Forum KrysztalyCzasu.pl

Araven z łukiem gotowym do strzału, stara się dostrzec, kto lub co wydaje ten głos.

Grag z niedowierzaniem i nieufnością spozierał na efekty czyjejś magii. Ktoś, gdzieś ich zapraszał. Na dodatek uznając ich za swoich przyjaciół. Dziwne rzeczy.

- Panienki przodem - powiedział z zaczepnym uśmiechem do elfów.

Odnoszę wrażenie, że nadal stoję najdalej z przodu? W każdym razie ruszam. Ale tarczą się zasłaniam. Chyba, że któryś pan elf, chce przepatrzeć trasę, ale droga poprzez drewniane trupy powinna być bezpieczna. Podejrzanie wyglądające drewniaki pacam pałką - na wszelki wypadek.

Grupa prowadzona przez Berghara przemierzała spustoszony ogniem zagajnik poczerniałych kikutów krzewów i innych porośli.Poprzez wstęgi gryzącego dymu przebijało sie fioletowe światło.Rycerz od czasu do czasu trącał cos podejrzanego w spalonych szczątkach jednak nie poświęcał zbytnio temu uwagi. W końcu udało się minąć cały dotkniety pożarem obszar. Przed wami wykonana z ciężkich głazów sterczała ściana dziedzińca tworząca przesiekę wśród cierni. Kiedy mijacie resztki łuku bramnego przed wami pojawia się wyrastające po środku drzewo . Jego szczerniałe,poskręcane konary sięgają w górę,niczym szkieletowa dłoń wychodząca z ziemi. W pobliżu pnia stoją ludzkie sylwetki.Kobieta i dwóch mężczyzn. Przy jednym z nich przycupnęła nienaturalnie wielka żaba. Jeden z mężczyzn,wsparty na grubym kosturze zakończonym sierpem podniósł dłoń na wasz widok i usmiechając się dobrodusznie rzekł.
-Witajcie.
Kobieta stojąca obok niego jest podobna do waszej zleceniodawczyni,lady Hucrele,jednak dużo młodsza. Drugi z mężczyzn jest postawny,odziany w kompletny pancerz łuskowy z symbolem Asteriusza na łańcuchu i tarczy.

-Śmierdząca sprawa, rzekłbym - szepnął do towarzyszy rycerz

I co to za żabol? - nadal ściszonym głosem rzekł rycerz

Witaj. Witaj i Ty pani Hucrele - kłaniam się delikatnie i obserwuję reakcję.

- To łona? -zapytał zdziwiony Grag.

Nie obawiajcie się , bowiem wszechpotężna Sharami jest teraz z nami i ma nad nami swoją piecze!
Witamy Was ! Co Was sprowadza w te dość nieprzyjazne środowisko - ruiny?

Starszy mężczyzna w habicie rozłożył ręce szeroko w geście powitania
-Witajcie,moi drodzy...-usmiechnął się przyjacielsko. Jednocześnie z cienia wyłoniły się trzy drewniane pokraki które usadowiły się w pobliżu rozmówcy.Młoda kobieta i rycerz Asteriusza trwali nieruchomo po jego bokach,zachowując kamienne wyrazy twarzy. W świetle jakie dawały liczne pęki podziemnych grzybów,zdawało się że skóra na odsłonietych miejscach ciała jest lekko brunatna i przypomina korę. Za nimi górowało potężne drzewo. Na pniu dostrzec można było niewielkie wybrzuszenie wielkości pięści z którego wynurzało się coś czerwonego przypominającego wrzód.

Na pytanie postawione przez Leobardisa mężczyzna zwrócił twarz w jego stronę.
-Jestem Belak,zwany Wygnańcem.Społeczność druidów wygnała mnie ponieważ udało mi się rozszerzyć zasięg natury w sposób,którego ich mierne umysły nie pojęły by nigdy w życiu.To czego tyle lat szukałem znalazłem tutaj,w Drzewie Gulthiasa.