Forum KrysztalyCzasu.pl

No tośmy utknęli, jak wszy na bezdomnej dziwce. Z jednej strony kurewska dziura, a z drugiej stado śmierdzących kutafonów. -skrzywił się Vanko patzrąc kolejno na otwór w kurhanie i powłóczące trupojady.

Skądże mamy u licha wiedzieć, czy im tam na dole dobrze idzie? Cadmon jako rzekł, trochę to potrwa, a ogniska tu chyba rozpalać nie będziemy, zaraz ciemność ogarnie okolicę i wówczas nie wykazemy się wojaczką, nawet jeśli trzeba będzie, a to ścierwo tam jako dzieci mroku dobrze widzieć nas będzie, kto wie czy tylko na to nie czekają.

Druss z początku postanowił przemilczeć kłótnie o "kamyczki" tak samo jak kolejny przycinek Vanko o tchórzostwie, takie oskarżenie z ust zamorianina można by wręcz uznać za komplement biorąc pod uwagę jego objawy"bohaterstwa". Miał nadzieje że reszta przemówi pijakowi do rozsądku co było oczywiście zgubną nadzieją. Dlatego w końcu zdecydował się odezwać ściszonym głosem:

- Cadmon kazał nam nie wychodzić po za kamienie, więc przestańcie trajkotać jak stado bab na rynku bo ściągniecie tu wszystkie ghule z okolicy.

Druss nie ma zamiaru kłaść spać, ewentualnie jak wynikły by z tego jakieś tarcia to ustąpi ale bez ogródek stwierdzi że chce być na warcie z Vanko bo prędzej sam sobie poderżnie gardło niż da mu pilnować siebie podczas snu.
Co do tych kamieni to naprawdę dałbym spokój bo zablokowanie wejść równie dobrze może uniemożliwić wejście ghula do środka jak i naprowadzić je że coś jest nie tak z kurhanem. A przede wszystkim spowolnią szybka ewakuacje ze środka na wypadek gdyby coś złego zaczęło się tam dziać.

Widocznie ta okolica nie lubi ciszy, gdyż zaraz po krótkiej utarczce słownej między Vanko a Drussem w oddali było słychać szurania i mlaskania trupojadów, traktujących pobojowisko niczym szwedzki stół. Zorian postanowił zostać na miejscu i się nie ruszać. Zaraz zaczął śnić na jawie, o piciu wina w karczmie i podszczypywaniu panienek, dostarczających coraz to nowe butelki do stołu...

Potrząsnął się z przyjemnych wizji. Nie może zasnąć, nie teraz.

Załadował bełt na kusze, po czym oparł ją o jeden z menhirów, ale by była w zasięgu ręki. Spojrzał na Vanko i dał mu znać, by dał sobie spokój, chociaż ten jeden raz.

Szkoda było kusić losu.

Rad zatem jestem, że Cadmon nie zażyczył sobie, byśmy wetknęli sobie łby do zadków i paradowali w kółeczko w tym tu polu, gdzie uprawiana jest śmierć. Niech zatem będzie, jak woli większość, bo i tak to nocleg spokojniejszy niż w Asgardzkiej Tawernie.

- Cudownie! - niemal krzyknął Zorian, gdy Vanko z Drussem mieli objąć pierwszą wartę. - W takim razie dobranoc - oparł się wygodnie o plecak, i zasnął nim zdążył policzyć do 10.

- Chrrr..... chrrrr...... - pochrapywał cicho, z rozmażoną miną na starej facjacie.

Po jakiejś godzinie z kurhanu wyszedł Cadmon, Liguryjczyk oraz Daulos, wszyscy bladzi z męczenie, chyba się udało ułagodzić ducha szamana Teyanogi.
Coś zwróciło uwagę trupojadów na szczyt kurhanu.

Ghule zareagowały jak wściekłe zwierzęta. Obnażyły pożółkłe kły i rzuciły się na szczyt kurhanu. Teraz wyczuły świeże mięso. W końcu otoczyły was. Trupożercy napierają coraz mocniej. Co nieco widać bo księżyc dość jasno świeci.

Chwila ulgi wywołana pojawieniem się Cadmona szybko przeminęła kiedy ghule zaczęły zbierać się dookoła . Druss z toporem w dłoni doskoczył do śpiących towarzyszy i zaczął ich budzić.
Jednocześnie zawołał do druida:
- Uda się?

Ghule przechodzą przez krąg menhirów?
Jeśli nie to sądzę że powinniśmy pozostać za nim aż do świtu. Bo zrozumiałem wcześniej że ghule to potwory działające tylko w nocy tak?
Jest tylko jeszcze kwestia tego czy będziemy całkowicie pasywni czy ostrzelamy paskudztwa?
Jeśli przełażą koło menhirów to sądzę że nie ma innego wyjścia jak wyrwać się z okrążenia w zwartym szyku. Można uzyskać trochę więcej informacji o tych stworach? chodzi mi o to czy są naprawdę martwe czy tak jak w niektórych seetingach to potwornie zdegenerowani ludzi kanibale? Przede wszystkim chodzi mi o to czy można u nich mówić o czymś takim jak morale? Czy jeśli zabijemy odpowiednio dużo z nich to reszta podwinie ogon i ucieknie? Czy to będą walczyć do ostatniego jak zombi spragnione ludzkich mózgów:P?
A no i jest jeszcze kwestia czy udało się uspokoić ducha szamana jak tak to można brać pod uwagę ucieczkę, jak nie to kto wie czy nie będziemy musieli tak czy tak pozostać tu jeszcze trochę... .

Alaaarm! Wstawać! Wstawać! Zrywać dupy z wyra, kto nie chce zostać zeżarty!
- wrzeszczał Vanko ile sił w płucach biegając pośród śpiących i budząc ich kuksańcami.

Cadmonie! Czego się boją te hieny? Mów prędko nim nas ogryzą do kości!

- Mmmm.... winko... - rozmarzona mina Zoriana nagle zmieniła się w okrutną maskę rozczarowania rzeczywistością.

- ...arm! Wstawać! - dochodziło do niego jakby z dalekiej odległości, aż dostał policzka od kogoś, budząc się i przecierając oczy. Zaraz jak tylko odzyskał wzrok, zerwał się na równe nogi i spojrzał na kotłujące się w dole kreatury.

- ooooo.... Mitro...! - wystękał, ładując kusze.

Menhiry je jak na razie powstrzymują, ale trupojady próbują przekroczyć ochronny krąg. Na szczycie, mając za plecami kurhan możecie się bronić, czterech wojowników zabezpieczy możliwe dojścia do wa, pomiędzy wielkim menhirami. Czuć jakąś moc - jak dezaktywowała moc na menhirach, widac było rozbłyski energii, ghule napierają i zaczynają przekraczać menhiry. Co do ducha szamana, nie ma pewności jak przebiegł rytuał jego przebłagania.

No dalej Drussie, może przyjdzie nam zginąć obok siebie.

-dziwnie uśmiechnął się Vanko stając pomiędzy menhirami.

Strzelcy! Oświetlcie no nieco okolicę ogniem, a nie żałujcie tym psubratom.

- po czym ponownie łypnął na Drussa, dodając:

Jeśli to przeżyjemy, masz u mnie garniec mleka cymeryjski byku!

Towarzysze zadziwieni nieco odwagą zamorianina, nie mogli wiedzieć, że Vanko myślał w tej chwili tylko o tym, jak wiele wina wypije, gdy ta awantura się skończy. Wyobrażał sobie, jak pływa pośród czerwonej kipieli przedniego wina, zaś by dodać sobie animuszu wyobraził sobie, że przeklęte trupojady są bandą natrętnych, żebrzących pijakó, którzy przyszli okraść go z wyobrażonego trunku. Wóczas to zagadkowy uśmieszek wystąpił na jego oblicze, gdy zdał sobie sprawę, że przynajmniej Druss pije tylko krowie szczyny i dzielić się z nim nie będzie musiał.