Forum KrysztalyCzasu.pl

Balin próbuje wyjść poza zasięg ciemności, ew. rozproszyć czar, jeśli to wydaje mu się sensowniejsze w danej chwili.

Podziemia Rotgan-kir, poranek, 6 dnia bakis-ranu

Balin doznał dość nowego dla siebie wrażenia. Wokół niego zapanowała całkowita ciemność. Jako syn Gotam-gora został obdarzony wzrokiem który przenikał naturalne ciemności, tym jednak razem nie widział kompletnie nic.
Targnął się szybko do przodu podejrzewając próbę ataku z zaskoczenia. Zrobił krok i potknął się o leżące na ziemi ciało i musiał ratować się podparciem o ziemię. Wypadł z mroku.
Przed nim w krótkim korytarzu Barthur zmagał się z nieco większym od niego przeciwnikiem - rycerzem Rahbagiem.

Łowca wykonał krótki zamach znad ramienia celujący w zakuty czerep czarnego rycerza, dbając przy tym aby nie zawadzić bronią o sklepienie. Gdy młot doszedł celu rozległ się dźwięk przypominający zawodzenie pękniętego dzwonu, a tuż po chwili hałas opadającego na ziemię rycerza.

Widząc niespodziewany obrót sytuacji giermek rzucił się na złamanie karku w stronę zakrętu za którym krył się Huskun.
Gromko, widoczny jedynie dla astrologa, skradał się wolno i ostrożnie przy samej ścianie w tym samym kierunku co giermek.

- Naści huncwocie posmakować Barthurowego pyrlika! Dzięki Pianie! - ryknął olbrzym obwoeszczając zwycięstwo. Teraz to mu już żaden czarny rycerz straszny nie będzie.

Potem dyskretnie spojrzał na Gromka, niby zezując na uciekającego giermka i krzyknął: - poddaj się!

Wątek techniczny

Rzuce się w pogoń za giermkiem, ale rzuce się niespodziewanie na Gromka zeby go schwycić

Podziemia Rotgan-kir, poranek, 6 dnia bakis-ranu

Huskun otworzył szeroko swe bursztynowe ślepki, kiedy zdzielony młotem Barthura czarny rycerz runął na posadzkę korytarza niczym rażony piorunem. Mściwy uśmiech spełzł z ust szamana niemal w tej samej chwili, bo zatrwożony niekorzystnym obrotem spraw giermek Rahbaga rzucił się do ucieczki w najgorszym możliwym kierunku - w stronę Huskuna!

Balin ścisnął w dłoni stylisko topora i zaatakował giermka rycerza jaki uciekał.

Drayaharus z załadowaną kuszą bacznie obserwował otoczenie. Hobbit gdzieś tu krążył pod osłona niewidzialności i gnom miał zamiar wyczekać, aż astrolog nada mu pozycję, gdzie znajduje się teraz ten kurdupel.

Podziemia Rotgan-kir, poranek, 6 dnia bakis-ranu

Huskun zacisnął nerwowo palce na swym amulecie i poczuł otuchę czując pod palcami buzującą moc niemal niezmierzonych ilości potencjału magicznego. Giermek ruszył w jego kierunku, nim jednak dobiegł choćby do zakrętu korytarza, goblin wskazał go złowrogo palcem wyciągniętej ręki i wychrypiał skowa zaklęcia.

Giermek w mig zbladł jak ściana, gwałtownie się zatrzymał, coś błysnęło za jego plecami i dwukrotnie targnęło jego ciałem. Ciało osunął się za ziemie odsłaniając stojącego za nim krasnoluda z zakrwawionym toporem.

Przyciskający do piersi puchar Dreamona Bazookh wyjrzał zza rogu akurat w chwili gdy Barthur sięgnął szybkim ruchem w stronę ściany i wyłowił z powietrza szamoczącego się hobbita.

W tejże chwili drzwi, które próbował wyważyć rycerze otworzy się i smętnie zawisły na jednym zawiasie. Przez próg na czworaka wypełzł żołnierz w barwach miasta Rotgan- kir. Spod jego zbroi wypływała strużka krwi.

Żołnierzu, z kim walczycie?

Podziemia Rotgan-kir, poranek, 6 dnia bakis-ranu

Samozwańczy szaman Turgulów nie posiadał się wręcz z zachwytu widząc jak jego czarodziejskie moce unicestwiają każdego, kto spróbowałby się goblińskiemu watażce przeciwstawić. Pogromca czarnych rycerzy ubolewał co prawda nad faktem, że ani Hurko ani żaden z pozostałych goblińskich wojowników nie miał sposobności, by ujrzeć owe sukcesy na własne oczy, ale i tak miał powody do wielkiego zadowolenia.

Dwaj służący Złu rycerze legli bez ruchu brocząc obficie krwią, a drzwi wiodące do bronionego zaciekle podziemia stanęły w końcu otworem. Uwagę wyskakującego zza narożnika Huskuna zwrócił w zamian łapiący puste powietrze Barthur, zaciskający swe wielkie dłonie na pozornej pustce korytarza.

- Masz go?! - zakrzyknął szaman pojmując w lot, kogo zamierzał pochwycić olbrzymi goblin - Masz kurwiego syna?!

I nie czekając nawet na odpowiedź zarechotał gromko uświadamiając sobie, kogo właściwie widzi u drzwi, za którymi znajdowała się najpewniej ofiara wilkołaczej klątwy.

- Balin, świątobliwy brodaczu! A gdzie inni nasi? Gdzie wielce świątobliwy Gusłak?!

Podziemia Rotgan-kir, poranek, 6 dnia bakis-ranu


Balin pochylił się nad żołdakiem pomógł mu usiąść pod ścianą i zapytał szybko.
-Żołnierzu, z kim walczycie?

-Ehhhh - żołnierz złapał nieco powietrza i odetchnął ciężko, spomiędzy złożonych na brzuchu rąk pociekła krew - zabili jakimś czarem Edmunda. Przez dziurę w drzwiach. Jednak .... po chwili Edmund wstał i przebił mnie włócznią. Zabiłem go, ale sam też chyba umrę. Wy jesteście Ci pianici co wasz kapłan tu bywał z moją panią. Rzeknijcie jej, że wykonywałem rozkazy aż po grób.

- Puść mnie! - wrzasnął widoczny już hobbit szamocąc się w rękach Barthura- bo wraże ci sztylet w trzewia! Zaraz będą tu czarni rycerze! Jak mnie nie zostawicie to posiekają was na plastry.

- Huskun! Barthur! - odrzekł zaskoczony Gusłek wychodząc zza rogu- Cóż za nieoczekiwane spotkanie. Zaiście Pian musiał wieść waszymi krokami. Takoż mi się wydawało, żem słyszał wasze głosy.

- Ja ci pierunie dom sztylet w bebechy! - Barthur ścisnął tylko mocniej niziołka, upewniając się, że hobbit nie będzie mógł skorzystać z żadncyh sztuczek: - Kulosy ci z rzyci powyrywom kurwiorzu zapluty! Bydziesz sam na platerki krojony! Bierzra go chopy! Związoć go trza.