Forum KrysztalyCzasu.pl

Chudzielec może i był narkomanem ale napewno nie belył debilem. Gdzie niby golas miał mieć prochy?

- Chyba w dupie ma batona z białkiem baranie! - wrzasnął do Johna, ale rzucił się w pogoń za uciekającym mężczyzną.

Wątek techniczny

Bardziej spodziewałbym się że to Simpson może latać na golasa z papierem:)

Obstawiam ze to ocalaly z pozaru. Ciekawe kto spalil Nipton i zrobil taki pogrom?

Żartowałem, rzucił w biegu Flanagan, sprawdzam, czy zostały Ci jakieś szare komórki jeszcze...

Przedmieścia Nipton

Gnający w ślepej panice półnagi człowiek w pierwszej chwili nawet nie zauważył obcych, bo dostrzegłszy kątem oka próbujących mu przeciąć drogę intruzów wrzasnął przeraźliwie i skręcił w bok, w ewidentnym zamiarze wymknięcia się z kleszczy pościgu. Próbując tego dokonać zahaczył nogą o wystający z piaszczystego gruntu metalowy słupek i wyciągnął się pośród głośnego wrzasku jak długi.

John, Neill i Bart dopadli uciekiniera w ułamku chwili, obleźli nieszczęśnika niczym mrówki przyciskając do ziemi.

- Puszczajcie! - zawył półnagi zbieg, wijąc się z niewiarygodną siłą - Wygrałem szczęśliwy los! Puszczajcie! Arghhh!

- Kurwa, ugryzł mnie! - chudzielec odskoczył w bok w przejawie nadzwyczajnej dla siebie zwinności - Skurwiel mnie ugryzł!

- Przestań się szarpać, bo dostaniesz po łbie! - krzyknął Jackson próbując poddusić więźnia dla pewnego spacyfikowania jego nerwowości.

- Wygrałem loterię! - nie przestawał wrzeszczeć półnagi dziwak - Musicie mnie puścić!

Simpson wyrósł nad pojmanym biedakiem przyciskając do brzucha zakrwawioną dłoń i popatrując na zwycięzcę loterii pozbawionym sympatii wzrokiem.

- Ja wiem, co mu się stało - oznajmił absolutnie pewnym siebie tonem - Ta ruda kurwa go załatwiła, jak nas wcześniej na posterunku policji. Okradła go i przepędziła, a potem jeszcze zjarała miasto, ta wredna suka!

- No to rzeczywiście musiała być wredna suka. Co to za świstek, koleżko? I co się w tej mieścinie, do kurwy nędzy, dzieje? - spytał Neil głosem wprawdzie nie mrożącym krew w żyłach, ale wystarczająco zimnym, żeby wzbudzić w półnagim i lekko poturbowanym zbiegu uzasadniony niepokój.

- To jakiś wariat! - Syknął Chudzielec próbując wcisnąć kopaniaka w szczęśliwca z loterii: - skurwysyn oszalał. Tu trzeba jakiegoś psychiatry!

- To ja też jestem wariat! - ochoczo oświadczył Simpson, już mając w głowie widok piersi Sue przyciskających się do jego twarzy.

- Spierdalaj! - odcięła się chłodno dziewczyna, pozbawiając Chudzielca jakichkolwiek złudzeń.

Watek techniczny

Jak dla mnie to kolo przetrwal cokolwiek sie tu stalo i oszalal. Wiocha jest spalona, spalone ciala. Przypadkowe zapruszenie ognia raczej nie wchodzi w rachube. Pytanie brzmi czyja to robota? Moim zdaniem masakry (bo innaczej trudno to okreslic) dokonali kajdaniarze, kacys inni zboje,, albo Ci cali legionisci.

Przedmieścia Nipton

Obezwładniony nieszczęśnik przestał się szarpać, ale w jego szeroko otwartych oczach wciąż czaił się jakiś przejmujący grozą błysk obłędu. John pochylił się nad przyciśniętym do ziemi człowiekiem, wpatrując się w jego twarz i pilnując jednocześnie, by szaleniec nie wyrwał mu przypadkiem broni z rąk.

- Powtórzę raz jeszcze - powiedział blondyn - Co to za loteria?

- Najważniejsza w całym świecie! - wrzasnął pojmany człowiek, napinając bezwiednie mięśnie - To mój los, mój! Pierdol się, nie oddam ci go! Wygraj sobie własny!

- Patrzcie na to - Neill złapał palcami za przedramię więźnia i przekręcił je pośród dzikiego posykiwania biedaka demonstrując reszcie ekipy złożony z kilku cyfr i liter ciemnoniebieski tatuaż - Wiecie, co to jest?

- Kod penitencjarny Republiki - skinęła głową Sue - Więzień, zapewne ciągle w odsiadce. Jesteś więźniem, gościu? Zwiałeś z paki? Pewnie jesteś Kajdaniarzem, co?

Półnagi mężczyzna zachichotał śliniąc się jednocześnie w odrażająco obfity sposób.

- Teraz jestem wolny! - wrzasnął - Odpierdolcie się ode mnie, to ja wygrałem szczęśliwy los!

- Dobra Jim, Ty z nim gadaj bo ja go zaraz zastrzelę - Sue warknęła przez zaciśnięte zęby - Rozejrzę się po okolicy...może przeżył ktoś jeszcze. Neil ?

Neil sprawdził czy nabój jest w komorze i przytaknął Sue.
- Idziemy.

Ulice Nipton

Anderson i Jakcson zapuścili się w cuchnące spalenizną i zwęglonym mięsem uliczki pustynnego miasteczka, uważnie zaglądając w wybite okna tych domostw, których ogień szczęśliwie nie strawił. Atmosfera zniszczonego miasta przyprawiała parę zwiadowców o gęsią skórę, nie wieszcząc niczego dobrego.

- Najbardziej dymią te stery starych opon - Neill wskazał lufą broni pryzmę samochodowych opon zwęglonych niemal całkowicie przez żarłoczne płomienie i potwornie cuchnących - Po co komu takie...

- Słodki Jezu - przerwała mu znienacka Sue.

Sue Anderson nie należała do przesadnie religijnych, chociaż rodzice starali się jej wpajać podstawy chrześcijańskiej wiary. Stawiająca codziennie czoło przeciwnościom życia w postnuklearnym świecie, dziewczyna bardzo szybko straciła złudzenie czuwającej nad nią boskiej opatrzności, a mimo to stając w obliczu koszmaru czającego się w głębi ulic Nipton odruchowo sięgnęła po zapomniany już niemal zwrot, używając go niczym tarczy chroniącej umysł przed ogromem przerażającego doznania.

- O kurwa! - sapnął Jackson, na chwilę zapominając o trzymanej w ręce broni i opuszczając jej lufę ku ziemi - Nie wierzę!

Zaledwie dwieście metrów w głębi miasteczka, za zakrętem wąskiej i śmierdzącej spalenizną uliczki znajdowali się pierwsi mieszkańcy Nipton. Ci rzuceni na sterty opon i spaleni żywcem przypominali Sue ludzi tylko przez wzgląd na zachowane po części szkielety, strawione ogniem i poczerniałe. Inni, bez wyjątku dorośli, kobiety i mężczyźni w różnym wieku, nie odnieśli tak potwornych obrażeń, co bynajmniej nie znaczyło, że mieli się lepiej.

- Czy oni... czy oni jeszcze żyją? - Neill nie potrafił oderwać wzroku od ukrzyżowanych ciał, wiszących na zbitych w belek słupach ustawionych po obu stronach ulicy i tworzących makabryczny szpaler ciągnący się aż pod wielki kilkupiętrowy budynek pełniący zapewne rolę miejscowego ratusza.

[center][/center]