Forum KrysztalyCzasu.pl

Zaciekawiony Kazuki przyglądał się wnętrzu pomieszczenia, smakował w ustach wywar, starając się ustalić jego skład i ewentualne nieporządane w nim składniki. Często przyglądał się również Kuroibanowi, starając się, by ten tego niezauważył.

Ceremonia parzenia herbaty trwała nad wyraz długo. Po trudach ostatnich dni nikt nie kwapił się, by przedwcześnie pozbawiać się szerokiej gamy niepowtarzalnych rozkoszy podniebienia. Pani Okamoto umiejętnie prowadziła tradycyjny rytuał budząc aprobatę Kazukiego, który dawnymi czasy rozsmakował się w tej sferze samurajskiego bytu.
Teraz rozmyślając o czasach, od któych dzieliły go wieki śledził niepostrzeżenie zachowanie kuroibana gdy czarka Skorpiona opustoszała- odetchnął z ulgą. Wątpliwości wynikające z zasłyszanych w dzieciństwie historiach o trucicielach i skrytobójcach budujące określony wizerunek Klanu Skorpiona w sercach wielu młodych Krabów z wolna rozwiewały się ustępując miejsca znużeniu.
Cisza, kojący zapach chryzantem i jaśminu, ciepło i przytulność były zdecydowanie odmienne od twardych desek łodzi, nie wspominając o wcześniejszych jeszcze przeżyciach.

Okamoto zaproponowała wędrowcom nocleg, którego z wwdzięczności nie wypadało odmówić.

[center]***[/center]

Spadająca na policzek Yuzana kropla wybudziła go z lekkiego snu. Ise zumi momentalnie otworzył oczy ze zdziwieniem dostrzegając pospiesznie wciąganą w górę linkę wpuszczoną poprzez wąski otwór w dachu.

Patrzę, czy aby to nie jakiś złodziej na lince się opuszcza, jak tak to podnoszę alarm i staję w pozycji bojowej.

Linka została wciągnięta do góry, ponad otworem na moment zamajaczyła sylwetka zamaskowanego człowieka. Kilka sekund później rozsunęły się przesuwne drzwi, grupa kilkunastu zamaskowanych postaci runęła do środka z obnażonymi klingami.

Donośny, alarmujący krzyk Yuzana zbudziłby umarłego. Kazuki, Naganori, Kuroiban i Kai podnieśli się na równe nogi sięgając po broń.

Zablokujmy ich przy drzwiach krzyknął Yuzan i zaatakował jednego z trzech jacy weszli.
Uderzam kijem bojowym.

Mnich odważnie ruszył ku napastnikom zawstydzając towarzyszących mu samurajów.

Zablokujmy ich przy drzwiach!...

- krzyknął, gdy małe metalowe przedmioty z cichym szelestem przecięły powietrze. Kilka z nich rozpaliło pierś Yuzana piękącym bólem. Natarcie mnicha straciło impet, a wyprowadzony cios minął planowany cel. Skrytobójcy rozstąpili się jednak przepuszczając rannego między sobą. Yuzan samotnie wypadł na korytarz znajdując się sam na sam z z wieloma napastnikami.
Atak Yuzana osłonił jednak bięgnącego tuż za nim Satoru, który wpadł w szeregi nieprzyjaciela niczym ognista furia. Wyprowadzony od góry cios opadł błyskawicznie rozcinając głęboko pierś pierwszego z wkraczających napastników i ciężko raniąc drugiego w nogę.
Naganori już miał rzucić się do ataku, gdy dostrzegł ruch w bocznym korytarzu. Dwa krótkie ostrza kiepskiej jakości oręża rozcinały wykonaną z papieru ścianę boczną pomieszczenia torując drogę kolejnym skrytobójcom. Podążając za wzrokiem Naganoriego Kuroiban stanął naprzeciw czychających z tej strony napastników z przygotowaną do ciosu kataną.

To się nie może tak skończyć pomyślał Yuzan, nie po tym jak odzyskaliśmy zwój muszę przetrwać aż duchy zechcą mnie uzdrowić.
Mnich starał się ingorować ból i ustać na nogach, broniąc się bojowym kijem.

- Raaaaaa!!! - krzyknął Kazuki, wystrzeliwując na przeciwników jak strzała z łuku. Katana prowadzona jedną ręką zajęczała cicho, gdy samuraj szybkim wypadem z pchnięciem dotarła do pierwszego napastnika.

Spróbuję wykorzystać swą moc i zrobić trochę bałaganu. może małe trzęsienie ziemi pod stopami atakujących?? aby wyprowadzić ich równowagi?? w druga rękę łapię katanę gotowy walczyć o swoje i towarzyszy życie.

Fala ciosów spadła na Yuzana, lecz skoncentrowany umysł mnicha odrzucał ból pomny na złożoną przysięgę.

Katana Naganoriego nie znała łaski, nim pierwszy z usiłujących wedrzeć się bokiem napastników przekroczył wycięty próg jego głowa spadła z karku obryzgując krwią dwóch pozostałych napastników.

Tymczasem Kuroiban pobiegł w stronę wejścia przyłączając się do nacierającego Kazukiego.

Obydwaj samurajowie natarli z siłą tsunami, wspierając przebijającego się ku Yuzanowi Hirumę Satoru. Siła ciosu Kraba złamała słabszej jakości ostrze zabójcy rozczłonkowując ofiarę na wysokości barku. Perfekcyjny, szybszy niż błyskawica cios Kuroibana rozciął szyję kolejnego.
Gdy przewaga w wyszkoleniu samurajów stała się oczywista grunt potężnie zatrząsł się pod nogami zebranych. Pospiesznie czerpana moc ziemi ogarnęła dużo większy od planowanego przez Ikomę obszar. Satoru potknął się upadając w przejściu, Kazuki utrzymał równowagę, lecz zręczniejsi przeciwnicy wykorzystali tę chwilę słabości by zasypać go ciosami. Kuroiban pewnie stojący na nogach bezlitosnym cięciem pozbawił kolejnego skrytobójcę obu rąk. Jednak cios kolejnego skrytobójcy dosięgnął Kazukiego trafiając go w lewą dłoń, odcięte palce upadły na ziemię. Kazuki zaryczał wściekle kopnięciem nogi miażdżąc klatkę piersiową wroga, który rzucony siłą oewego ciosu przebił znajdującą się za nim ścianę.

Szum nieprzeliczonej liczby skrzydeł wypełnił pomieszczenie. Przez otwór w dachu wdarło się do środka kilkadziesiąt kolorowych ptaków wywołując jeszcze większe zamieszanie. Ziemia wciąż trzęsła się w posadach. Elementy domu zaczęły pękać i odpadać. Trójka pozostałych przy życiu zamachowców rzuciła się do ucieczki.

Naganori ściął kolejnego z zamachowców pozostając sam na sam z ostatnim napastnikiem.