Forum KrysztalyCzasu.pl

Stryker od razu podchwycił myśl kompana, aby skryć się za barykadą. Tam mogli się wzajemnie wspierać, a Trzeci dobrze wiedział, że chłopaki są w tym diablo dobrzy. Krzyknął tylko donośnie, kierując się ku barykadzie:

- W kupę panowie!

Wątek techniczny

Przebijam się do swoich, ale jeśli ktoś będzie starał się mnie zaatakować, to będę starał się uprzedzić atak i zaszarżować.

30 Katesh 608 OR, górniczy obóz pod Turnią

Hawke Longsworth spał wyjątkowo lekko i czujnie, toteż huk pierwszego wystrzału w ułamku chwili poderwał go na nogi. Nim jeszcze dobyty z pochwy rapier zalśnił w słabym blasku ogniska, wokół lewego nadgarstka młodzieńca pojawiła się jasnoniebieska poświata.

Ciemność nocy rozświetliły płomienie tryskające z lufy karabinu Rogana Vaina. Wszędzie wokół widać było poruszające się w półmroku masywne sylwetki, zmierzające wielkimi susami w kierunku posłań Grzmocicieli.

Żaden z trollaków nie zwrócił uwagi na podrywającego się z posłania młodego zaklinacza, rzucając się ku walczącym już towarzyszom Longswortha przy wtórze chrapliwych ryków i pohukiwań.

Poderwawszy się z posłania Hawke odruchowo sięgnął po moc wiatru rozglądając się za najbliższymc celem, ale o dziwo szturmujące ich obóz trollaki przegapiły młodego złodzieja. Zupełnie dobudził głośny okrzyk Strykera
- W kupę panowie!
Widząc ruszający się cień na ziemi obok Bannistera i mającze sylwetki w dalszej odległości, Longsworth rzucił się sprintem w kierunku leżącego trollaki z dobytym rapierem z zamiarem dobicia leżącego napastnika.

30 Katesh 608 OR, górniczy obóz pod Turnią

Hawke doskoczył do poruszającego się niemrawo trollaka, którego chwilę wcześniej obaliła wystrzelona przez Morridańczyka kula, dźgnął w dół wąskim ostrzem swego rapieru przebijając odsłonięte gardło napastnika. Stalowa igła broni wniknęła głęboko w okryte grubą skórą ciało trollaka, wydusiła z niego resztki życia.

Vain uderzył kolbą karabinu rabusia próbującego wyrwać z burty zaprzęgu zakleszczony w niej topór, porykującego głucho w wyrazie dzikiego szału. Hawke prześlizgnął się zwinnie obok klnącego na całe gardło towarzysza i niemal sięgnął swą lewą dłonią cielska przeciwnika.

Jasnoniebieska poświata przybrała w ułamku chwili na intensywności, zapłonęła jaskrawym blaskiem. Trollak targnął się spazmatycznie, kiedy strumień utwardzonego powietrza dosłownie rozerwał mu tors, chlapiąc na wszystkie strony kawałkami mięsa i strzaskanych żeber.

- Mamy się zbić w kupę, słyszałeś? - zakrzyknął zaklinacz potrząsając morridańskiego tropiciela za ramię.

30 Katesh 608 OR, górniczy obóz pod Turnią

Alchemik Złotego Tygla pochwycił za zawinięty w grube płótno tajemniczy miecz, kiedy powietrzem nocy wstrząsnęły pierwsze dźwięki wystrzałów. Przeczucie podpowiadało Yarosowi, że winien spodziewać się kłopotów, zwłaszcza po odkryciu przez Vaina śladów czyjejś obecności w pobliżu obozowiska. Atak pod osłoną ciemności wydawał się czym oczywistym, przynajmniej z punktu widzenia Thane.

Przyciskając do piersi lewą ręką miecz, Yaros wyciągnął z olstra rewolwer i odbezpieczył go błyskawicznym ruchem, który dowodził, że przywódca wyprawy do Turni Sandholma nie zajmował się w życiu wyłącznie aparaturą alchemiczną.

Wszędzie wokół Grzmociciele walczyli o swe życie z nacierającymi w szale trollackimi wojownikami, najpewniej należącymi do jakiegoś sąsiadującego z Turnią górskiego klanu. Członkowie eskorty alchemika okazali się dużo bardziej skuteczni w boju niż Yaros sądził najmując ich na służbę - strzelając i uderzając mieczami, kładli napastników trupem raz za razem.

Widząc jakiegoś wspinającego się na zaprzęg alchemik wypalił ze swego pięciostrzałowego Erlichtera. Trafiony kulą trollak zniknął z oczu alchemika, zwalony z nóg impetem celnego pocisku.

Dokładnie, strzelamy nie narażając się bez potrzeby, przynajmniej ja.

Zdecydowanie najpierw ostrzał, ale Stryker będzie się starał, jeśli dojdzie domzwarcia atakować jako pierwszy. I jeśli da radę, to zastosuje znów Zasadzkę (nie wiem czy uznasz Keth bitkę za skończoną i ewentualnie zaczne się od nowa czy nie), ewentualnie Ripostę.

Hawke nie mogąc prowadzić takie regularnego ostrzału na długi dystanc i widząc mozolność w ruchach trolli trzyma się przed kompanami i w ramach możliwości redukuje ich liczbę. Jeśli nadaży się okazja (dwa cele w lini) użyje Tornada, w przeciwnym wypadku Wietrznego Ostrza, jeśli liczba przeciwników drastycznie się zwiększy będzie próbował zyskać czas odsuwając dwóch przeciwników za pomocą Storm Tossed (podrzut wiatru?)

30 Katesh 608 OR, górniczy obóz pod Turnią

Ostrzeliwując się zawzięcie Grzmociciele, Prescott i alchemik Loży dotarli w ułamku chwili do zbudowanej z zaprzęgów barykady, stając ramię w ramię i dociskając się do siebie plecami. W powietrzu unosił się charakterystyczny zapach spalonego prochu oraz namacalnego lęku, bo chociaż żaden z mężczyzn nie uchodził za chojraka, nocna napaść wstrząsnęła wszystkimi przez wzgląd na swą gwałtowność.

- Jak tylko natrą, palić z wszystkich luf! - krzyknął morridański tropiciel - A potem siec ile wlezie, nie dać przeleźć im przez wozy!

- Ciemno, kurwości! - zawrzasnął Stary Prescott, który pośpiesznie poruszał w lufie swej flinty zdjętym z pasa wyciorem - Gdzie oni, gdzie?

Mimo śmierci kilku swych ziomków trollaki wciąż znajdowały się w obozowisku, pohukując gniewnie w ciemnościach, hałasując w tratowanych namiotach oraz rozbijając drewniane skrzynie. Bijąca od ogniska poświata była zbyt słaba, by Grzmociciele dostrzegali w mroku nocy coś więcej od rozmazanych kształtów, ale znienacka krew zmroził im nie straszny widok, lecz jeszcze straszniejszy dźwięk.

Przeraźliwy koński kwik zjeżył wszystkim włosy na głowach, w jednej chwili przypominając mężczyznom o osławionym apetycie trollaków oraz ich równie znanemu upodobaniu do mięsa, również koniny. Do pierwszego kwiku, oczywistego w swej agonalnej nucie, niemal natychmiast dobiegł drugi.

- Słodki Panie, zarzynają konie! - zawył targany nieopisaną wręcz wściekłością Bannister - Kurewskie paszczaki!

Stryker bezskutecznie próbował przejrzeć ciemność nocy swym jednym okiem. Przedśmiertny wizg zarzynanych koni niemal dotykał jego samego. Nie wiedział, czy trolaki zabrały się za konie tylko z sentymentu do ich mięsa, z próby bezsilnej zemsty, czy żeby celowo uczynić przepatrywaczy mniej mobilnymi. Tak czy owak, zdałby się chociaż jeden zdrowy wierchowiec, choćby po to aby móc posłać kogoś po pomoc.

- Kurwości, może jeszcze który zdrów! Spróbujmy! Kupą panowie!