Forum KrysztalyCzasu.pl

"Tak proszę pana."

Tania zebrała broń i amunicję w jednym miejscu, nie kryjąc swoich zamiarów zrobiła wianuszek z granatów i powiązała wszystkie zawleczki drutem. Popatrzyła na cywilów i z miłym uśmiechem powiedziała do nich.

"Za pięć minut będzie tutaj detonacja, zalecam wycofanie się dwa wagony do przodu."

I zaczęła na głos odliczać, zimnym mechanicznym głosem rodem z stareńkich filmów o złych robotach.

Duszący dym palonej gumy wypełnił cały wagon. Z ogłuszającym rykiem dzwieścieczterdzieści koni szarpnęło Niedźwiedziem unosząc dzikiego jeźdźca prosto w równo przycięte przez Tanię okno na neorosyjski świat.

Skryty pod kaskiem szelmowski uśmieszek Jelcynowa sekundy później miał się przerodzić w grymas bólu. Suzuki wyskoczyło na tory, lecz najwyraźniej dawne umiejętności szefa nie były pielęgnowany zbyt czule.

Boost King spadł na tory pod kurewsko niewygodnym kątem, Niedźwiedź zdążył jedynie jęknąć, czując jak grunt umyka spod kół śmigacza, świat zawirował wokół. Uderzenie. Odbicie. Uderzenie. Ciężar. Ból.

Gdzieś z tyłu z oddalającego się wagonu dało się słyszeć rzucane przez Motłocha, który nie zdążył załapać się na tę wycieczkę bluzgi. Najemnik wyskoczył za bossem z zadziwiającą jak na swe gabaryty gracją. Tuż za nim pojawiła się Tania.

Jelcynow leżał jęcząc i masując się po obolałej lewej nodze, wkurwiony sam na siebie za prosty błąd jaki popełnił.

Wbudowane łącze komórkowe Borysa informowało właśnie podniecającym głosem azjatyckiej gwiazdy porno o nieodebranym połączeniu od Swietłany Kotov.

"Panie Borysie, odbieranie telefonu w czasie jazdy przez kierowcę ..."

Cyberlala nie dokończyła, ale kontynuowała zimne odliczanie przygotowywując granatową wiązankę do wyjebania w kosmos pozostawionego sprzętu. Tylko rzuciła jednym spojżeniem na Motłocha a potem na motor, dając drabowi do zrozumienia że mógłby szefowi podstawić maszynę zamiast się gapić.

- Job twoju mać - zaklnął Borys i szybko wstał na równe nogi, sycząc z bólu. Na szczęście noga nie była złamana, więc czym prędzej pognał do maszyny, oglądając ją pobieżnie.

- Wasyl, na oklaski czekasz? - ryknął w stronę pociągu.

Skaczę i próbuję wylądować jak najpewniej choć wiem, że przy takiej prędkości może to być trudne, a później w nogi do szefunia. jednak cały czas obserwuję okolicę.

Krew na moment odeszła z pobladłej twarzy Jelcynowa, gdy zdał sobie sprawę, że może utkwić na tym zimnym pustkowiu. Spuchnięta nieco noga pulsowała bólem nadwyrężonych ścięgien, dlatego boss głęboko odetchnął z ulgą widząc, że Suzuki nie ucierpiało.
Motłoch biegł w kierunku podnoszącego motocykl Niedźwiedzia, Tania dołączyła wkrótce.
Przemiły uśmiech oznaczony numerem 17XV4B nie opuszczał oblicza bajecznej laski, gdy latające wokół części ostatniego wagonu składu kolejowego z potężnym hukiem wybuchu integrowały się ze śnieżnobiałym krajobrazem.
Jelcynow zasłonił twarz ręką kalkulując straty. Przesyłka była bezpieczna i jeśli wszystko pójdzie dobrze to zlecenie cholernie dobrze wpłynie na jego przyszłe interesy.

"A skąd mam wiedzieć ?"

Zapytała, włączając pod-program Autentyczne Zdumienie 4, pozwalający wymodelować to uczucie na obliczu cyborga. Ale zapytała, starannie modelując głos by nie zabrzmieć chamsko.

"Kto dzwonił, panie Jelcynow ?"

- Tania, widzimy się na pierwszej możliwej drodze, zlokalizujesz nas przez GPS albo się zdzwonimy. Motłoch, wskakuj i opuszczamy ten lokal - dodał, poprawiając przeciwsłoneczne okulary. Jednak jazda w nich w ciemności nie była dobrym pomysłem, także Borys tylko je przetarł i schował ostrożnie do kieszeni, czekając na swojego członka załogi.

Motor ruszył, wyrzucając spod tylnego koła trochę śniegu.

- Nikt taki ważny - odpowiedział cyborgowi. - No słucham cię, Swietłana? - rzucił przez wbudowany aparat komórkowy, rozglądając się po okolicy.

Jelcynow odebrał wiszące połączenie. Odpowiedziały mu trzaski i miarowe, trudne do zidentyfikowania, chlupoczące klaskanie. Komendą myślową podkręcił maksymalnie fonię słysząc wyraźny dźwięk rodem z taniej, wiejskiej dyskoteki. Swietłana nie odpowiadała.

Motor podskakiwał na torach, Niedźwiedź spojrzał w górę ponad tunelem, z którego wyjechali chwilę wcześniej. Gdzieś tam, nad nimi musiała być droga.

27/ 11/ 2020, 03:10 czasu wschodnioazjatyckiego 17 km na południowy zachód od Smoleńska, Neorosja

-cyberoczny wyświetlacz Tanii wskazywał właśnie położenie geograficzne.


[center]23:37:11[/center]

Kiedy Jelcynow zniknął z Motłochem, Tania zrobiła niezbyt pasującą do niej żecz i splunęła na pobojowisko, po czym szybkim truchtem pobiegła za GPSem wskazującym najbliższą drogę w stronę w którą gangsterzy pojechali.

No to za moturem:)

Tania raz jeszcze spojrzała przez ramię. Biegający wokół zatrzymanego pociągu ludzie zachowywali się tradycyjnie jak na idiotyczną zbieranię spanikowanych cywili przystało. W rękach wielu z pasażerów pojawiły się telefony komórkowe. Rosyjskie siły nadzoru może i nie działały zbyt szybko, jednak znajdowali się na tyle blisko granicy z Białorusią, że z pewnością obudziło to zainteresowanie władz.

TEREN NIEZABEZPIECZONY. SEKWENCJA RATUNKOWA AKTYWOWANA.

Uczucie gorąca wywołane adrenaliną ustąpiło dość szybko. Chłód bezlistośnie zaczął wdzierać się pod dość cienki garnitur Jelcynowa. Motłoch tymczasem parował niczym czołg niewzruszony na takie niedogodności, widząc dygoczącego z zimna szefa wzruszył tylko ramionami kwitując:

Lepszy chłodek niż smrodek.

Cyberniunia analizowała właśnie szanse przetrwania protekta gotowa do powrotu w stronę porzuconego pociągu celem zdobycia odpowiedniej odzieży ochronnej, gdy jej wyczulone sensory zarejestrowały ruch naziemny ponad tunelem. Odgłos pojedynczego silnika ciężkiej maszyny był jednak jedynym dochodzącym z niej dźwiękiem. Pojazd zatrzymał się w niedalekiej odległości.

Telefon Jelcynowa dzwonił jak opętany.

[center]23:35:05[/center]

Jelcynow myślami odebrał wewnętrzny telefon.

- Czego? - sapnął do niewidocznego mikrofonu, szczękając zębami. - Mów szybko!