Forum KrysztalyCzasu.pl

Niesiecie nieprzytomnego Tajiego do szamana Gorma, przywiazanego do grubego pala. Dotarliście na miejsce, Gorm się ucieszył, to robimy wymianę, ja zabieram Tajiego, wy zaś waszego zwiadowce Markusa, jak wydobędę z niego gdzie sie ukrywa Ayodia posle wam wiadomośc.

Idąc na przodzie Vanko niósł jeńca wraz z Drussem, złorzecząc co chwilę na powierzone im przez szamana smarowidło. W rzeczywistości zaś dawał w ten sposób upust bólowi w lewym ramieniu, w które wpił się wszawy kundel, a które dopiero co się zagoiło po wcześniejszych walkach. Może zwierz wyczuł zapach krwi, czy też był to zwykły przypadek, nie chcąc narzekać zamorianin znajdował inne ujście dla swego poirytowania:

Jak już ten staruch warzył miksturę, to mógł dodać jakiegoś pachnącego ziela, a nie jebiącego łajnem .. cholerstwa.. uch...


przerywawszy marudzenie stęknięciami kontynuował monolog:

...zresztą cholera wie, co on tutaj dodał. Pewnie poleweczki, co to ją żarł przed zasypianiem... nie dziwota, że się wilkołactwo z tego gołodupca wyprowadziło, czując odór tego paskudztwa... uch..

Szlag!- przeklął potykając się o korzeń prawie upadłwszy, lecz szczęściem Druss mocniej przytrzymał swój koniec drąga dzięki czemu obaj nie stracili równowagi.

Gdy całkiem już zdołał zapomnieć o bólu kierując swoją uwagę ku narzekaniu na trudy marszu, niemal ucieszył się na widok piktyjskiego szamana. Miał wrażenie, że zostali w tej całej sytuacji wykorzystani do odwalenia brudnej roboty. Z ulgą przyjął myśl, że wracać już będą do Delamiry. Chciał dobrze zjeść i wypić, by w nieco podchmielonym stanie uwalić się wreszcie na łożu.

Zmęczony podróżą Zorian klapnął na ziemie obok leżącego młodego szamana, wciąż jeszcze związanego. Rana w noce na nowo się otworzyła, wypuszczając drobny strumyczek ciepłej krwi. Aquilończyk z pewną rezygnacją sięgnął po swój zestaw pierwszej pomocy. Na szczęście Tranicos był w pobliżu i pomógł weteranowi oczyścić i zaszyć dwie dziury o nieregularnym obwodzie - kolejna pamiątka po walce. Wokoło rozległ się drażniący ucho gwar w języku piktyjskim, gdy członkowie klanu podchodzili bliżej.

- Ja zabieram Tajiego, wy zaś waszego zwiadowce Markusa, jak wydobędę z niego gdzie sie ukrywa Ayodia pośle wam wiadomość.

- Cudownie - mruknął zgryźliwie Zorian. Spojrzał w górę, prosto w oczy Groma. - Jestem pewny, że dotrzymacie słowa, szamanie. Nie pozwólcie mi się zawieść.

Droga powrotna była istną katorgą dla prawej nogi Zoriana. Na szczęście wszyscy szli w dostojnym milczeniu, nie chcąc drażnić pozostałych towarzyszy niepotrzebnym gdakaniem.

Delamira, wieczór. Spokój, odpoczynek i posiłek.

Vanko wstąpił na umocnienia i westchnąwszy przemówił sam do siebie:

Ech... przydałby się choć z tuzin niewolników, robota nabrałaby większego tempa.

Rozejrzawszy się po okolicy uznał, że warto poszerzyć przedpole Delamiry i wyciąć trochę drzew, do tego pokopać wilcze doły. Oczywiście fosa byłaby nieodzownym darem, a biorąc pod uwagę bliskość puszczy możnaby tam nawrzucać węży, czy innego paskudztwa .. po czym postanowił jak najprędzej podzielić się opinią z Balthusem.

Dziękuję wam ponownie za ocalenie, rzekł Markus po tym jak go odtransportowaliście do Wieży Niedźwiedzia, gubernator Oriskonie Lord Glyco zaniepokoił sie poważnie, ruszyło ku Wam wsparcie, część sił zostanie wysłąna do Delamiry, przybędą w tym tygodniu. Biorąc pod uwage wasze sugestie oraz coraz większe zagrożenie ze strony Piktów, rozpoczęto kopanie fosy i poszerzanie pustej przestrzeni wokół umocnień, przez wycinanie drzew. Przybył w południe wysłannik od Gorma, Pikt ze szczepu Niedźwiedzi, Gorm zaprasza ponownie do siebie. Jest tym razem niedaleko Delamiry ze swoja obstawą.

-Tak, tak, biedna niewinna niewiasta wieziona przez złego potwora, a ja jestem szlachcianką z Nimerii-Druss nie miał zamiaru wziąć się na takie ładne słówka i zapewnienia, mimo że nie poddanie pewnemu czarowi Kwarady było czasami pewnym wyzwaniem. W takich momentach jednak przypominał sobie jak zachowywała się przy swoich"ciemiężcach". Jasne puściłby ją wolno a ona pewnie z "wdzięczności" wpadła by mu prosto w objęcia, wróć do łoża, tyle tylko że pewnie jak tylko miała by szanse to zniknęła by z jego pieniędzmi, jeśli miałby szczęście to może nie poderznęła by mu gardła we śnie, choć w to wątpił.
Nie, on nie był takim głupcem, uratował ją przed linczem bo tak trzeba było i szczerze mówiąc tak przy okazji ratowania reszty więźniów ale to nie znaczy że ta nie ma odpowiedzieć za swoje czyny w końcu jeśli nic złego nie uczyniła to powinna wyjść z tego bez szwanku.

- Już to mówiłem Kwarado, to że Was uratowałem- wymownie spojrzał w głąb celi na kobiety i dzieci- Nie znaczy że nie odpowiesz za swoje czyny. W końcu skoro jesteś taką niewinną niewiastą i w dodatku w trakcie swojego "pojmania" uzbierałaś sporo informacji o bandzie larambe to powinnaś zostać uwolniona- mówił twardo i stanowczo ale przy wzmiance o niewinnej niewieścia w jego oczach zapłonęły złośliwe ogniki, co prawda tylko na sekundę ale jednak - Jak mówiłem wstawię się za Tobą jako że współpracowałaś, w sumie jeśli wojskowi w wieży nie mają na Ciebie nic za co miałabyś zawisnąć natychmiast, to mógłbym nawet zasugerować żeby Cię puścili po przesłuchani w ramach źródła informacji i przewodniczki dla nas, to wszystko na co możesz ewentualnie liczyć z mojej strony - Prawdę mówiąc nie miał na to wielkiej ochoty ale doszedł do wniosku że taka sugestia może ją trochę uspokoić, a jeśli wojskowi rzeczywiście nie ściągają jej, w co wątpił to może by się na coś takiego nawet zdecydował, może.
Przez chwile patrzył na nią twardo po czym dodał:
- Tylko niech Ci nie przychodzi do głowy uciekać, wtedy możesz zapomnieć o wszelkim wstawiennictwie z mojej strony. To znaczy jeśli przeżyjesz próbę ucieczki, bo choć nie sprawi mi to przyjemności to jeśli będę musiał to zabije Cię lub okaleczę jeśli mnie do tego zmusisz, o moich kompanach czy osadnikach nie muszę nawet wspominać prawda... .

A Markus niósł wiadomość spisaną czy nie?
Co do informacji od Kwarady to chyba mamy już wyjaśnienie dla kogo pracował Daulos. Co do samej Dziewczyny to zapytam Tecumseha co o niej myśli, a przede wszystkim czy coś o niej słyszał w ramach informacji o bandach z okolicy.
No i czy uratowani z zniszczonej osady widzieli ją w trakcie napadu itd. zaznaczę że nie szukam bynajmniej dla niej jakiegoś usprawiedliwienia, chcę tylko żeby jej sędziowie mieli pełny obraz sytuacji, jeśli zasłużyła sobie na śmierć to ją powieszą i Drussa to nie obejdzie.
Jeśli nie widziano jej biorącej aktywnego udziału w napadzie na wioskę i nie ma o niej informacji o jej "dokonaniach" w ramach bandyckiego życia to zasugeruje Tecumsehowi żeby rozważył własne wstawiennictwo za Kwaradą nie chodzi mi tu o żądanie jej bezwarunkowego zwolnienia a raczej sugestie żeby oszczędzono jej krawata bądź pala w zamian za inną karę, nie wiem jak to wygląda może trafi na kilka lat do obozu na ciężkie roboty, zostanie wychłostana, albo wygnana, ewentualnie może w grę wchodzi wcielenie do jakieś jednostki karnej.
W sumie jeśli informacje od niej okażą się istotne to może zasłuży sobie na złagodzenie lub ułaskawienie, to może skłonić innych banitów do podania się i przekazania informacji w zamian za łaskę.

A co myśli reszta(oczywiście na bieżąco przekazuje informacje uzyskane od pojmanej) sądzicie że powinna zawisnąć czy może sami się przyłączycie do petycji o ułaskawienie ?

Co do obecnej sytuacji to proponuje zabrać kobiety wraz z dzieci i przekazać Niedźwiedzią na zasadzie że jak sytuacje się trochę uspokoi to wypuszczą je wolno, a najlepiej odstawią do szczepu. Spytam się kobiet co one na to, powiem wprost że gdyby to tylko od Drussa zależało zostałyby już dawno zwolnione ale muszą dbać o dobro osady, a jak widziały barbarzyńca nie może in zapewnić ochronny w stu procentach, bo często w osadzie go nie ma. A jeśli kobiety czy dzieci dostarczą mu jakiś informacji to nie będzie się sprzeciwiał, choć nie ma zamiaru w jakikolwiek sposób ich naciskać w kwestii powiedzenia czegoś co mogłoby oznaczać zdradę ich szczepu. Jeśli Markus czuje się na siłach to zabierzemy go ze sobą i po rozmowie z piktami wybierzemy się do Wieży Niedźwiedzia, zabralibyśmy także Kwaradę i ze trzech rangerów jako wsparcie(jakby się okazało że musimy gdzieś indziej się udać po rozmowie z piktami to odstawiliby Markus i Kwaradę z powrotem do Dalmiery.
A sugerowałbym ostrożność w trakcie spotkania z Niedźwiedziami, nadal biorę pod uwagę możliwość zasadzki z ich strony. Zapytam się też przed wyruszeniem Cadmona co myśli o stanie w jakim znaleźliśmy szamana Wilków i całej sprawie z nim związanej.

Kwarada rzekła, mam propozycję wskaże wam kryjówkę Larambe, i wystawię go wam a wy mnie wypuscicie dobrze? Mam dość pogranicza wyjadę stąd.

Mogłaby nas poprowadzić wprost w pułapkę..

- odrzekł Vanko, gdy Druss podzielił się z towarzyszami świeżymi informacjami. Chwilę patrzył na olbrzyma, po czym bezpardonowo rzucił:

...znać, że wahasz się między ochotą na jej wychędożenie, a rzucenie bestiom na pożarcie, bo wiedz że sędziowska wyobraźnia tu na pograniczu o wiele dalej mierzy niż moje jak to trafiłeś niedawno- zamiłowanie..
prawić ci morałów nie będę, bo dziewkę jako Twoją własność traktuję, rozważ jeno mój koncept, bo możnaby z niej o wiele lepszy użytek zrobić.

Skruszona i niewinna? Dobrze. Poznajmy jej zamiary. Dajmy jej uciec, a zadbajmy o to, by nas wprost do swoich powlekła. Dobrze byłoby, gdyby druid potrafił nas wspomóc w pójściu jej śladem, wszak to człowiek lasu i zarówno zwierz, jak i każdy korzeń pewnie mu przyjazny.

Zszyta noga pulsowała bólem od czasu do czasu, przypominając Zorianowi o niedawnej potyczce. Bez większego zaciekawienia słuchał rozmowy między Drussem a Vanko, myślami błądząc w karczmie "Pogranicze", niedaleko jego byłego posterunku granicznego. W końcu, gdy obaj rozmawiający ucichli, weteran wykorzystał moment do wcięcia swoich trzech monet.

- Dla mnie sprawa prosta. Wychędożyć i trzymać ją tak długo, aż się tu uspokoi. Potem wypuścić. - uśmiechnął się, widząc wściekły grymas cymmeryjczyka, który w głębi duszy jednak jest łagodny jak owieczka. A przynajmniej takie sprawiał wrażenie. - Vanko, znów muszę cie pochwalić za dobry pomysł. Bo i wilk będzie syty a i owca cała. Jedźmy do Gorma, a przy okazji wypuścimy panienke, z dyskretną obstawą.

- A więc jednak, nie taka niewinna - Druss uśmiechnął się zimno - W zasadzie mógłbym tu wpuścić Vanko na półgodziny i wiedziałbym wszystko co chce.

Przez chwile przyglądał się kobiecie pozwalając aby wszelkie implikacje tego pomysłu dotarły do niej. Nie miał zamiaru tego zrobić ale chciał żeby trochę się spociła, wgłębi siebie było mu trochę głupio że posuwa się do groźby nawet w rzeczywistości pustej w stosunku do kobiety ale Kwarada nie była niewiniątkiem i swoim postępowaniem zapracowała sobie na znacznie gorsze traktowanie.

- Choć z drugiej strony wtedy musiałbym przyznać mu trochę racji co do jego ostatniego postępowania, a to w przypadku takiego drania mogłoby być trochę nie zdrowe.

Druss skierował się w kierunku drzwi, jednak w progu zatrzymał się i odwrócił do więzionej:

- Przedstawię Twoją propozycje moim towarzyszą i starszym wioski, ale Ty lepiej zastanów się jak będziemy rozmawiać następnym razem, bo jeśli będziesz sobie dalej pogrywała z jednej strony udając niewiniątko a z drugiej próbować wciskać informacje i dostarczać okazji które mógłbym dostarczyć jedynie osoba znacznie bliższa temu larambie niż się malujesz to może jednak dojdę do wniosku że może jednak ten jeden raz warto dać Vanko się pobawić.


I co panowie proponujecie?
wypuscimy ją a może przyciśniemy albo zignorujemy propozycje i oddamy ją wojskowym i niech oni się z nią układają/wicisną informacje? Dla Druss ta ostatnia opcja jest kusząca ale pozostawia sprawę otwartą.

Kwarada rzekła: Kobieta musi sobie jakoś radzić..., Larambe nie jest głupi, pomogę wam za udział w nagrodzie za jego głowę, było to 1200 srebrnych lun, chce 200. Ale skłonię go do przybycia do ruin wioski gdzie mnie pojmaliście, co wy na to?