Forum KrysztalyCzasu.pl

NA ŚWIĘTY PŁOMIEŃ SHARAMI!!!

Leobardis z zaduma oglądał dziwne narosla na gryzoniu. Jego wiedza o zwierzętach podpowiadała mu że szczur bez pomocy zdechnie w ciągu kilku dni. Zastanawiąjące go drewniane guzy,wyrastajace z ciała szczura z pewnością były efektem jakiejś złowrogiej magii.

Półolbrzymy rozsiadły się wygodnie w bimbrowni na beczkach,konsumując mocny alkohol i pogryzając mięsiwo. Druid modlił się intensywnie do swej ognistej bogini próbując wyleczyć dziwną chorob gryzonia. Elf kręcił się po sali,coraz częściej popatrując na drzwi prowadzące do dalszych pomieszczeń.

Twoje zdrowie Grag! Zregenerujmy się trochę przed dalszą walką.

- Mości elfie! Trunku ci u nas dostatek - powiedział Grag, nieświadomie uznając zdobycz za swoją.

- Zawołaj też druida, spirytusik rozjaśnia umysł i rozwiązanie problemów przynosi - opowiadał głośno mlaszczą żrąc kiełbachę.

- Twoje zdrowie rycerzu. Wypili my razem to już po imieniu może będziem Bergharze - dodał uzupełniając kubki.

Zrazu lochy wydały się mu mniej mroczne i zatęchłe. A i wrogowie mniej strasznni. Po kilku kubkach nawet zaczął rozważać, czy se goblinki z góry nie sprowadzić dla umilenia czasu.

Spirytus palił w gardle jak diabli,ale okazało się po kilku głębszych że posiada też zdolności lecznicze. Graga przestały boleć żebra, Dino nagle stwierdził że noge ma co prawda poszarpaną ale nic nie czuje,Araven natomiast poczuł jakieś dziwne mrowienie w koniuszkach palców. Usiadł na jednej z beczek i zaczął sie wsłuchiwać w coraz to sprośniejsze i,wg półolbrzymów,dowcipniejsze opowiastki i przyspiewki. Nagle rycerz zaczął wycinać hołubce i gromkim głosem zaspiewał :
-Czemu panna Małgorzata w połatanych gatkach lata.Jak uboga jest jej szata,z przodu dziura,z tyłu nic!!-podskoczył na obu nogach,jednak ciężar zbroi wybił go z rytmu i Berghar usiadł cieżko na tyłku z tepym wyrazem twarzy. Po chwili oba wielkoludy zaczęły radośnie rechotać...

Barbarzyńca w końcu przestał się śmiać, wstał i przeciągnął się.

- Eh, miło było ale trzeba ruszać dalej. Jeszcze tu wrócimy jak przetrzepiemy całe te podziemia. Tymczasem to musi wystarczyć - powiedział Grag wypełniając swój pięciolitrowy bukłak ognistym trunkiem.

Kiedy wyszliście z gorzelni,zastaliście kapłana natury modlącego sie w skupieniu nad pokrytym drewnianymi naroślami szczurem. Druid palił jakieś zioła,sypał proszki i kołysał się na boki. Jednak jego zabiegi nie przynosiły żadnego efektu.