Forum KrysztalyCzasu.pl

Nagle jak na komendę,gdy cała trójka awanturników znalazła się u wielkich wrót,otwory strzelnicze wypluły z siebie pierwsze pociski. Kilka strzał pomknęło wprost na zaskoczonych całkowicie wojowników.

Rozproszyć się, szukać jakiejś osłony i na glebę wykrzyknął Araven, realizując swoje rady w praktyce.

Widząc dość fatalne położenie, Dino zręcznie przeskoczył nad leżącym elfem i zasłaniając się tarczą z jednej strony liczył na szczęście nie bycia trafionym z drugiej. Wielkimi susami pokonywał schody prowadzące do, jak mu się zdawało, zbawiennych wrót.

Wysunięty do przodu Grag nie miał zamiaru wracać, zasłaniając się tarczą,rzucił się w stronę wrót.

Sięgam po łuk i będę osłaniał towarzyszy atakujących wrota, jak użycie łuku jest niemożliwe wyciągam miecz i atakuję.

Trójka smiałków sprawnie kryjąc się za tarczami lub zwinnie uskakując morderczym pociskom zmierzała pędem do głównego wejścia krasnoludzkiej fortecy. Poganiani ostrzałem bohaterowie niemal zderzyli sie w biegu ciężkimi,uchylonymi wrotami.
Za bramą panowały niepodzielnie chłód i ciemności,rozświetlanej jedynie przez miedziane koksowniki umiejscowione na obu brzegach wiszącego mostu przerzuconego nad przepaścią. Z dołu dobiegał huk grzmiącej wody.

Grag jednym machnięciem korbacza, złamał powbijane w tarczę strzały.
- Szybko przez most, bo jak nie zdążymy to nas tu zablokują i ustrzelą - warknął i ruszył pędem na drugą stronę przepaści.

Nim rycerz siegnał do sakwy od strony mostu świsneły dwie strzały. Jednocześnie gdzieś nad bramą zazgrzytały zawiasy i dał sie slyszeć tupot licznych kroków.

Biegniemy na most, strzelam w biegu, potem jak nie da rady strzelać sięgam po miecz.

Elf wpadł na wiszący nad przepaścią most jako pierwszy. Konstrukcja zachybotała i zwinny wojownik balansował chwilę by nie stracić równowagi. dzieki temu unikneła go kolejna strzała. W biegu nałożył na cięciwę strzałę i widząc w ciemnościach sylwetke łucznika strzelił. Strzała tylko drasnęła jednego z łuczników czających się w przejsciu nad kolumnami.

Tymczasem stojace nieopodal bramy dwa półolbrzymy ujrzały jak z obu stron bramy otwieraja się drzwi i wypadają z nich orkowie. Byli to wartownicy którzy jeszcze przed chwila strózowali na galeryjkach strzelniczych.