Forum KrysztalyCzasu.pl

Raczej jego psychikę;p. Nie stać mnie na siłkę;(. Prosty umysł to umysł spokojny.

Post 268 i 269 mnie rozwalił jak je czytać heden po drugim.

Keth ten zalążek przygody miał potencjał ; D szkoda że go tu napisałeś bo ci go ktoś może pożyczyć. Ale jeszcze nic straconego dopisz go tylko szybko do tego opowiadania o paladynach, genialnie tam pasuje.

Ta przygoda z MiM 3 ("Z niewielką pomocą moich przyjaciół") to port z WFRP.

A swego czasu tak marudziliście na moją wrzutkę gdzieś tam żeby statek napędzać golemem.

O martwiakach nie wspominając - a tu - proszzzze

Rozsądne podejście, Ghasta. Jak mag może golema takiego zmajstrować, to czemu nie ? Łatwiejsze do zrobienia niż magiczny okręt.

wysoko poziomowy alchemik. Załoga okrętu pełna golemów. Fajne, muszę to jakoś przetestować. Na którym poziomie alchem może już tworzyć golemy?

Never napisał(a):
Na którym poziomie alchem może już tworzyć golemy?

Wedle znanych nam materiałów na dowolnym i wcale nie musi być to alchemik, a wręcz niekiedy nieodzowna jest pomoc np. maga. Jedyny problem to brak wiedzy, czy jest to oficjalny materiał ( http://www.krysztalyczasu.pl/articles.p ... cle_id=239 ). Bo poza tym, alchemik nie ma żadnego czaru związanego stricte z tworzeniem golema.

potomkiem mastuga i bieługi

U nas w kotłowni są dosyć rozbudowane imprezki szczególnie że olej opałowy w dużych ilościach potrafi mocno zmącić umysł ale nie przyznaję się do żadnego potomka z rybą. Olej jest oczywiście opałowy do kotłów co to z nich te kutry są zrobione a te kutry to do polowania na bieługi. Więc rozumiecie że nie to że nie było okazji bo bieług u nas cała ładownia ale nie mój w tym interes. Ponadto każdy wie że bieługi nie są namiętne bo to zimne ryby są. Gdyby nawet takowa bieługa chciała coś u mnie wskórać to nigdy bym nawet końcówką szufli węglowej jej nie dotknął bo to jest ryba rosyjskiego pochodzenia. Bez sądowego udowodnienia ojcostwa nie wmanewrujecie mnie w tego potomka. Stanowczo protestuję! Domagam się także zwrotu mojego kluczyka który najprawdopodobniej mnie skradła gdy byłem w stanie upojenia olejem opałowym. Kluczyk ów nie jest on od żadnego labiryntu śmierci tylko od komórki na węgiel.

Ciekaw jestem jak wyglądałaby sesja z tymi wszystkimi przeszuflowaniami, cofaniem czasu, transformacjami, pięciodywanami z dywanem zapasowym na wypadek, gdyby w którymś wypadła dziura i postaciami w stylu ćwierć-smoka-ćwierć-sharana-ćwierć-półcyklopa-ćwierć-rembimorfa paladyno-alchemiko-bard.

Cały dzień pracowałem a tu widzę, że nam się portal w kopię strony z fejsa zamienił Czytam-Kryształy-Czasu-pierwszy-raz-dla-akcji. W sumie to jedyne słuszne podejście, na logikę nie proponuje.

Nie miałem zamiaru coby się nam kopia jakaś zrobiła. Ja swojego dobrego imienia bronię.

No to trochę fluff podrzucić trzeba. Kim jest gruby kapłan już każdy wie. Co potrafi zrobić, też już każdy wie, ale bywa, że mnie zaskakuje. Tym razem znajomość standardów z naszego uniwersum. Ciekawe, czy przypadkiem nasz gruby kapłan nie jeździ po naszych polskich drogach.

"Nagle stało się coś przedziwnego. Gruby kapłan odwrócił się w jego kierunku, spojrzał mu z daleka w oczy, jakby go widział, a jego usta rozciągnęły się w uśmiechu od ucha do ucha. Chwilę później jego ręka z wyprostowanym środkowym palcem w nieprzyjemnym geście uniosła się do góry."

Także zostawiam czytających w zamyśleniu, co też nasz drogi gruby kapłan chciał przekazać. Cytat wierny - t.2 s.252. Można przekazywać telepatycznie, można używać dawnej mowy, ale pewne gesty obowiązują nawet na Ochrii. Ciekawe, czy da się też z tego pozdrowienia zbudować jakąś fabularną otoczkę dla naszej Orchii. Ktoś chętny, żeby dopisać fabułę?

Jako nieczytający a jedynie śledzący wiadomego fejsbuka, chciałem się upewnić tylko czy gruby kapłan robi czasem coś co nie jest nagłe i przedziwne?

Co prawda przenieśliśmy się naszymi postaciami z Ziemi na Orchię, ale daje słowo żadnych brzydkich znaków nikogo nie uczyliśmy. Może to jakiś utajniony awatar Bachusa, który wyklonował się na Ochri i udaje kapłana, ukrywając się przed swoimi wrogami czekając tylko na okazję że zatruć mszalne wino swego nibyboga i przejąć nad nim kontrolę, wpędzając go w alko i sexocholizm, po to tylko aby ..... cdn.

Dzisiaj mamy na tapecie naprawdę interesujący przykład przenikania zasad RPGa do książki. W grze Kryształy Czasu półbogowie mogą rzucać przemiany półboskie. Każda przemiana ma procentową szansę, że zauważą ją wrodzy bogowie.

Popatrzmy na stronę 244 Sagi o Katanie (tom 1, część 2):
"Seria popędzających kopniaków o mało go nie zlinczowała. Zamyślił się. Może w ich liczbie kapłan chciał przekazać wiadomość. Zaufał intuicji i zdecydował się. Użył przemiany o ryzyku zauważenia najbardziej adekwatnym do liczby kopniaków."

Rozważmy implikacje - półbogowie muszą znać procentową szansę zauważenia każdej przemiany, to znaczy, że w świecie muszą istnieć jakieś tajne komplety dla członków tej niezbyt popularnej i samotniczej profesji. Pytanie, skąd dane źródłowe? Narzucają się dwie możliwości. Opcja pierwsza: ochriowi teoretycy przeprowadzili badania na istotnej próbce statystycznej (choć to byłoby trudne, bo: a) nawet po zauważeniu przemiany półbóg może się obronić udanym samozauważeniem, co zaburza dane; b) część zauważonych półbogów zostaje wymazana z egzystencji, więc teoretyk nie pamiętałby o uwzględnieniu ich w wynikach). Opcja druga: wielkości zostały wywróżone przez wysokopoziomowego astrologa (zapewne astrologa / półboga).

Osobiście obstawiam opcję 2.

Swoją drogą - kolejna cudowna interwencja grubego kapłana.