: 14 czerwca 2015, 13:17
Hotel jest na powierzchni czy pod powierzchnią wody. Jak rozumiem większość miasta jest w walcu pod.
Forum KrysztalyCzasu.pl
Forum poświęcone nie tylko Kryształom Czasu RPG
https://krysztalyczasu.pl/forum/
PBF - Bluźniercza otchłań
Strona 19 z 70
: 14 czerwca 2015, 13:44
Hotel jest na powierzchni. W metropolii znajdują się dwie katedry Ministorum oraz wiele pomniejszych kościołów; rozległy port z infrastrukturą, dzielnice komercyjne i kwartały mieszkalne dla najzamożniejszych, enklawa Adeptus Mechanicus i parę niespodzianek schowanych na później 
Zejście na poniższe (podwodne) poziomy miasta jest możliwe przez niezliczoną ilość klatek schodowych i wind.
Przed opuszczeniem "Muszli" każdy z Was dostanie dwieście łusek w gotówce oraz dyskretny mikrokomunikator o zasięgu pięciu kilometrów, wyposażony w moduł szyfrujący. Możecie zabrać taką broń, która nie rzuci się w oczy, bo na ulicach też kręcą się regulatorzy. Fałszywe dokumenty identyfikują Was jako reprezentantów gildii Zarastusa ze Scintilli, pomniejszego importera żywności.
Zejście na poniższe (podwodne) poziomy miasta jest możliwe przez niezliczoną ilość klatek schodowych i wind.Przed opuszczeniem "Muszli" każdy z Was dostanie dwieście łusek w gotówce oraz dyskretny mikrokomunikator o zasięgu pięciu kilometrów, wyposażony w moduł szyfrujący. Możecie zabrać taką broń, która nie rzuci się w oczy, bo na ulicach też kręcą się regulatorzy. Fałszywe dokumenty identyfikują Was jako reprezentantów gildii Zarastusa ze Scintilli, pomniejszego importera żywności.
: 14 czerwca 2015, 14:11
Jak rozumiem, trzeba pogrzebać w banku danych genetycznych by sprawdzić czy próbka rzeczywiście należała do Vigo czy może koleś nazywał
się inaczej. Przekupstwo urzędnika Administratum to poważna sprawa...zobaczymy na miejscu ja jednak wolałabym to rozegrać "po babsku". 8art może zagrać
mojego brata a ja zagram kobietę, której jakiś łobuz zrobił dziecko i zwiał...trzeba faceta znaleźć. Jeśli w Administratum w dziale obsługującycm bazy danych
pracuje akurat kobieta to może się dogadamy...a jeśli facet to trzeba będzie wymyślić coś innego.
Chyba, że 8art ma inne pomysły ?
się inaczej. Przekupstwo urzędnika Administratum to poważna sprawa...zobaczymy na miejscu ja jednak wolałabym to rozegrać "po babsku". 8art może zagrać
mojego brata a ja zagram kobietę, której jakiś łobuz zrobił dziecko i zwiał...trzeba faceta znaleźć. Jeśli w Administratum w dziale obsługującycm bazy danych
pracuje akurat kobieta to może się dogadamy...a jeśli facet to trzeba będzie wymyślić coś innego.
Chyba, że 8art ma inne pomysły ?
: 14 czerwca 2015, 14:33
Enkaiden, Administratum, 214.815.M41
Nie chcąc błądzić po mieście i tracić czasu, Medea i Nathan dotarli do dystryktu Administratum za pomocą niewielkiej taksówki. Prowadzony przez gadatliwego, ale posługującego się dziwacznym dialektem mężczyznę, wóz dotarł na parking gmachu rejestru mieszkańców w przeciągu pół godziny.
Trix i Silvanus wysiedli z pojazdu żegnani przez kłaniającego się w pas szofera, wręczywszy mu uprzednio zapłatę za przewóz. Masywny budynek wznoszący się przed ich oczami, wpasowany w ciąg sobie podobnych budowli, wykonany został z prefabrykowanych segmentów wytwarzanych na bazie jednego szablonu, przez co wyglądał identycznie jak gmachy Administratum na Scintilli czy Malfi. Tłumek noszących charakterystyczne powłóczyste szaty adeptów krążył po dziedzińcu kompleksu, w jego korytarzach i w cieniu rzucanymi przez pobliskie arkady. Lejący się z nieba żar sprawiał, że większość przechodniów unikała wystawiania się na słoneczne promienie, przemieszczając się w zamian pod rozwieszonymi wszędzie markizami.
Tu i ówdzie dostrzec można było noszących bladozielone karapaksy regulatorów miejscowego Magistratum, ograniczających się do obserwowania ulicznego ruchu.
Medea oderwała spojrzenie od wiszącego nad wejściem do gmachu symbolu dwugłowego Orła, gładko wypolerowanego i odbijającego promienie słoneczne tak silnie, że wręcz nie dało się na niego spoglądać. Zabójczyni pomacała prawą dłonią ukrytą w torebce ceramiczną fiolkę i zerknęła z ukosa na towarzyszącego jej Nathana.
- Jak sugerujesz to rozegrać, bracie? - zapytała ściszonym głosem, akcentując w ironiczny sposób ostatnie słowo.
Nie chcąc błądzić po mieście i tracić czasu, Medea i Nathan dotarli do dystryktu Administratum za pomocą niewielkiej taksówki. Prowadzony przez gadatliwego, ale posługującego się dziwacznym dialektem mężczyznę, wóz dotarł na parking gmachu rejestru mieszkańców w przeciągu pół godziny.
Trix i Silvanus wysiedli z pojazdu żegnani przez kłaniającego się w pas szofera, wręczywszy mu uprzednio zapłatę za przewóz. Masywny budynek wznoszący się przed ich oczami, wpasowany w ciąg sobie podobnych budowli, wykonany został z prefabrykowanych segmentów wytwarzanych na bazie jednego szablonu, przez co wyglądał identycznie jak gmachy Administratum na Scintilli czy Malfi. Tłumek noszących charakterystyczne powłóczyste szaty adeptów krążył po dziedzińcu kompleksu, w jego korytarzach i w cieniu rzucanymi przez pobliskie arkady. Lejący się z nieba żar sprawiał, że większość przechodniów unikała wystawiania się na słoneczne promienie, przemieszczając się w zamian pod rozwieszonymi wszędzie markizami.
Tu i ówdzie dostrzec można było noszących bladozielone karapaksy regulatorów miejscowego Magistratum, ograniczających się do obserwowania ulicznego ruchu.
Medea oderwała spojrzenie od wiszącego nad wejściem do gmachu symbolu dwugłowego Orła, gładko wypolerowanego i odbijającego promienie słoneczne tak silnie, że wręcz nie dało się na niego spoglądać. Zabójczyni pomacała prawą dłonią ukrytą w torebce ceramiczną fiolkę i zerknęła z ukosa na towarzyszącego jej Nathana.
- Jak sugerujesz to rozegrać, bracie? - zapytała ściszonym głosem, akcentując w ironiczny sposób ostatnie słowo.
Dogadajcie detale w trybie technicznym i kiedy już będziecie gotowi, dajcie znać - wtedy napiszę kolejną fabularkę. Septimus i Tauron również są w terenie, w hotelu został jedynie konfesor.
: 14 czerwca 2015, 15:50
No właśnie bracie Jak to rozgrywamy ? Próbujemy historyjki o "dziecku z nieznanym ojcem" ? czy masz inne pomysły ?
Jak to rozgrywamy ? Próbujemy historyjki o "dziecku z nieznanym ojcem" ? czy masz inne pomysły ? : 14 czerwca 2015, 15:51
Psyker wszedł do swojego pokoju i przyznał że widok jest imponujący. Nigdy nie mieszkał w takim standardzie. Jego dom na Edaine stanowiła rozpadająca się metalowa ferma, dająca tylko jako takie schronienie przed wiatrem i słońcem. I tak wydawała się komfortowa w porównaniu do celi na Czarnym Statku, o której w ogóle wolał nie myśleć. Potem była ta ciasna zamknięta komórka w kopcu Sibellusa, no a teraz...
Nie wiem jaki widok mają pozostali ale to jest... magia.Westchnął w myślach napawając się oceanem. Potem usiadł na łóżku w pozycji lotosu i pozwolił sobie na pięć minut medytacji obserwując z półprzymkniętych powiek bezkresny błękit sięgający aż za horyzont. Musiał przyzwyczaić się do tego nowego otoczenia, które porażało go całkowitą odmiennością. W myślach podziękował Imperatorowi, za to że dane mu było zobaczyć taką cudowność o której chłopcy w jego wieku mieszkający na Edaine mogli jedynie pomarzyć.
Przed wyjście z pokoju szybko schował swoją torbę wyjmując z niej jedynie nóż i infotablet.
Kiedy Hoster dowiedział się, że będzie musiał pokręcić się po mieście i do tego dostanie jeszcze 200 Łusek do wydania, niezmiernie się podniecił. Myślał, że nie będzie czasu na takie rzeczy a tymczasem taka niespodzianka. Musiał przyznać, że coraz bardziej lubił tą robotę. Mina zrzedła mu dopiero kiedy się dowiedział, że jego partnerem ma być ten pechowiec, Stern.
No trudno, przecież nie można mieć wszystkiego. Mogłem zresztą trafić gorzej.
Uśmiechnął się przyjaźnie do Haxtana, lecz uśmiech zmył mu się z twarzy kiedy spojrzał w lodowate oczy łowcy nagród i na jego pooraną bliznami twarz. Hoster przełknął ślinę.
- Proponuję zacząć od dzielnicy rozrywek. Wydaje mi się, że tam najwięcej się można dowiedzieć. Ciekawe czy są tu jakieś taksówki. Podobno taksówkarze wiedzą wszystko, więc wystarczy nimi nieco pojeździć.
Nie wiem jaki widok mają pozostali ale to jest... magia.Westchnął w myślach napawając się oceanem. Potem usiadł na łóżku w pozycji lotosu i pozwolił sobie na pięć minut medytacji obserwując z półprzymkniętych powiek bezkresny błękit sięgający aż za horyzont. Musiał przyzwyczaić się do tego nowego otoczenia, które porażało go całkowitą odmiennością. W myślach podziękował Imperatorowi, za to że dane mu było zobaczyć taką cudowność o której chłopcy w jego wieku mieszkający na Edaine mogli jedynie pomarzyć.
Przed wyjście z pokoju szybko schował swoją torbę wyjmując z niej jedynie nóż i infotablet.
Kiedy Hoster dowiedział się, że będzie musiał pokręcić się po mieście i do tego dostanie jeszcze 200 Łusek do wydania, niezmiernie się podniecił. Myślał, że nie będzie czasu na takie rzeczy a tymczasem taka niespodzianka. Musiał przyznać, że coraz bardziej lubił tą robotę. Mina zrzedła mu dopiero kiedy się dowiedział, że jego partnerem ma być ten pechowiec, Stern.
No trudno, przecież nie można mieć wszystkiego. Mogłem zresztą trafić gorzej.
Uśmiechnął się przyjaźnie do Haxtana, lecz uśmiech zmył mu się z twarzy kiedy spojrzał w lodowate oczy łowcy nagród i na jego pooraną bliznami twarz. Hoster przełknął ślinę.
- Proponuję zacząć od dzielnicy rozrywek. Wydaje mi się, że tam najwięcej się można dowiedzieć. Ciekawe czy są tu jakieś taksówki. Podobno taksówkarze wiedzą wszystko, więc wystarczy nimi nieco pojeździć.
Przed wyjściem chciałbym zapytać w holu hotelu gdzie mogę przerzucić prasę na infotableta. Chcę zrzucić ostatnie gazety z ostatnich pięciu tygodni i poprzeglądać nagłówki z okresu wylotu Viggo plus minus kilka dni. Może w prasie w dziale kryminalnym znajdę coś ciekawego. Interesują mnie także katastrofy i dziwne wypadki, i duże kradzieże (oprócz oczywistych informacji o kultach i xeanoratefaktach).
: 14 czerwca 2015, 15:53
Pomysł dobry, ale nie wiem czy w wh40k ckliwe historie ruszają urzędasów. Nie znam na tyle realiów świata, ale czy powołanie się na regulatora ze Sycylli byłoby jakimś nietaktem?
Ale chyba najlepiej jeśli centralnie powołalibyśmy się na naszą przykrywkę gildii Zaratusa? Powoedzielibyśmy, że taki człowiek, wisi rodzinie dużą kasę i czy mogliby rozszyfrować jego dna czy coś w tym stylu, w zamian za korzyści w negocjowaniu kontraktów handlowych lub coś w ten deseń.
Generalnie trzymałbym się chyba kursu z gildią zamiast wymyślać kolejną przykrywkę. Tu jesteśmy "obcymi" i ktoś może łatwo skojarzyć: "Hej. Ci ludzie przecież reprezentują gildię, to czemu podają się za kogoś innego". Septimus nie będzie zadowolony;)
Ale chyba najlepiej jeśli centralnie powołalibyśmy się na naszą przykrywkę gildii Zaratusa? Powoedzielibyśmy, że taki człowiek, wisi rodzinie dużą kasę i czy mogliby rozszyfrować jego dna czy coś w tym stylu, w zamian za korzyści w negocjowaniu kontraktów handlowych lub coś w ten deseń.
Generalnie trzymałbym się chyba kursu z gildią zamiast wymyślać kolejną przykrywkę. Tu jesteśmy "obcymi" i ktoś może łatwo skojarzyć: "Hej. Ci ludzie przecież reprezentują gildię, to czemu podają się za kogoś innego". Septimus nie będzie zadowolony;)
: 14 czerwca 2015, 16:53
Ckwile historie ruszają urzędasów czasami. Faktycznie jednak Twój pomysł wydaje się być lepszy. Zagramy zgodnie z obowiązującą przykrywką - jako pracownicy Gildii. Wtedy możemy nawet zasugerować "pewien datek" czy "opłatę manipulacyjną", która mogła by przyśpieszyć przeszukiwanie bazy danych. Łatwiej też będzie wytłumaczyć ewentualną kasę - i chęć wniesienia "opłaty".
Suriel nie chcę Cię rozczarować, ale świat 40-millenium to nie jest świat ze Star Trek'a. Coś takiego jak "wolna prasa", "rubryka ciekawostek kryminalnych"...nie mnie oceniać bo to w gestii Mistrza Gry, ale szanse na istnienie takich mechanizmów w świecie gdzie jedyną powinnością człowieka jest pracować i umrzeć dla Imperatora jest...niewielka
czasami. Faktycznie jednak Twój pomysł wydaje się być lepszy. Zagramy zgodnie z obowiązującą przykrywką - jako pracownicy Gildii. Wtedy możemy nawet zasugerować "pewien datek" czy "opłatę manipulacyjną", która mogła by przyśpieszyć przeszukiwanie bazy danych. Łatwiej też będzie wytłumaczyć ewentualną kasę - i chęć wniesienia "opłaty".Suriel nie chcę Cię rozczarować, ale świat 40-millenium to nie jest świat ze Star Trek'a. Coś takiego jak "wolna prasa", "rubryka ciekawostek kryminalnych"...nie mnie oceniać bo to w gestii Mistrza Gry, ale szanse na istnienie takich mechanizmów w świecie gdzie jedyną powinnością człowieka jest pracować i umrzeć dla Imperatora jest...niewielka
: 14 czerwca 2015, 21:35
Enkaiden, Administratum, 214.815.M41
Przestronny hol gmachu okazał się przyjemnie chłodny, po części dzięki grubym ścianom, po części w efekcie pracującej dyskretnie klimatyzacji. Wyłożona oszlifowanym marmurem posadzka lśniła czystością pomimo setek krążących po niej petentów i adeptów Administratum. Ciężkie meble z importowanego drewna ustawione były w długim rzędzie na parterze budowli, a stojący za nimi urzędnicy przywoływali kolejnych oczekujących na załatwienie swej sprawy. Medea zauważyła, że chociaż większość adeptów miała ciemną ogorzałą karnację rdzennej populacji, było wśród nich wielu obcoświatowców.
Gargantuiczna machina Administratum pracowała w dzień i w nocy, na każdej planecie, w każdym imperialnym systemie gwiezdnym: liczyła obywateli, dochody, podatki, wyznaczała poziomy obowiązkowego poboru, kwoty produkcyjne, normy wydajnościowe, przydziały kuponów żywnościowych. Rzesze jej adeptów były nieprzeliczone, ustawicznie wspierane posiłkami przysyłanymi z centralnych systemów Imperium. Podobnie jak w przypadku wielu innych państwowych instytucji, w Administratum zwyczajną praktyką było zachowywanie odpowiednich proporcji pomiędzy adeptami rdzennego pochodzenia i tymi pochodzącymi z innych systemów.
Wielu miejscowych petentów stało w długich kolejkach bądź odchodziło od biurek po zadziwiająco krótkiej rozmowie, nie okazując zbyt wielkiego entuzjazmu. Medea zmrużyła nieznacznie czoło, rozumiejąc powody ich ewidentnego rozczarowania. Administratum słusznie cieszyło się opinią skostniałego molocha, w którym pisemne decyzje otrzymywali często dopiero potomkowie tłoczących się w holu petentów.
Medea i Nathan mieli nad miejscowymi zdecydowaną przewagę, byli bowiem obcoświatowcami, którzy wyróżniali się nie tylko kolorem skóry, ale i ubiorem. Po zaledwie krótkiej chwili nad ich głowami pojawiła się serwoczaszka. Czerwone promienie wbudowanych w jej oczodoły laserów przesunęły się po sylwetkach gości, po czym czaszka oddaliła się z cichym pomrukiem grawitacyjnych motorków.
Chwilę później do stojących pośrodku holu agentów Tronu podszedł zażywny urzędnik Administratum w szacie przepasanej sznurem prefektora.
- Prefektor Ariam - przedstawił się zachowując neutralny wyraz twarzy - Mogę w czymś pomóc?
Przestronny hol gmachu okazał się przyjemnie chłodny, po części dzięki grubym ścianom, po części w efekcie pracującej dyskretnie klimatyzacji. Wyłożona oszlifowanym marmurem posadzka lśniła czystością pomimo setek krążących po niej petentów i adeptów Administratum. Ciężkie meble z importowanego drewna ustawione były w długim rzędzie na parterze budowli, a stojący za nimi urzędnicy przywoływali kolejnych oczekujących na załatwienie swej sprawy. Medea zauważyła, że chociaż większość adeptów miała ciemną ogorzałą karnację rdzennej populacji, było wśród nich wielu obcoświatowców.
Gargantuiczna machina Administratum pracowała w dzień i w nocy, na każdej planecie, w każdym imperialnym systemie gwiezdnym: liczyła obywateli, dochody, podatki, wyznaczała poziomy obowiązkowego poboru, kwoty produkcyjne, normy wydajnościowe, przydziały kuponów żywnościowych. Rzesze jej adeptów były nieprzeliczone, ustawicznie wspierane posiłkami przysyłanymi z centralnych systemów Imperium. Podobnie jak w przypadku wielu innych państwowych instytucji, w Administratum zwyczajną praktyką było zachowywanie odpowiednich proporcji pomiędzy adeptami rdzennego pochodzenia i tymi pochodzącymi z innych systemów.
Wielu miejscowych petentów stało w długich kolejkach bądź odchodziło od biurek po zadziwiająco krótkiej rozmowie, nie okazując zbyt wielkiego entuzjazmu. Medea zmrużyła nieznacznie czoło, rozumiejąc powody ich ewidentnego rozczarowania. Administratum słusznie cieszyło się opinią skostniałego molocha, w którym pisemne decyzje otrzymywali często dopiero potomkowie tłoczących się w holu petentów.
Medea i Nathan mieli nad miejscowymi zdecydowaną przewagę, byli bowiem obcoświatowcami, którzy wyróżniali się nie tylko kolorem skóry, ale i ubiorem. Po zaledwie krótkiej chwili nad ich głowami pojawiła się serwoczaszka. Czerwone promienie wbudowanych w jej oczodoły laserów przesunęły się po sylwetkach gości, po czym czaszka oddaliła się z cichym pomrukiem grawitacyjnych motorków.
Chwilę później do stojących pośrodku holu agentów Tronu podszedł zażywny urzędnik Administratum w szacie przepasanej sznurem prefektora.
- Prefektor Ariam - przedstawił się zachowując neutralny wyraz twarzy - Mogę w czymś pomóc?
Czas zacząć zabawę...
: 14 czerwca 2015, 22:04
Enkaiden, Czerwony Dystrykt, 214.815.M41
Hoster opuścił "Muszlę" posiadając sprytny w jego opinii plan. Młody psyker postanowił rozpocząć zwiedzanie morskiego miasta od którejś z miejscowych dzielnic rozrywki. Eskortowany przez wciąż wściekłego, ale trzymającego nerwy na wodzy Sterna i zaprowadzony w odpowiednie miejsce przez opłaconego przewodnika, po niecałym kwadransie marszu najwyższymi ulicami Enkaidenu Merisier stanął na szczycie szerokich schodów prowadzących w głąb mierzącego kilkadziesiąt kilometrów cylindra.
Było to jedno z setek podziemnych przejść umożliwiających przedostanie się do labiryntu pięter miasta położonych pod linią oceanicznej toni. Szeroka na piętnaście metrów klatka schodowa wiła się w dół niczym spirala, oświetlona chemicznymi lampami, pełna gwaru wypełniających ją ludzi.
- Czerwony Dystrykt jest piętro niżej, panie - oznajmił młody przewodnik o twarzy pokrytej czarnymi tatuażami - Tam, skąd dobiega muzyka. Potrzeba wam coś jeszcze? Markowego amasecu? Dziewczyny albo chłopca? Wszystko da się załatwić. Może chcecie wybrać się na łowy na ocean?
Hoster opuścił "Muszlę" posiadając sprytny w jego opinii plan. Młody psyker postanowił rozpocząć zwiedzanie morskiego miasta od którejś z miejscowych dzielnic rozrywki. Eskortowany przez wciąż wściekłego, ale trzymającego nerwy na wodzy Sterna i zaprowadzony w odpowiednie miejsce przez opłaconego przewodnika, po niecałym kwadransie marszu najwyższymi ulicami Enkaidenu Merisier stanął na szczycie szerokich schodów prowadzących w głąb mierzącego kilkadziesiąt kilometrów cylindra.
Było to jedno z setek podziemnych przejść umożliwiających przedostanie się do labiryntu pięter miasta położonych pod linią oceanicznej toni. Szeroka na piętnaście metrów klatka schodowa wiła się w dół niczym spirala, oświetlona chemicznymi lampami, pełna gwaru wypełniających ją ludzi.
- Czerwony Dystrykt jest piętro niżej, panie - oznajmił młody przewodnik o twarzy pokrytej czarnymi tatuażami - Tam, skąd dobiega muzyka. Potrzeba wam coś jeszcze? Markowego amasecu? Dziewczyny albo chłopca? Wszystko da się załatwić. Może chcecie wybrać się na łowy na ocean?
Macie na coś ochotę, Hoster i Haxtan? I pytanie do wszystkich: co zabraliście ze sobą opuszczając hotel, każdy z Was? (pomijając stój, bo obowiązuje cywilny).
: 14 czerwca 2015, 22:55
Autopistol z tłumikiem, trzy zapasowe magazynki, nóż bojowy. Ot tak bo nie lubię naga chodzić...
: 14 czerwca 2015, 23:27
Enkaiden, Administratum, 214.815.M41
- Witam - skłoniła głowę z wyraźnym szacunkiem Medea - Jesteśmy przedstawicielami gildii Zarastusa ze Scintilli. Nazywam się Medea Trix,
a to Nathan Silvanus.
Agentka skinęła dłonią przedstawiając Nathana a ten również skłonił głowę w pełnym szacunku powitaniu. Odrobina uprzejmości jeszcze nigdy
nie zaszkodziła w kontaktach z Administratum. Urzędnicy na każdym świecie lubili kiedy okazywało się im szacunek i dawało do zrozumienia,
że docenia się wagę ich zadań.
- Jesteśmy tu w misji handlowej, która powinna przynieść znaczne korzyści naszym lokalnym partnerom a za sprawą podatków również służbom Imperialnym -
Medea uśmiechnęła się wdzięcznie - Przy okazji naszej wizyty chcielibyśmy rozwiązać jeden ze starych problemów i w tym celu zależałoby nam
na dostępie do miejscowej Genetycznej Bazy Danych celem porównania posiadanej przez nas próbki.
- Witam - skłoniła głowę z wyraźnym szacunkiem Medea - Jesteśmy przedstawicielami gildii Zarastusa ze Scintilli. Nazywam się Medea Trix,
a to Nathan Silvanus.
Agentka skinęła dłonią przedstawiając Nathana a ten również skłonił głowę w pełnym szacunku powitaniu. Odrobina uprzejmości jeszcze nigdy
nie zaszkodziła w kontaktach z Administratum. Urzędnicy na każdym świecie lubili kiedy okazywało się im szacunek i dawało do zrozumienia,
że docenia się wagę ich zadań.
- Jesteśmy tu w misji handlowej, która powinna przynieść znaczne korzyści naszym lokalnym partnerom a za sprawą podatków również służbom Imperialnym -
Medea uśmiechnęła się wdzięcznie - Przy okazji naszej wizyty chcielibyśmy rozwiązać jeden ze starych problemów i w tym celu zależałoby nam
na dostępie do miejscowej Genetycznej Bazy Danych celem porównania posiadanej przez nas próbki.
Na razie żadnych propozycji finansowych..piłka po stronie urzędnika.
: 15 czerwca 2015, 10:03
Enkaiden, Administratum, 214.815.M41
Prefektor Ariam starannie obejrzał wręczone mu przez gości karty ID, po czym zaprosił oboje do jednego z wyłączonych z użytku stanowisk obsługi. Medea uśmiechnęła się leciutko w wyrazie zadowolenia, ale natychmiast przybrała poważny wyraz twarzy świadoma zazdrosnych spojrzeń słanych w jej i Nathana stronę przez miejscowych petentów.
- Rzadko kiedy spełniamy podobne prośby - zastrzegł urzędnik - Dostęp do banków danych mają przede wszystkim instytucje imperialne. Potrzebne są zezwolenia, upoważnienia, odpowiednie opłaty. Przede wszystkim potrzebne jest uzasadnienie wskazujące na wielką wagę takiego wniosku. I oczywiście sama próbka.
Medea sięgnęła do swej torebki i wyjęła z niej ceramiczną fiolkę. Adept spojrzał na nią uważnie, kiwnął nieznacznie głową.
- Doskonale, ale jak wspomniałem, to nie załatwia jeszcze pozwolenia - oznajmił wyciągając z szuflady biurka infotablet i ustawiając na stelażu nad urządzeniem automatyczne pióro - Czym jest powodowany wasz wniosek i kogo dotyczy?
Prefektor Ariam starannie obejrzał wręczone mu przez gości karty ID, po czym zaprosił oboje do jednego z wyłączonych z użytku stanowisk obsługi. Medea uśmiechnęła się leciutko w wyrazie zadowolenia, ale natychmiast przybrała poważny wyraz twarzy świadoma zazdrosnych spojrzeń słanych w jej i Nathana stronę przez miejscowych petentów.
- Rzadko kiedy spełniamy podobne prośby - zastrzegł urzędnik - Dostęp do banków danych mają przede wszystkim instytucje imperialne. Potrzebne są zezwolenia, upoważnienia, odpowiednie opłaty. Przede wszystkim potrzebne jest uzasadnienie wskazujące na wielką wagę takiego wniosku. I oczywiście sama próbka.
Medea sięgnęła do swej torebki i wyjęła z niej ceramiczną fiolkę. Adept spojrzał na nią uważnie, kiwnął nieznacznie głową.
- Doskonale, ale jak wspomniałem, to nie załatwia jeszcze pozwolenia - oznajmił wyciągając z szuflady biurka infotablet i ustawiając na stelażu nad urządzeniem automatyczne pióro - Czym jest powodowany wasz wniosek i kogo dotyczy?
Administratum nie bez powodu ma taką, a nie inną nazwę...
: 15 czerwca 2015, 10:20
Enkaiden, Czerwony Dystrykt, 214.815.M41
Hoster Merisier czuł się najszczęśliwszym człowiekiem na świecie, chociaż spędził w dzielnicy rozrywki zaledwie pół godziny. Wypełniona głośną muzyką przepastna hala Czerwonego Dystryktu pogrążona była w półmroku rozpalanym stroboskopowymi błyskami lamp zestrojonych z rytmem emitowanych przez głośniki dźwięków. Siedzący przy rozstawionych wokół tanecznego podestu stolikach ludzie, w przeważającej większości załoganci licznych statków przylatujących na Spectoris po ładunki żywności, pili alkohol, palili skręty lho i obściskiwali miejscowe skąpo odziane kobiety.
Rozparty w narożniku pomieszczenia Hoster mrugnął porozumiewawczo w stronę siedzącego z kamienną miną Haxtana i zaciągnął się aromatycznym dymem papierosa z niewielką domieszką obskury. Psyker roześmiał się do samego siebie na wspomnienie grupki redemptorystów strzegących wejścia do Czerwonego Dystryktu, zawzięcie zniechęcających gości do odwiedzania tego plugawego przybytku rozpusty. Wyglądało na to, że miejscowe władze rozumiały potrzebę tolerowania miejsc takich jak dzielnice rozrywki, będących naturalnym wentylem bezpieczeństwa w społeczeństwie zaprzęgniętym w tryby ciężkiej pracy i modlitwy.
Jedna z tancerek - wysoka długowłosa dziewczyna nosząca naszywaną cekinami bieliznę - przecisnęła się pomiędzy gośćmi baru i usiadła bezceremonialnie na kolanach Hostera przysuwając ukarminowane usta do jego ucha.
- Masz ochotę na coś mocniejszego, chłopcze? - zamruczała w taki sposób, że psyker natychmiast poczuł mrowienie w przyrodzeniu - Jeśli masz pieniądze, mogę załatwić ci prawdziwy odlot.
Hoster Merisier czuł się najszczęśliwszym człowiekiem na świecie, chociaż spędził w dzielnicy rozrywki zaledwie pół godziny. Wypełniona głośną muzyką przepastna hala Czerwonego Dystryktu pogrążona była w półmroku rozpalanym stroboskopowymi błyskami lamp zestrojonych z rytmem emitowanych przez głośniki dźwięków. Siedzący przy rozstawionych wokół tanecznego podestu stolikach ludzie, w przeważającej większości załoganci licznych statków przylatujących na Spectoris po ładunki żywności, pili alkohol, palili skręty lho i obściskiwali miejscowe skąpo odziane kobiety.
Rozparty w narożniku pomieszczenia Hoster mrugnął porozumiewawczo w stronę siedzącego z kamienną miną Haxtana i zaciągnął się aromatycznym dymem papierosa z niewielką domieszką obskury. Psyker roześmiał się do samego siebie na wspomnienie grupki redemptorystów strzegących wejścia do Czerwonego Dystryktu, zawzięcie zniechęcających gości do odwiedzania tego plugawego przybytku rozpusty. Wyglądało na to, że miejscowe władze rozumiały potrzebę tolerowania miejsc takich jak dzielnice rozrywki, będących naturalnym wentylem bezpieczeństwa w społeczeństwie zaprzęgniętym w tryby ciężkiej pracy i modlitwy.
Jedna z tancerek - wysoka długowłosa dziewczyna nosząca naszywaną cekinami bieliznę - przecisnęła się pomiędzy gośćmi baru i usiadła bezceremonialnie na kolanach Hostera przysuwając ukarminowane usta do jego ucha.
- Masz ochotę na coś mocniejszego, chłopcze? - zamruczała w taki sposób, że psyker natychmiast poczuł mrowienie w przyrodzeniu - Jeśli masz pieniądze, mogę załatwić ci prawdziwy odlot.
Najpewniej ma na myśli jakieś narkotyki, ale kto ją tam wie?
: 15 czerwca 2015, 12:04
Enkaiden, Administratum, 214.815.M41
Oczywiście nie mogło pójść zbyt łatwo. Medea uśmiechnęła się w myślach jednak jej twarz pozostała doskonale nieruchomą i poważną maską.
- Nasz wniosek dotyczy rzekomego mieszkańca Spectoris, który kilka tygodni temu przybył na Scintillę celem zakupu sporej ilości wstępnie
przetworzonej żywności z jednej z naszych fabryk - Medea zaczeła opisywać fikcyjne wydarzenia - Zamówienie złożono wcześniej przesyłając
listy uwierzytelniające a przedstawiciel lokalnego kontrahenta miał przybyć do Sibeliusa celem finalizacji transakcji. Niestety z przyczyn nam
nieznanych nie dotarł. Jedyna informacja jaką udało mi się uzyskać u kapitana statku którym przybył to fakt, iż posługiwał się identyfikatorem
Viggo Morhunsena.
Medea zawiesiła głos zastanawiając się błyskawicznie ile z posiadanych informacji należało powierzyć pracownikowi Administratum.
Członkowie tej instytucji znani byli z wręcz obsesyjnej chęci gromadzenia wszelakich danych, bez względu na to czy były im one do czegoś
potrzebne czy nie. W tej jednak sprawie należało zachować maksimum dyskrecji.
- Do materiału biologicznego dotarliśmy dzięki...uczynności kapitana statku - Medea uśmiechnęła się leciutko nie dopowiadając tego było jasne dla
wszystkich: kapitan statku był uczyny niezupełnie za darmo - Poszukujemy wszelkich informacji o owym człowieku ponieważ nasza Gildia poniosła
finansowe nakłady na przygotowanie tej transakcji i nawet jeśli nie z nim to chcielibyśmy ją sfinalizować z...przełożonymi tego człowieka.
Oczywiście jesteśmy gotowi ponieść wszelkie niezbędne opłaty, które umożliwiają sprawne funkcjonowanie tak szacownej instytucji jak Administratum.
.
Oczywiście nie mogło pójść zbyt łatwo. Medea uśmiechnęła się w myślach jednak jej twarz pozostała doskonale nieruchomą i poważną maską.
- Nasz wniosek dotyczy rzekomego mieszkańca Spectoris, który kilka tygodni temu przybył na Scintillę celem zakupu sporej ilości wstępnie
przetworzonej żywności z jednej z naszych fabryk - Medea zaczeła opisywać fikcyjne wydarzenia - Zamówienie złożono wcześniej przesyłając
listy uwierzytelniające a przedstawiciel lokalnego kontrahenta miał przybyć do Sibeliusa celem finalizacji transakcji. Niestety z przyczyn nam
nieznanych nie dotarł. Jedyna informacja jaką udało mi się uzyskać u kapitana statku którym przybył to fakt, iż posługiwał się identyfikatorem
Viggo Morhunsena.
Medea zawiesiła głos zastanawiając się błyskawicznie ile z posiadanych informacji należało powierzyć pracownikowi Administratum.
Członkowie tej instytucji znani byli z wręcz obsesyjnej chęci gromadzenia wszelakich danych, bez względu na to czy były im one do czegoś
potrzebne czy nie. W tej jednak sprawie należało zachować maksimum dyskrecji.
- Do materiału biologicznego dotarliśmy dzięki...uczynności kapitana statku - Medea uśmiechnęła się leciutko nie dopowiadając tego było jasne dla
wszystkich: kapitan statku był uczyny niezupełnie za darmo - Poszukujemy wszelkich informacji o owym człowieku ponieważ nasza Gildia poniosła
finansowe nakłady na przygotowanie tej transakcji i nawet jeśli nie z nim to chcielibyśmy ją sfinalizować z...przełożonymi tego człowieka.
Oczywiście jesteśmy gotowi ponieść wszelkie niezbędne opłaty, które umożliwiają sprawne funkcjonowanie tak szacownej instytucji jak Administratum.
.