Forum KrysztalyCzasu.pl

Enkaiden, dystrykt portowy, 215.815.M41

- Nie jesteśmy z Magistratum przygłupie. Nie potrafisz rozpoznać obcoświatowca ? - warknęła Medea wciąż trzymając na muszce rannego faceta - Co to miał być za interes ?
Handel organami ? Niewolnictwo ? I dla kogo dokładnie pracuje ten Gretz. Gadaj bo nie masz dużo czasu.

Silvanus powstał szybko i zbliżył się do jeńca tak aby nie przysłaniać linii strzału Medei, ani nie sprowokować niedoszłego porywacza do próby ucieczki w zamiarze obezwładnienia bandyty.

Dziewczyna była ciężko ranna i Nathan musiał mieć zabezpieczony teren, jeśli przyjdzie mu udzielić poerwszej pomocy lub ewakuować ranną.

Enkaiden, dystrykt portowy, 215.815.M41

Silvanus zerwał się z kamiennej posadzki i nie tracąc czasu na przeładowanie Hamida wepchnął swój automat zapasek spodni. Pochwycony za ramię i kark porywacz stęknął głucho, gdy Nathan przycisnął go bezceremonialnie do podłogi wykręcając zdrową rękę mężczyzny. Jeden z zabitych miał przy pasie metalowe kajdanki, toteż agent wykorzystał je natychmiast do skucia swej ofiary.

- Chodziło tylko o okup - wykrztusił z nutą nieudawanego cierpienia w głosie porywacz - Robimy to dla pieniędzy. Porywamy takich obcoświatowców, którzy wyglądają na zamożnych, a potem wypuszczamy ich, kiedy ich znajomi zapłacą. Przecież widzieliście, że nie chcieliśmy nikogo zabić.

W modułach łączności Medei i Nathana rozległ się cichy sygnał dźwiękowy poprzedzający radiową transmisję.

- Mówi Septimus! Czy kontrolujecie sytuację?

Kołowroty odpowiadające za przemieszczanie windy umilkły, gdzieś z dołu dobiegł ledwie słyszalny szczęk otwieranej klatki.

- Nie chcieliście nikogo zabić powiadasz - wysyczała Medea podnosząc się z podłogi - To skąd ta dziura w mojej nodze co ?

Lekko utykając i krzywiąc się z bólu dziewczyna podeszła do faceta z przestrzeloną głową i rozdarła jego koszulę. Owinąwszy sobie udo improwizowanym
opatrunkiem. Podeszła do drzwi windy przyglądając się przez chwilę panelowi sterującemu. Wzruszywszy ramionami wycelowała w środek panelu
i pociągnęła za spust. Wiązka energii z łatwością przebiła cieniutką płytkę wysmażając obwody sterujące i powodując szereg zwarć skutkujących snopem iskier.
W pomieszczeniu zaczął rozchodzić się swąd dymu.

- Sytuacja chwilowo pod kontrolą. Trzech napastników wyeliminowanych. Silvanus cały, ja oberwałam w udo. Przygotowujemy się do ewakuacji - dziewczyna
przesłoniwszy usta wyszeptała komunikat do Septimusa nie będąc pewna czy w pomieszczeniu nie ma zainstalowanych jakichś systemów monitoringu

Silvanus wciąż przeszukiwał martwych napastników kiedy Medea kucnęła za plecami skutego i leżącego na brzuchu mężczyzny.

- Pytam ostatni raz, dla kogo pracuje Gretz - temperatura głosu agentki przypominała chłód jaki bije zwykle z wielkiej lodówki...służącej do przechowywania ciał...

.

Enkaiden, dystrykt portowy, 215.815.M41

Zadowolona ze zniszczenia panelu sterującego windą, Medea przyklęknęła w taki sposób, by nacisnąć swym kolanem na plecy pojmanego żywcem porywacza na wysokości jednej z jego nerek.

- Gretz był szefem - wykrztusił mężczyzna - To wszystko jogo pomysł, jego wina. Najął nas do łapania ludzi do okupu, przysięgam. Lutian i Rorg wyciągnęli spluwy dopiero wtedy, kiedy ty pokazałaś swoją, przecież sama wiesz.

Nathan skończył obmacywać ostatnie ciało, wprowadził pośród metalicznego szczęku nabój do lufy jednego z zabranych zabitym pistoletów.

- Nikogo wcześniej nie skrzywdziliśmy, zawsze płacono okup - ciągnął dalej mężczyzna, przekrzywiając w bok głowę i zerkając z wysiłkiem w stronę klęczącej mu na plecach kobiety - Gdybyśmy wiedzieli, że jesteście takimi twardzielami, nawet nie próbowalibyśmy.

Medea prychnęła w odpowiedzi, oddychając płytko przez nos. W pomieszczeniu unosił się bardzo silny zapach środków dezynfekujących, ale teraz przesycały go dwie inne charakterystyczne nuty: odór krwi oraz strzelniczego prochu. Kombinacja tych zapachów zaczynała przyprawiać ranną zabójczynię o zawroty głowy.

Gdzieś w dole coś huknęło, a potem kołowroty windy zajęczały przeraźliwie napinając się pod ciężarem klatki. Agentka spojrzała mimowolnie w stronę dymiącego panelu sterującego, pojęła w jednej chwili pochodzenie tajemniczego dźwięku.

Wiązka laserowego światła zniszczyła panel na parterze budynku, ale nie unieruchomiła środka transportu. Ktokolwiek właśnie wyruszył w górę szybu, wprawił windę w ruch dzięki panelowi znajdującemu się na niższym piętrze.

Silvanus wiedział, że windą może dostać się na piętro ktokolwiek, od patrolu regulatoròw przez osiłków Gretza, po przypadkowego przechodnia. Ale nie chciał ryzykować, żeby zostali tu zauważeni.

Dzieeczyna ledwo stała na nogach, ale dzielnie trzyamła ostatniego niedoszłego porywacza na muszce laserowego pistoletu. Widząc jej chwilowe zawahanie, wziął stery w swoje ręce. Choć parobek Gretza mógł wiedzieć więcej, to nie było czasu na dalszą interogację. Nie w takim miejscu i czasie. Uderzył jeńca w tył głowy upewniając się, że stracił przytomność, po czym bezceremonialnie, lekko niczym małe dziecko wziął operatorkę na ręce, stwoerdzając, że Trix jest lżejsza od sztangi jaką zaczynał trening:

- Nie wygłupiaj się tylko...wynośmy się stąd. tak będzie dużo szybciej.

Enkaiden, dystrykt portowy, 215.815.M41

Uderzony w potylicę porywacz zwiotczał w jednej chwili, rozpłaszczył się na kamiennej posadzce. Nie tracąc nawet sekundy, Nathan przeskoczył nieruchome ciało i wziął słabnącą Medeę na ręce.

- Nie wygłupiaj się tylko... wynośmy się stąd - syknął dziwnie skrępowanym tonem agent - Tak będzie dużo szybciej.

Winda wciąż nadjeżdżała. Silvanus namacał prawą dłonią klamkę drzwi holu, otworzył je błyskawicznie wyślizgując się w światło ciepłego letniego dnia. Widział jak silnie krwawiła rana na nodze zabójczyni, życiodajna ciecz przesiąkała przez materiał ubrania plamiąc spodnie mężczyzny.

W uliczce nikogo nie było widać, ale Nathan podejrzewał, że sytuacja ta mogła lada chwila ulec diametralnej zmianie. Jeśli Gretz wysłał na parter budynku innych uzbrojonych pomagierów, ci mieli lada chwila wychynąć z holu na zewnątrz budowli, a wówczas Silvanus i jego towarzyszka zostaliby pochwyceni na odkrytej przestrzeni bez możliwości odpowiedzenia ogniem.

Enkaiden, dystrykt portowy, 215.815.M41

Medea Trix nie ważyła zbyt wiele, ale chaotyczny w swych pośpiechu odwrót i tak kosztował Nathana sporo wysiłku. Dokładając wszelkich starań, by przypadkiem nie upaść, mężczyzna pobiegł niezgrabnie w głąb ulicy. Zdołał się oddalić na kilkanaście metrów od wejścia do pełniącego rolę zasadzki budynku, kiedy obejmująca go w pasie nogami dziewczyna spostrzegła wyskakujących na ulicę prześladowców.

Malfianka miała doskonały wzrok i w ułamku sekundy pojęła, że każdy szczegół wyglądu napastników pozostanie na długo w jej pamięci. Podświadomie spodziewała się kolejnych porywaczy w kurtkach z syntetycznej skóry bądź elegancko ubranych oszustów pokroju Gretza, ale z holu wychynął ktoś inny.

Skręcający za róg ulicy Nathan dał Medei zaledwie mgnienie oka na przyjrzenie się pościgowi. Ujrzała kilka mężczyzn w długich fartuchach, noszących na twarzach chirurgiczne maski i okrągłe gogle. W ich rękach tkwiły masywne przedmioty, które w opinii Medei przerażająco kojarzyły się z łańcuchowymi ostrzami.

- Septimus! - w eterze zabrzmiał ponownie znajomy głos - Raport!