Forum KrysztalyCzasu.pl

Gonzowi nie trzeba było dwa razy powtarzać. Perspektywa nadziania się na niezbyt przyjaecielskiego borga skutecznie ujmowała wszelakiej odwagi i brawury na co dzień wyszczekanemu Eduardo. Stał już gotowy z torbą w ręce. Wcześniej tylko podniósł rozbity smartfon, złamał karte sim i nienawistnym wzrokiem zjechał Suttona:

- Puta Madre. Właśnie pozbawiłeś mnie narzędzia pracy. Może się kurwa jeszcze naprawi...

Wątek techniczny

Gonzo ogladał newsy z zadymy na Northside. Zapewne skakał ze stacji na inną stację. Czy przekazy innych stacji np WNS znacząco różniły się perspektywą z jakiej przekazywane były newsy, np NT54 próbowało bronić OA, a np WNS miało oskarżycielski ton. Takie niuanse mogłyby nam podpowoedzieć, gdzie moglibyśmy sprzedać materiał.

Druga sprawa. Wiem kto ma dobrą metę na takie okazje jak nasza paskudna sytuacja.

Myślę, że nie ma co wtajemniczać kolejnych osób w aferę. Tzn próbować zczytać dane z dysku, a już szczególnie jednemu z mocniejszych w mieście boostergangów. Podejrzewam, że zostalibyśmy w najlepszym wypadku wydupczeni z kremem wzorem wojowniczego gangu Chupacabras.

Jestem za skumaniem się z inną stacją medialną, taką której relacje z OA nie są najlepsze, byle nie była by to piracka rozgłośnia radia z jednym dj;)

Myślę, że y zadekować się na Charter Hill. To daleko od Starego Miasta i dość luksusowe miejsce. Należy nam się odrobina luksusu;)

W ciszy po wymianie zdań, która jakże rzadko zapadała w tej specyficznej kompani, dało się słyszeć odgłosy sprawnego pakowania całej grupy która już za chwilę miała się szybko przemieścić na Charter Hill. Tylko co chwile ktoś potknął się a to o nylonowy hełm Clarensa a to o torbę z jego medycznymi szpargałami. Rzeczy tych nie zbierał nikt, medyka nie było w pokoju...

Na co dzień Białas był bardzo wesołym człowiekiem. Od czasu do czasu miał jednak dziwne zjazdy połączone z tendencją do wpadania w ciąg depresji spowodowanej zmarnowanymi studiami oraz życiem swoim i rodziny. Przez poczucie winy stawał się wtedy milczący i wycofany trwając w tym stanie przez wiele dni, ponieważ na chorą duszę niewiele było skutecznych lekarstw. Te które mogły choć trochę pomóc, medyk przepisywał sobie sam, bez recepty. Tak więc kiedy siedział przed kablówką w zastraszającym tempie rosła góra kiepów w popielniczce. Przerastała je jedynie jeszcze szybciej rosnąca kupka zgniecionych puszek po grzmotach. Panaceum krążyło mu w żyłach, kiedy w milczeniu śledził przyćmionym wzrokiem plastikową papkę w TV.

Teraz jednak było inaczej, Białego nie było.

Stare Miasto, 3 listopada 2021, 07:52

Zgromadzeni w pokoju mężczyźni zdawali się w pełni podzielać zdanie dziennikarza. Nie mitrężąc ani sekundy wszyscy złapali za swe podróżne torby i plecaki, zbierając podręczny bagaż w zamiarze jak najszybszego opuszczenia hotelu.

Wszyscy z wyjątkiem pozornie pogrążonego w pracy na smartonie Erica.

- Czego się kurwa cały czas bawisz?! - warknął na przyjaciela Eduardo, który sprawdził naprędce, czy jego broń jest odbezpieczona, a potem wcisnął rewolwer za pasek spodni - Zassało cię?

- Sprawdzałem próbki dźwiękowe - prychnął w odpowiedzi Temperstone, potrząsając znacząco swym aparatem - Ściągnąłem soft z netu, do analizy próbek głosu. To raczej nie był borg...

- Chrzanić to teraz, nie ma czasu! - wyrzucił z siebie Gonzo otwierając drzwi hotelowego pokoju - Gdzie jest Clarens?

Odpowiedź dobiegła zza progu, chociaż w niezamierzony sposób. Stawiający stopę w progu drzwiach fikser usłyszał konwersację, na którą składały się głosy Białasa oraz jakiejś kobiety.

- Ile? ... tyle to ja mogę dać ładnej dwudziestoletniej dziewczynce, a nie przechodzonej ryczącej czterdziestce, która w dodatku...

Gniewną wypowiedź Clarensa przerwało donośne psie szczekanie, wręcz kipiące zwierzęcą wściekłością.

- Zabieraj to bydlę, bo je kopnę!

Charter Hill, 3 listopada 2021, 09:45

Luc Swenson pracował na co dzień przy rozładunku kontenerów w miejskim porcie, chlubiąc się reputacją bezbłędnego operatora suwnicy manualnej. Większość jego kolegów po fachu posługiwała się w robocie sprzęgiem neuralnym, ale Swensona nie było na taki wszczep stać - lwią część lichych zarobków przesyłał do jakiejś zapadłej dziury pod San Francisco, gdzie mieszkała jego rodzina. Oszczędzając na wszystkim, wynajmował niewielką kawalerkę na obrzeżach Charter Hill, na górnym piętrze magazynowego kompleksu sąsiadującego z oceanarium imienia Roberta Nighta.

Eduardo Gonzales poznał dokera kilka lat wcześniej, niejako przypadkiem, ale zacieśnił tę pozornie mało intratną znajomość poprzez organizowanie Swensonowi czarnorynkowych lekarstw i taniej domowej elektroniki z niepewnego źródła. Pracujący po czternaście godzin na dobę operator suwnicy nie miał nic przeciwko temu, by Gonzo przespał się w jego kawalerce przez kilka godzin, zaoferował nawet wielkodusznie skąpą zawartość swej przenośnej lodóweczki.

Ponieważ przemierzający na piechotę ulice miasta fikser zadzwonił do Luca w trakcie jego pracy, doker nie miał pojęcia, że Gonzo nie będzie sam; w opinii Eduarda nie musiał tego zresztą wiedzieć. Klucz do mieszkanka znajdował się w umówionym miejscu, pod odrapaną doniczką na parapecie okna na końcu ciemnego korytarza budynku. Przekręciwszy go w zamku Gonzo otworzył drzwi kawalerki i odsunął się w bok przepuszczając do środka towarzyszy.

- Dyskretna meta do dziesiątej wieczorem - oznajmił rozglądając się jednocześnie bacznie po pustym korytarzu - Luc mieszka sam, kończy zmianę późnym wieczorem. Możemy odpocząć i coś wszamać, ale raczej nas nie przenocuje.

- Nie zamierzam się błąkać całymi dniami po mieście - odpowiedział podniesionym tonem Frank, wciąż głęboko zdenerwowany i zmartwiony zarazem - Zanim ten twój znajomek wróci, musimy już mieć gotowy plan działania.