Forum KrysztalyCzasu.pl

Mostek Królowej Cierni, 498.815.M41

Sygnatura pirackiego rajdera zaczęła się coraz szybciej oddalać, zmierzała ku krawędziom holograficznego projektora Barcy. Chociaż ciężko uszkodzony, nieprzyjacielski okręt podjął próbę ucieczki, której Blackthorne nie mógł zapobiec. Rajder wciąż posiadał w pełni sprawny napęd i większa od niego fregata nie dysponowała wystarczającym ciągiem, by skutecznie go ścigać.

Seneszal zdusił w sobie słabe uczucie rozczarowania, wstał z fotela przy swej konsolecie przemierzając szybkim krokiem mostek okrętu. Kątem oka zerknął na siedzącego w wysokim tronie Morgana. Na twarzy Kupca walczyły ze sobą o lepsze wyrazy zadowolenia i niedosytu. Christo mógł się jedynie domyślać, co czuł naprawdę były oficer imperialnej Marynarki na widok umykającej spod miecza ofiary.

Barca ścisnął palcami swą bransoletkę wysyłając za pomocą mikrokomunikatora podwójny radiowy sygnał. Nadia odpowiedziała w taki sam sposób, przyjmując do wiadomości odwołanie alarmu.

Christo zbliżył się do pochylonego nad jednym z pulpitów techkapłana, ale powstrzymawszy się w ostatniej chwili przed dotknięciem ramienia magosa chrząknął znacząco.

Mostek Królowej Cierni, 498.815.M41

- Panie Krix, pełna moc silników! Proszę o wolant. Walczy się o wszystko zawsze do końca. A skoro ta krypa ma w pełni sprawne silniki, jak twierdzi dział techniczny, to pora je maksymalnie potestować. Lepiej teraz sprawdzić ile może dać nam maksymalnie ciągu Królowa niż w sytuacji kiedy to my będziemy uciekać. Jedna niewiadoma nam wówczas odpadnie i przynajmniej nie będziemy się łudzić. Magosie, proszę o maksymalne przyspieszenie. Proszę śmiało instruować załogę co potrzebne, spełnią każde polecenie. Mam nadzieję, że opinie o pana umiejętnościach nie były przesadzone. - wymamrotał ostanie zdanie półgłosem.

Morgan zwrócił się do oficera operującego na stanowisku okrętowych sygnałów.
- Łączność proszę nadać komunikat dla załogantów, że będzie trzęsło i to mocno...

Mostek Królowej Cierni, 498.815.M41

Magos nie rozumiał decyzji kapitana - szansa na skuteczny pościg za pirackim rajderem była znikoma a ryzyko przeciążenia silników i unieruchomienia jednostki poważne. W takiej sytuacji z łowcy łatwo mogliby stać się ofiarą i niewielkie zwycięstwo zamienić na dotkliwą porażkę. Niestety, logika nigdy nie była mocną stroną organicznych umysłów.

Eksplorator nie zamierzał jednak kwestionować polecenia. Nie z szacunku dla oficera ale z wrodzonej ciekawości. Przez cały lot w osnowie zastanawiał się jak potężny jest Duch Maszyny drzemiący w sekcji silnikowej. Nadeszła pora, by to sprawdzić.

Diomedes zaintonował Trzecią Kantyczkę i świętym olejem wykreślił przed sobą ciąg runicznych symboli. Towarzyszące mu serwitory podjęły rytuał, wypluwając z siebie serię pisków w binaryku. Podłączony bezpośrednio do kogitatora magos pobudził Ducha Maszyny do wytężonej pracy a dysze głównych silników rozjarzyły się błękitnym ogniem. Na kilku konsoletach mostka rozjarzyły się żółte, ostrzegawcze diody. Temperatura reaktorów jak i sekcji rufowej osiągnęła maksymalny bezpieczny poziom i załoga zaczęła rozglądać się nerwowo, wciśnięta w swoje fotele przez rosnące przyspieszenie...

Mostek Królowej Cierni, 498.815.M41

Podłoga i ściany na mostku Królowej wyraźnie drżały. Oświetlenie niektórych konsol lekko przygasło. Nawet nie znający się na tym członkowie załogi czuli, że potężne okrętowe silniki konsumują większość wyprodukowanej przez plazmowe reaktory mocy. Obsada sekcji kontroli napędów pracowała w milczącym skupieniu a z ich stanowiska dobiegał tylko pobrzękujący metalicznie głos Diomedesa recytującego święte psalmy. Za to reszta obsady mostka ukradkiem ocierała czoła i w milczeniu zanosiła modły do Imperatora.

- Dystans do wrogiej jednostki - rzucił cichym głosem Morgan spoglądając w stronę Zenda

- Odległość 25 VU - zameldował cichym głosem oficer sekcji monitoringu - Wciąż się oddalają...

Mostek Królowej Cierni, 498.815.M41

Zamyślony Morgan Blackthorn spojrzał na nieruchome oblicze Magosa. Kapłan Omnissiaha wyraźnie oczekiwał jego decyzji. Jako były oficer Imperialnej Marynarki Morgan pragnął dogonić ten okręt i rozerwać go na strzępy w akcie słusznej pomsty za ten zdradziecki atak. Teraz był jednak głową Domu Kupieckiego a jego zasoby nie były nieograniczone. Nie mógł pozwolić sobie na utratę czy nawet duże uszkodzenie Królowej. Nie jeśli pragnął odbudować dynastię. Zaciskając ze złości usta skinął powoli głową a Diomedes bez słowa zrozumiał jego decyzję.

- Dwie trzecie mocy i zwrot. Panie Torr proszę wyznaczyć kurs podejściowy do Footfall - Morgan podniósł się ze swojego fotela ruszając w stronę wyjścia - Mostek jest pański panie Krix.

Przy pierwszych słowach kapitana ustało drżenie ścian i podłogi na mostku. Kierowani przez Magosa ludzie sprawnie wprowadzali nowe parametry zmniejszając strumień mocy płynący do okrętowych silników. Sekcja monitoringu wciąż śledziła uciekający okręt, ale Królowa rozpoczęła już manewr zwrotu. Maddik Torr i ludzie z sekcji astronawigacji wyliczali najoptymalniejszy kurs podejścia do Footfall. Wyrzucający strumienie zjonizowanej plazmy okręt Dynastii Blackthornów ruszył w głąb Ekspansji Koronus...

- Panie Barca, zechce mi pan towarzyszyć w drodze do kajuty. - Zapytał spokojnie i ruszył korytarzem.

Przyjemny szum silników pracujących w nienaganny sposób roznosił się po pokładzie wprowadzając niemal niewyczuwalne drgania okręt. Morgan opuścił mostek kierując się do sowich komnat. Miał ochotę na trening, mnóstwo energii której nazbierał podczas walki okrętów jak na razi nie znalazło ujścia. Walka na broń białą zawsze go rozluźniała i przyjemnie męczyła. Poza tym pozwalała pozostać mu w formie, co kapitan niezwykle sobie cenił. Ostatnie obwiązki, siedzenie do późnych godzin nad planami okrętu, zliczanie rzędów niekończących się liczb po stronie wydatków było niezwykle męczące i dawało się już odznaczać na sylwetce Morgana.

- Więc... - przerwał milczenie kapitan - Czy widzi pan jakieś możliwości dla nas związane z pobytem na Footfall.

Mostek Królowej Cierni, 498.815.M41

Drago spojrzał na Kriksa, ten przyzwalająco skinał głową.

Vex opuścił miejsce działonowego i zabrał swoje wyposażenie.

- Proszę dać spocznij, poruczniku - rzucił w komunikator Szefo Ochrony i niespiesznie opuścił mostek