Forum KrysztalyCzasu.pl

- Nie nam dane pasać bydło, Gomo. Wrócę tu kiedyś, gdy będę już za stary, by jeździć po lasach, i osiądę gdzieś tutaj. Za własne pieniądze, gdyż i tak wynagrodziliśmy sobie tą wyprawę po wielokroć samymi pozostałościami skarbów Pythonu. Wszystko czego mi trzeba to dobry koń i uzupełnienie zapasów. Wspomnij nas czasem. Ja jadę na drugą stronę gór, najpewniej na Czarny Ląd, do Jumy i Amazonek - pogranicznik zignorował chichot Vanka i kontynuował - a potem do Mesantii. Tam chyba najłatwiej o coś do roboty. Kto jedzie ze mną? Po rozmowie, Tranicos poszedł do chaty w której leżał Springald i upewniwszy się, że nikt go nie podsłuchuje, zaczął mówić po argosańsku:
- Słuchaj, bo nie będę powtarzał. Za wplątanie nas w to ktoś najpewniej będzie cię chciał zabić. Stawiam sto lun że Zorianowi pierwszemu puszczą nerwy. I tu będę ci potrzebny. Wiem, że jesteś najlepiej wykształconym człowiekiem w tej dolinie od czasu kiedy zmarł ostatni Pythończyk. Wiem, że tacy jajogłowi jednak czasem się przydają. Więc daję ci wybór. Albo dołączysz do mnie jako doradca, a ja w zamian ochronię cię przed moimi przyjaciółmi, a podróżując ze mną będziesz miał te same wygody co ja i dziesiątą część moich dochodów, albo cię tu zostawię i podjudzę Zoriana przeciw tobie. Wybieraj.

- Doceniam twoją propozycję królu Gomo jednak nadszedł czas aby Chen Shu wrócił do ojczyzny stawić czoła duchom przeszłości. Na pewno przydałaby się nam eskorta do statku jak i sprawna załoga z kapitanem, która pomoże nam wrócić. Chętnie też zabiorę ze sobą wojowników chętnych zdobyć sławę i bogactwa na obczyźnie.

- I ja mam pewne ciągoty do przygód. Życie w jednym miejscu straciło dla mnie - najemnego miecza - sens. Jednakże chętnie skorzystam królu z twojej gościny - powiedział spokojnie Zorian, skinąwszy głową z szacunkiem.

* Później, w pokoju rozkoszy *

- Vanko, czy ty kiedyś będziesz miał dość wina i cielesnych uciech? - zapytał retorycznie akwilończyk, upijając łyk całkiem niezłego wina i klepiąc po tyłku jedną z pań do towarzystwa. Rany zasklepiały się całkiem nieźle, ale wciąż Zorian musiał pogodzić się z pasywną rolą w miłosnych zapasach.

- Marzy mi się, by wyruszyć dalej, na północ, w stronę rodzinnej Akwilonii. Pewnie na granicy cywilizowanych krajów również nie brakowałoby dla nas pracy, e? - zapytał znowu, jakby do siebie. Reszta jego towarzyszy całkowicie była pochłonięta "odpoczywaniem" w przyjemnych uściskach tutejszych kobiet.

- Jak dobrze móc znowu poruchać - podsumował swoje pijackie myśli, po czym obalił ciemnowłosą piękność na stos poduszek.

Springald rzekł, nie będę twoim niewolnikiem, zaryzykuję konfrontację z Zorianem, byłem pod wpływem magii, jak się wyzwoliłem stanąłem po waszej stronie.

* Później, w pokoju rozkoszy *

Vanko, czy ty kiedyś będziesz miał dość wina i cielesnych uciech?

-zamorańczyk parsknął jedynie gromkim śmiechem po czym chwycił za szyję jedną z dziwek zdecydowanym ruchem ciągnąć jej głowę ku swemu przyrodzeniu. Drugą ręką odrzucił pusty dzban w kąt i sięgnął po kiść nieznanych mu owoców.

Wiesz stary psie... niegdyś marzyło mi się własne królestwo, lecz teraz...

...nie śpiesz się tak głupia krowo! -przerwał krzyknąwszy na usługującą mu nałożnicę-

teraz myślę o założeniu twierdzy rozkoszy.. burdelu, jakiego Hyboria nie widziała! Ze wszelkimi dziwactwami, sprośnościami, gdzie serwować będziemy najlepsze wino a niejeden król z radością przepuści tam swe królestwo...

..a jeśli trafi się nam jakowyś czarownik w naszym przybytku, to wówczas my sobie poużywamy..

-zacisnął wargi i zmrużył oczy wyobraźnią dokonując rzeczy okrutnych i krwawych.

Wino i dziewki sprawiły wkrótce, że zdobywca acherońskiej spuścizny pofolgował jeszcze bardziej swej wyobraźni myśląc:

..a kiedy dość już się tam królowie nabawią, wywiem się o nich na tyle dużo, by przelęknieni władcy sami oddawali mi swe córy za żony, oddawali królestwa z przekonania, lub z szantażu, gdy szpiegowska sieć omota ich domy. I będę brać ich, jako dziewki jednego po drugim i chędożyć, ogołacać z bogactw... aż wreszcie..

Ja!- Vanko Wspaniały zostanę największym władcą świata!!!

Gromko śmiał się do siebie, długo długo jeszcze ...nim błogi sen spowił całunem zmęczone rozpustą ciało.

- Nie chcę cię jako niewolnika, tylko jako doradcę. Wolnego i dobrze opłacanego doradcę. Tylko tyle. Potrzebuję kogoś, kto zna się na księgach i innych pergaminowych sprawach. Wszyscy jesteśmy teraz bogaci jak królowie. Gdybyśmy się złożyli, starczyłoby na księstwo, albo i dwa, razem z księciem, jego dworem i córkami. Teraz kończy się przygoda, zaczyna się gra. W tej grze wygrywasz albo giniesz. Przyłączysz się do nas, na moich zasadach, albo zadbam o to, żebyś wygadał się na temat wszystkich poszlak do istniejących na świecie, a jeszcze nieznalezionych skarbów, a potem Vanko się tobą zajmie. Czekam do jutra.

[center]* * *[/center]

Później, gdy Tranicos leżał lekko podchmielony w łóżku obok wygimnastykowanej Atlajki i bawił się jej kruczoczarnymi włosami, mówił sam do siebie:
- Wiesz, teraz, gdy jesteśmy wszyscy obrzydliwie bogaci, kupimy sobie armię i założymy własne państwo. Wyobrażasz to sobie? Państwo powstałe na skarbach Acheronu? Z nami jako władcami? Nie wiem jak to zniosę, pewnie po prostu kupię sobie folwark gdzieś na wsi, a resztę bogactwa i obowiązków oddam w ręce Zoriana i reszty, ale perspektywa jest jednak kusząca...

ZAKOŃCZONA