Forum KrysztalyCzasu.pl

Platforma R-313, 216.815.M41

Hoster zamknął drzwi pomieszczenia monitoringu, pozostawiając w nich opuszczoną roletę i zasłaniając przed oczami postronnych gapiów leżące w środku zakrwawione ciała oficerów ochrony. Egzekucja rannego mężczyzny w wykonaniu Nathana głęboko psionikiem wstrząsnęła, ale zarazem wywołała u Merisiera dziwny dreszcz, nie do końca nieprzyjemny, zrodzony z mimowolnego przeświadczenia o harmonijnej więzi pomiędzy dźwiękiem pękających kręgów szyjnych ofiary i intensywnym odcieniem krwi pozostałych ofiar. Wrażenie owe trwało zaledwie ulotną chwilę, nie dłuższą jak pojedyncze uderzenie serca, znikło niemal natychmiast zastąpione poczuciem ogromnego zmieszania.

- Przesuń się do przodu - syknęła Medea przeciskając się za plecy młodzieńca - Ruszajcie, szybko.

Przemieszczenie się do łącznika pomiędzy dwoma blokami administracyjnymi nie przysporzyło agentom Inkwizycji żadnego kłopotu, chociaż i tym razem natrafili po drodze na kilku zaaferowanych własnymi sprawami klerków. Nosząca się na czarno Trix musiała każdemu miejscowemu kojarzyć się z pomocnicą Gensha, co skutecznie zniechęcało przechodniów do konwersacji i samo w sobie nasuwało na myśl liczne pytania dotyczące statusu zabójczyń gildii.

Dopiero w holu bloku kancelaryjnego jakiś starszy człowiek w odzieniu urzędnika podniósł spojrzenie znad niewielkiego tabletu i zlustrował wzrokiem przybyszów.

- Państwo do zarządcy? - spytał ostrożnym tonem, najwięcej uwagi poświęcając osobie Medei. Dziewczyna nawet nie mrugnęła, ale nie mogła nie spostrzec, że klerk przygląda jej się bardzo uważnie. Mogła jedynie żywić nadzieję, że ten człowiek nie znał przypadkiem wszystkich pomocnic stewarda z wyglądu.

Starszy mężczyzna zapytał a pytanie zawisło w powietrzu Hoster starał się jak mógł nie wyglądać nerwowo. Postanowił skoncentrować się tak jak uczono go na czarnym okręcie by kontrolować swoje emocje. Podobno były kluczem by utrzymać w porządku wszystko co dawała moc. Lub co dawać mogła.

Platforma R-313, 216.815.M41

W holu bloku kancelaryjnego zapadła niepokojąca cisza, która wyraźnie zmieszała starszego wiekiem klerka. Poprawiając kciukiem osuwające się na czubek nosa okulary, mężczyzna chrząknął niepewnie, a potem zerknął z udawanym zainteresowaniem na ekranik swego tabletu. Drzwi w głębi pomieszczenia otworzyły się przy wtórze obracanych zawiasów, ukazując akolitom parę pogrążonych w rozmowie ludzi w kombinezonach kadry nadzorczej. Mężczyźni początkowo nie zwrócili na obcych uwagi, kiedy jednak znaleźli się w połowie drogi poprzez hol, ich spojrzenia omiotły mimowolnie postacie agentów Oficjum, a na twarzach obu pojawił się cień niepokoju.

- Zarządca Bolg ma w tej chwili ważne spotkanie - przerwał milczenie starszy wiekiem klerk - Ale poproszę kogoś, kto się państwem zajmie w międzyczasie.

Mężczyzna cofnął się do konsolety recepcjonisty z ewidentnym zamiarem przywołania przez interkom jakiegoś przewodnika.

Platforma R-313, 216.815.M41

Medea i Nathan wymienili w ułamku sekundy porozumiewawcze spojrzenia. Chociaż znali się zaledwie od kilkunastu tygodni, potrafili reagować w profesjonalny sposób i działać bez zbędnych słów. Oboje natychmiast zrozumieli jakie niebezpieczeństwo mogło się kryć w propozycji recepcjonisty.

Dwaj kierownicy przystanęli pośrodku holu przerywając swą rozmowę i obserwując w zamian uważnym wzrokiem pilnowanych przez kobietę w czerni obcoświatowców.

Platforma R-313, 216.815.M41

Medea odczekała jeszcze chwilę, wciągając przez zaciśnięte zęby oddech. Potem napięła raptownie mięśnie i wyrzuciła przed siebie ukrytą w torebce broń, mierząc lufą pistoletu w pochylonego nad interkomem recepcjonistę. Wyciąganie broni z torebki było w jej opinii zbędnym marnotrawstwem czasu i rezygnacją z czynnika zaskoczenia.

Wystrzelone w krótkiej serii pociski rozerwały materiał torebki wypełniając powietrze suchym trzaskiem niszczonej tkaniny i terkotem wytłumionego automatu.

Platforma R-313, 216.815.M41

W pomieszczeniu recepcji bloku kancelaryjnego w ułamku chwili powtórzone zostały brutalne sceny, jakie miały miejsce kilka minut wcześniej w centrum monitoringu. Nathan zaczął strzelać niemal równocześnie z Medeą, na czas poprawnie interpretując jej gwałtowny ruch.

Ugodzony długą serią starszy recepcjonista wpadł za swoje biurko przewracając krzesło i roztrzaskując o posadzkę ekran tabletu. Dwaj mężczyźni w strojach kadry inżynierskiej spanikowali w jednej chwili, rzucili się na boki w daremnej próbie ucieczki przed morderczymi obcoświatowcami. Jeden z nich dostał pociskami Nathana w bark i szyję, zwalił się pod drzwi, przez które chwilę wcześniej przeszedł. Drugi, uciekający w przeciwną stronę zginął od kul wystrzelonych przez przeraźliwie bladego Hostera.

Bezwzględna rzeź trwała zaledwie dwie sekundy, niezbędne agentom Inkwizycji na eliminację wszystkich obecnych w pomieszczeniu świadków. Nathan i Medea opuścili dymiące lufy swych automatów lustrując ciała ofiar pozbawionymi emocji spojrzeniami.

- Nadal posiadamy czynnik zaskoczenia - oznajmiła Malfianka - Ale rośnie ryzyko zdemaskowania, zostawiamy za sobą zbyt wiele trupów. Widzisz tabliczkę?

Zapytany przez dziewczynę Silvanus skinął głową na widok przymocowanej na ścianie strzałki wskazującej na wiodące w górę schody, opatrzonej napisem "gabinet zarządcy".