Forum KrysztalyCzasu.pl

Primm, strefa okupowana

Umorusawszy się starannie zebraną spod butów ziemią, albinos prześlizgnął się bardzo ostrożnie wzdłuż południowej ściany kasyna ku przeciwnej stronie miasteczka, cały czas szukając bacznym wzrokiem jakiejkolwiek drogi wiodącej do wnętrza budynku. Podobnie jak w przypadku ściany wychodzącej na metalowe szopy, z tej strony również ktoś zamurował dawno temu wszystkie okna, najpewniej po to, by odwiedzający kasyno goście zatracili poczucie upływu czasu określane zwyczajowo na podstawie cyklu dnia i nocy.

Wzniesiony obok kasyna dużo mniejszy budynek oświetlony był od frontu samotną latarnią zaopatrywaną ku zdumieniu albinosa w prąd dość silny, by jej blask uniemożliwiał przemknięcie się przez ulicę przed nosami stojących opodal Kajdaniarzy. Białoskóry zwiadowca wystawił nos za krawędź budynku, zlustrował wzrokiem trójkę palących na ulicy papierosy skazańców oraz ich czterech tkwiących na balkonie hotelu towarzyszy. Zdrowy rozsądek wrzeszczał wniebogłosy odwodząc albinosa od pomysłu podkradnięcia się w poprzek ulicy ku drzwiom filii Mojave Express, a pewną dozę zuchwałości studził skutecznie widok jakiegoś martwego człowieka leżącego na przeciwnym chodniku z plecami opartymi o fronton budynku.

[center][/center]

Primm, strefa okupowana

Wcisnąwszy rewolwer za pasek spodni na plecach, albinos rozpłaszczył się na ziemi, po czym zaczął przekradać się na przeciwną stronę ulicy obierając za swój cel sąsiadujący z filią Mojave Express zrujnowany budynek mieszkalny. Pełznąc cal za calem, albinos zdołał dotrzeć do środka jezdni, kiedy nagłe poruszenie obserwowanych kątem oka Kajdaniarzy osadziło go w miejscu.

Jeden z palących papierosa strażników przy płonącej beczce spoglądał uważnie w jego stronę... a przynajmniej tak się zwiadowcy wydawało. Przez chwilę dłużącą się niczym wieczność infiltrator tkwił w całkowitym bezruchu, gotów w każdej chwili sięgnąć dłonią po ukryty za paskiem spodni rewolwer. Po upływie kilkunastu sekund Kajdaniarz powiedział coś do swoich kompanów machając nonszalanckim gestem dłonią, po czym wyciągnął z kieszeni bluzy następnego skręta odpalając go wprost od wypełnionej podpalonymi śmieciami beczki.

Pozwalając sobie na cichutkie westchnięcie ulgi albinos przeczołgał się ostrożnie na drugą stronę ulicy i wślizgnął w otwór będący pozostałością po zniszczonym wejściu do kamienicy, kryjąc się w spowijających ją całkowitych ciemnościach. Podnosząc się z klęczek i dobywając ponownie broni mężczyzna rzucił okiem w stronę ukrytych po drugiej stronie ulicy towarzyszy, przyciśniętych do ściany kasyna.

Ja pozostaję w ukryciu jak na razie, czekam na powrót albinosa.

Chudy siedział przyczajony cicho niczym przysłowiowa kościelna mysz. W myślach kołatały mu różne plany eksterminacji kajdaniarzy, jedne bardziej sensowne, większość jednak bezsensowna. W pewnym momencie przez głowę mężczyzny przeszedł plan genialny, niesamowity w prostocie, nie niosący żadnego ryzyka i gwarantujący pokonanie Kajdaniarzy.

Słowem DOSKONAŁY!

Chudy o mało nie krzyknął z wrażenia, ale w ostatniej chwili zdusił w sobie uczucie radości, pomny że zdekonspiruje się przed Kajdaniarzami.

Wystarczyło tylko... No właśnie co wystarczyło? Takim samym cudem jakim plan zaświtał w głowie Chudego, takim samym zgasnął zapomniany nagle...

Zmarlotniały nagle Chudzielec wzdechnął cicho i kontynuował obserwację.

Wątek techniczny

Jak dostaniemy znak to prześliźniemy się do chłopaków.

Primm, strefa okupowana

Zdany wyłącznie na własne siły, albinos szybko przemierzył usłane kawałkami gruzu ruiny zburzonego domu i wychynął przez resztki tylnych drzwi na niewielki placyk współdzielony z zapleczem budynku Mojave Express. W głębokich ciemnościach nie krył się żaden nieprzyjaciel, toteż mężczyzna schował rewolwer za pasek spodni i przysunął się do tylnych drzwi kurierskiej filii.

Osadzone ciasno w futrynie, okazały się szczelnie zamknięte, a wychodzące na placyk okno było zabite deskami, toteż albinos poczuł narastającą ciekawość co do zawartości tak dobrze strzeżonego wnętrza. Poruszona delikatnie klamka okręciła się w miejscu, ale drzwi nadal pozostały zamknięte, trzymane w miejscu przekręconym za pomocą klucza zamkiem.

Albinos wyciągnął najwęższy z posiadanych noży i drucianą namiastkę wytrycha. Kucnął przy drzwiach i zaczął majstrować przy zamku. Mimo upewnienia się co do wszystkich aspektów bezpieczeństwa, nadal głos w głowie starał się go przekonać, że pakuje się prosto w pułapkę. Albinos wiedział, że jego intuicja zwykle miewa rację, ale tym razem postanowił podporządkować ją swojej ciekawości.

Primm, strefa okupowana

Sięgnąwszy po swoje narzędzia albinos zaczął manipulować przy zamku tylnych drzwi, wstrzymując oddech i nasłuchując jednocześnie jakiegokolwiek odgłosu mogącego zdradzić zbliżających się Kajdaniarzy. Podejmując rzucone przez mechanizm wyzwanie, białoskóry mężczyzna zupełnie zapomniał o upływie czasu, poruszając zakrzywionym drucikiem w dziurce na klucz i zagryzając mimowolnie wąskie bezkrwiste usta.

Zamek ustąpił szybciej niż albinos sądził, poddając się w przeciągu kilku sekund przy wtórze cichutkiego metalicznego szczęku. Mężczyzna schował narzędzia do kieszeni spodni i sięgnął po rewolwer uchylając bardzo ostrożnie odblokowane tak sprawnie drzwi.

Lufa strzelby wysunęła się przez wąziutką szparę ledwie mgnienie oka później, opierając się o gardło zaskoczonego albinosa. Wstrzymując oddech mężczyzna skamieniał spoglądając na pomarszczoną niczym rodzynek męską twarz majaczącą po przeciwnej stronie szczeliny.

- Jezu! Pete, to ty?! - posiadacz strzelby potrzebował kilku sekund, by przerwać niewyobrażalnie złowróżbne milczenie - Mało brakowało, a łeb bym ci odstrzelił! A gdzie John i Bart? Są z tobą?