Forum KrysztalyCzasu.pl

Obrońca Zagajnika Zmierzchu ?
Patrzę pytającym wzrokiem na pozostałych.

Grag sprawdza czy aby trafione gobliny nie żyją.

Strzała elfa trafiła uciekającego goblina w srodek pleców.Ten rozpędzony wleciał w kępy jakichś bladych kolczastych krzaków i upadł z chrzęstem łamanych gałęzi na ziemię.

Grag trącając butem ciała upewniał się że żaden goblin zdradziecko nie powstanie za jego plecami.

Uśmiechniety rycerz obserwował swojego wielkiego towarzysza gdy ten ''obmacywał'' butem trupy goblinów.

Nadpalony stojący z tyłu druid powoli odzyskiwał wzrok i słuch.

Uśmiech zamarł na ustach Berghara...Z miejsca gdzie upadł goblin dało się słyszeć szelesty,szmery i trzaski. W ciemnościach cos poruszało się intensywnie. Rycerz podniósł palącą się pochodnię...

...i wszyscy ujrzeli jak cała horda niewielkich metrowych istot przypominających humanoidalne drzewka zmierza do przodu,kierując się do nich. Było ich tyle że zdawać by się mogło iż cała ziemia się rusza. Stwory zbliżały się łypiąc czerwonymi oczami i wyciągając w Waszą stronę ostre szpony ociekające żywicą.

koktajlem mołotowa ich, ale rozsądnie ubezpieczam własny odwrót (jak rozumiem przede mną nikogo "swojego" nie ma)

Celuję z łuku w kierunku trzasków i miejsca gdzie upadł goblin, czekam co się wyłoni.

Pierwszy drzewny stwór trafiony strzałą odrzucony został do tyłu ,jednak jego roslinni pobratymcy wcale się tym nie przejęli. Nad głową elfiego wojownika,wyrzucone niczym z katapulty,pomkneły dwa kuliste przedmioty. Oba dzbany rostrzaskały się w środku skupiska drzewnych skaz. Z jednego z nich wydostał się na wolność ogień alchemiczny który momentalnie zapłonął zielonkawym,intensywnym płomieniem. Pożar podsycony oliwą z przerażającą szybkością pożerał drewniane istoty i wypełnił całą jaskinię gęstym duszącym dymem. Małe pokraczne skazy paląc się miotały się wszem i wobec,wzniecając ogień w różnych miejscach groty.Płonęło wszystko,każdy krzew rozbłyskiwał zielona poświatą.Płomienie wzbijały się aż pod sufit,oleisty czarny dym wypełniał jaskinię.

Grag opracowuje drogę odwrotu. Może na dół tam gdzie wleciał elf.

O! Potężna Sharami , przyjmij do siebie te ofiary. Spraw by Twe płomienie strawiły te istoty przenosząc je do Ciebie aby Ci służyły.

Ostatnie drzewne skazy padły pod ciosami obuchów półolbrzymów. Kilka trucheł leżało naszpikowanych strzałami,zdecydowaną większość jednak pochłąnał dziki ogień. Kłęby dymu unosiły się pod stropem jaskiń wypełniając każdy zakamarek gęstym dymem. Nagle zaczął wiać skądś orzeźwiający wiatr niosący ze sobą słowa mocy,rozpoznawalne przez kapłana natury. Geste kłęby dymu rozstępowały się tworząc swoiste przejście w pogorzelisku. Jednocześnie dało słyszeć się głos który oznajamiał.
-Pójdźcie do mnie przyjaciele.Nie obawiajcie się!