Forum KrysztalyCzasu.pl

Grag doczłapał się do umierającego druida.
-Elfie... Umierasz... W naszym szczepie jak ktoś umiera i przechodzi do drugiego świata woli żeby wrota mu otworzył przyjaciela, a nie wróg. Rozumiesz?

W kilka chwil oczy druida Leobardisa zeszkliły się i zmatowiały. Z ust wydobyły się ostatnie pęcherzyki powietrza otoczone czerwonym strumyczkiem . Elf odszedł ze świata śmiertelnych.

prawda

MG

Grag się długo nie zastanawiając przysypał ciało druida cienką warstwą śniegu, sprawiając, że ten zaczął przypominać przydrożna zaspę.
Następnie ruszył w stronę wejścia do jaskini. Starał się iść cicho i nasłuchiwać czy nikt się nie zbliża.

Idąc w stronę wejścia barbarzyńca stąpął po przysypanych delikatną warstwą śniegu schodach. Na końcu drogi znajdowało się szerokie kamienne wejście. Niepokój w Gragu wzbudzały wykute w skalnej ściane otwory strzeleckie,umiejscowione tak by razic każdego zmierzającego do bram i stojącego u progu. Jednak poza świstem wiatru nie było słychać innych odgłosów świadczących o czyjejś tu bytności. Jednak wcześniej widziany dym i wartownicy mówili co innego. Zimny dreszcz przebiegł po plecach barbarzyńcy. Był on wstrząśnięty nagłą śmiercią towarzysza.
Reszta kompanów podążała nieco z tyłu,nie widzieli że Grag zaczął dostrzegać kształt i zarys ciężkich,nieco uchylonych wrót.

Przemykający cichaczem, przygarbiony Grag, dał znać pięścią, że droga wolna i przekradł się do wrót.