Forum KrysztalyCzasu.pl

- Dlaczego zaatakowaliście szlachcica w biały dzień na oczach świadków? Nawet gdyby wam się powiodło, trafilibyście co najmniej do ciemnicy.
- Co chcieliście uzyskać uśmiercając Takana? Satysfakcję? Łupy? A może jedno i drugie?
- Ktoś was wynajął, czy to był wasz własny pomysł?
- Jak długo podążaliście za świtą Takana?

28 sgun-ran 9455 KI, Hallador na Karminie

Bacznie obserwowany przez miejskich strażników, gnom zaczął prowadzić z reptilliońskim jeńcem ożywioną dyskusję, pełną nieludzkich sykliwych dźwięków, które wydawały się zupełnie nienaturalne w ustach ciepłokrwistych istot. Rozumny jaszczur ponownie uległ głębokiemu wzburzeniu, tłukąc na boki ogonem do chwili, w której zebrał za to po łbie osmundzką pałką.

- Mówi, że ziomkowie tacy jak Takan są wynaturzeniem, wrogiem wszystkiego, co święte dla reptillionów i że pozwalanie im na życie jest ciężkim grzechem dla każdego prawego reptilliona - przetłumaczył po dłuższej wymianie zdań Gorbak - Mówi, że Sahra musi zostać starta z powierzchni ziemi bez względu na wolę Ostrogaru. Życie prawego reptilliona nie ma znaczenia w obliczu spełnienia tego świętego obowiązku i żadne prawo, katańskie czy ludzkie, nie może stanąć prawemu reptillionowi na drodze.

Ragax pokiwał w milczeniu głową, albowiem słowa gnoma wydawały się pasować do tego, co sam półolbrzym wiedział na temat odległej i dość enigmatycznej enklawy Sahry, kryjącej za swymi wielkimi murami społeczność reptillionów, którzy wyrzekli się swego prawdziwego boga i zaczęli oddawać cześć Katanowi.

- Mówi, że zostali porwani na Walgarze przez imperialnych łowców niewolników, ale po sztormie ich statek został rzucony na skały na tej wyspie - ciągnął dalej Gorbak, wprawnie przekładając na Wspólną Mowę syki i świsty wydobywające się z gardzieli rozumnego jaszczura - Tylko oni ocaleli z kipieli, a tutejsza świątynia Asteriusza otoczyła ich opieką i zapewniła dach nad głową. Nikt nie kazał im napaść na Takana, zrobili to na jego widok, albowiem był to święty obowiązek i powinność każdego prawego reptilliona.

- Wzywaliśmy was do zaprzestania ataku, ale nie cofnęliście się przed przemocą. Nie próbowaliście przekonywać nas, że chronimy odszczepieńca od waszej rasy. Śmiem twierdzić, że nie mieliście żadnych szans w tym starciu, no może tylko podziurawić półolbrzyma, który nie jest nawet żołnierzem. Twoi towarzysze nie zginęli w chwale, zaś ty skończysz pewnie w kajdanach. Warto było tak zmarnować szansę, którą dostaliście od losu?

28 sgun-ran 9455 KI, Hallador na Karminie

Gorbak przetłumaczył pośród serii syknięć i pomruków słowa Ragaxa. Wysłuchawszy półolbrzyma jaszczur wydął swój skórny worek pod gardzielą, a potem splunął wprost na buty rozmówcy gęstą flegmą o mocno nieprzyjemnym zapachu.

- Haiwan jahat! - krzyknął w osmandilu rozsierdzony dziesiętnik, wymierzając krnąbrnemu reptillionowi kilka razów pałką - Di dalam kereta dengan!

Posłuszni rozkazowi, strażnicy pochwycili spętanego więźnia wrzucając go na wózek. Gorbak wysłuchał ostatnich wypowiedzianych w shykku słów awanturnika, odprowadzając spojrzeniem odchodzący pośród turkotu obitych żelazem kół patrol straży.

- Powiedział, że żaden pośledni ssak nigdy nie zrozumie poczynań prawdziwie rozumnej istoty - przetłumaczył wyznanie reptilliona - Wiara ponad życie...

28 sgun-ran 9455 KI, Hallador na Karminie

Uświadomiwszy sobie znienacka nader ważną kwestię, Berghar odstawił pod ścianę tarasu swój ciężki młot i przecisnął się bez najmniejszego trudu przez wypełniający wnętrze tawerny podekscytowany tłumek gapiów, depcząc po stopach niektórych biedaków, innych zaś odsuwając na boki nader bolesnymi kuksańcami. Ścigany stekiem mało wybrednych wyzwisk miotanych w osmandilu i Wspólnej Mowie, półolbrzym puścił się biegiem wzdłuż wyłożonej kamienną kostką ulicy ścigając oddalającego się dostojnym krokiem magnata z Sahry.

Słysząc tupot bardzo dużych podeszew trzej reptillioni obejrzeli się za siebie, mimowolnie kładąc ręce na głowniach toporomieczy.

- To jeno ja! - wyrzucił z siebie spolegliwie Dino, unosząc pojednawczym gestem obie dłonie - Chcę jeno zapytać o coś, cośmy zapomnieli, mianowicie o to jak niby długo chcecie bywać za miastem? Coby wiedzieć jak się obficie w zapasy zaopatrzyć?

Tan Makrel Takan po raz kolejny dał dowód ku temu, że doskonale rozumie asser, ale absolutnie nie zamierza kalać nim swego rozdwojonego prawdziwie po gadziemu jęzora. Wydawszy z siebie kilka niskich syknięć skierowanych do przybocznego przeniósł spojrzenie jaszczurzych ślepiów na panoramę sennej uliczki.

- Wielki i ssigodny tan Takan nie ssamierza ssostać tu dłussej niż koniessne - oświadczył gwardzista - Jutro o zmiesschu wrócimy do miassta.

Zadowolony ze swego żwawego umysłu i nóg, barbarzyńca wrócił do nowych towarzyszy niedoli.
- ponoć jutro wieczorem mamy wrócić mości kamraci, rozumiem, że spotykamy się przy bramie? - powiedział chwytając młot, upewniwszy się, że wszyscy usłyszeli informację. -do zobaczenia zatem.
Barbarzyńca jowialnie zawołał karczmarza, by ten naszykował mu racje jedzienia na trzy dni i poczekawszy na pakunek wyszedł z karczmy. Berghar ruszył ponownie przez tłumek, który już już miał to złośliwie skomentować, lecz zobaczywszy dźwigany na ramieniu młot o głowicy większej od przeciętnej głowy, nagle poprzypominali sobie o zapomianych zupach i innych pilnych sprawach. Półolbrzym chwycił jakiegoś gapia i wypytał go intensywnie o najbliższą świątynię dobrego bóstwa. Zamierzał tam się podleczyć i zakupić jakieś doraźne śrdoki opatrunkowe.