiej społeczności puszczańskiego ludu.

Mężczyzna w czarnym odzieniu wciąż próbował grać na flecie, ale najwyraźniej stawiał dopiero pierwsze kroki w tej sztuce, szargając nerwy Luttera piskliwymi dźwiękami nie składającymi się wcale, ale to wcale w żadną znaną melodię.

Berghar przekradł się szerokim łukiem na obrzeże obozowiska w taki sposób, by znaleźć się za przesłaniającym wartownika namiotem. Uszyte z grubego sukna schronienie przesłaniało człowieka, ale poruszający się cichutko półolbrzym słyszał wyraźnie, skąd dobiegały dźwięki fletu.

Denver, co teraz? Obejdziesz namiot i skoczysz na biedaka z flanki?

Forum KrysztalyCzasu.pl

PBF - Klepsydra Wieczności