Zamorianin wiedział, że wnętrze posiadłości skrywa niejedną ponurą tajemnicę. Nie był wszak głupcem, doskonale zdając sobie sprawę z ceny, jaką może zapłacić. Jednakże gra warta była ryzyka. Powoli zbliżał się w swym odczuciu do Tanandy, kluczył i zapętlał sieć, która zbyt szybko nie mogła się zacisnąć. Przykładał rozmowom z królową wiele wagi, bacznie obserwując jej zalety i przywary.
Teraz jednak pchał się w sam środek przeklętego gówna wprost z piekielnej otchłani. Miał ochotę upić się przed tą walką, lecz musiał dbać o swój wizerunek, jeszcze dziś, jeszcze kilka dni, nim upije się w sztok świetując swój awans.
Kolana zamorianina zugięły się na widok demona, zimny pot popłynął po lodowato zimnym karku niedawnego zarządcy niewolników, gdy potworny ryk bestii wypełnił główny hol.
Do atakuuu!! -wrzasnął dodając animuszu nie tylko prowadzonemu oddziałowi, ale też i sobie. Głupi cymeryjczyk pierwszy rzucił się ku bestii. Wsparł go niedawno poznany najemnik z dalekich krain, lecz szybko utracił impet uderzenia, niechybnie lękając się oblicza bestii. Cuchnący odór uderzył w nozdrza. Bestia odtrąciła olbrzyma, potem Chen Shu.. zaskoczony Vanko został na moment sam na sam z potworem wykonując niepewne cięcie na odlew. Gdy wytrącony z równowagi Druss okazał się zaporą niewystarczającą na owego diabła desperacja pchnęła rozdygotane ramię Vanko prowadząc ostrze wprost ku szpetnemu łbu bestii, czarna posoka trysnęła na ozdobny napierśnik kapitana gwardii.
Wokół zapanował chaos, gwardziści toczyli odosobnione pojedynki z najemnymi zbirami Lorda. Budzący grozę stygijski czarownik skupił swą uwagę na kapłanie Jullaha. Kolejne sekundy upływały a Vanko pozostawał żywy! Utrzymując się nieco na uboczu poczuł, jak jego trzewia zaciskają się w bólu dramatycznie złaknione wina. Potrzebował go natychmiast i dużo! Chwila nieuwagi kosztowała go rozdarcie pancerza tuż pod linią żeber, gdy demon sięgnął znienacka ku niemu swą ohydną łapą, umorusaną we krwi i pocie walczących z nim wojowników.
Nie zdechnę tu! -umysł Vanka działał trzeźwo i logicznie, zamorianin sprytnie odsuwał się, okrążał bestię czekając na odpowiedni moment. Gdy Chen Shu wraz z Drussem przystąpili do heroicznego szturmu Vanko z Zorianem niczym jeden organizm natarli niemalże równocześnie. Głęboko zatopiony w nogę bestii miecz akwilończyka utkwił aż po rękojeść, Vanko nie czekając na lepszy moment wybił się na przykucniętym towarzyszu wykonując potęzny, zamaszysty cios na głowę unieruchomionej bestii.
Ostrze posmakowało demonicznej krwi, zapadła nienaturalna cisza.
Gdy zamorianin otrząsnął się z szoku rozejrzał się dookoła. Kilku najemników lorda przeżyło, odrzucając broń.
Doskonali... -pomyślał Vanko uśmiechając się tajemniczo-
..oto dranie, jakich potrzebuję..
Nie wytarłwszy krwi z sejmitara wskazał zatoczył jego końcem koło na wysokości głów zgromadzonych.
To, to wszystko, ma zostać na swoim miejscu. Wezwijcie dwudziestu gwardzistów, by uprzątnęli ciała, lecz wara komukolwiek przetrząsać komnaty tego przybytku wszetecznej nieprawości, bo straci głowę!
po chwili dodał nieco spokojniejszym tonem..
Walczyliście dziś dzielnie. Nagroda was nie minie. I Tobie szczególna ma wdzięczność i zyczliwość przypisana szlachetny Aegero. Spotkajmy się w zamku, by rozmówić się z królową. Tymczasem ja w towarzystwie Chen Shu i Zoriana we trójkę przeszukamy posiadłość, w poszukiwaniu dowodów zdrady Tuthmesa.
-wzrok Vanka skrzętnie pominął cymeryjczyka, zarówno w pochwałach jak i w zaproszeniu do zamku. Gdy nienawistne spojrzenie olbrzyma padło na plecy zamorianina, ten nie odwróciwszy się rzekł:
Walka nasza być może o wiele cięższą by się okazała, gdyby barbarzyńca nie stanął u naszego boku. Oczy me ucieszy twa obecność w zamku, gdy wymierzać będziemy zdrajcy sprawiedliwość.
Zupełnie zmieniając temat zamorianin zakończył wpatrując się w swe ojrwawione dłonie:
Hmm... do takiej roboty przydałyby się rękawiczki...
Czyli nikomu nie wolno przetrząsać posiadłości lorda, Straż zabezpiecza wejścia wyjścia i ma uprzątnąć zwłoki. Polecę każdemu, który brał udział w tej walce wypłacić dodatkowo tygodniowy żołd i dać dzień przepustki.
Zanim udamy się do zamku Vanko, Chen Shu i Zorian przeszukają posiadłość i nie ma się co oszukiwać, nie tylko w poszukiwaniu dowodów, ale też skarbów lorda.