Forum KrysztalyCzasu.pl

Noc zapadała coraz szybciej, wieczorną ciszę zakłócały jedynie dźwięki wieczornej serenady świerszczy przebijające poprzez poszum wiatru w kołyszących się konarach drzew. Czasem krzyk ptaka, znienacka poderwanego z leża tuż przed zapadnięciem w otchłań snu i ciche trzaski palących się gałęzi w ognisku.

Goldhart uśmiechnął się w myślach i odprężył lekko widząc w zachowaniu Akteliona niemą aprobatę. Z ulgą wyciągnął się na grubym kobiercu z mchu pod powalonym pniem sosny, spoglądał na przebudzone dzieci zasłuchany w pieśń płynącą z ust Dariona i delikatne dźwięki lutni dobywane palcami trubadura.
Starał się nie okazywać jawnie zdziwienia na widok czci z jaką elfi wojownicy oddawali pokłony dwójce maluchów, stwierdził, iż widocznie mają swoje ku temu powody.

Drgnał gdy znienacka dotarło doń parskanie koni, zmrużył oczy wpatrując się z natężeniem w gęstwę pomiędzy drzewami starając przebić spojrzeniem zalegające ciemności.
To co ukazało się jego oczom spowodowało, że poderwał się zwinnie na nogi dobywając jednym płynnym ruchem miecz z pochwy.

- Darionie, na prawo od Akteliona, ja po lewej! Plecami do siebie, musimy osłonić maga i dzieciaki! - rzucił przez zaciśnięte wargi dobywając sztyletu - Nie możemy pozwolić im się przebić, za wszelką cenę!


No to się teraz zabawimy z cała masą kundelków

Techniczny:
Goldhart oslaniacie sie nazwajem z Darionem.

Goldhart starcie pierwsze - możesz powalić trzech psiogłowych w ciągu 2 rund, i otrzymać jedno ugryzienie za 9 pkt. obrażeń - wariant A, lub powalić 2 psiogłowych i nie otrzymac obrażeń - wariant B.

Darion - możesz pokonać 2 psiogłowych i otrzymać 11 obrażeń - wariant A, lub powalić jednego i nie otrzymać obrażeń - wariant B. Jesteście obaj atakowani przez osiem stworów, 4-ech na jednego. Proszę o deklaracje i fabularne opisy stosownie do wariantów walki jakie wybierzecie.

Fauvaulu, co z tą Twoją 20-konnych pobłądziliście czy co?, słyszysz odgłosy walki, wcześniej widziałeś potężny piorun jaki uderzył nieopodal.

Kolejne starcie obejmie 2 sekwencje walki czyli 4 rundy. Ale to po Waszych deklaracjach i oby barwnych opisach, odnośnie starcia nr 1.

Techniczny:
Kolejne 4 rundy:

Goldhart starcie drugie i trzecie (rundy od 3 do 6) - możesz powalić 4-ech psiogłowych w ciągu 4 rund, i otrzymać dwa ugryzienia za 22 pkt. obrażeń - wariant A - ofensywny,
lub powalić 3 psiogłowych i otrzymać 12 obrażeń - wariant B - defensywny.

Darion - możesz pokonać aż 5-ciu psiogłowych w 4 kolejne rundy i otrzymać 21 obrażeń - wariant A - ofensywny,
lub powalić 4-ech i otrzymać 11 obrażeń - wariant B - defensywny.
Jesteście obaj atakowani przez kolejne 9 stworów, Pamietajcie, horda liczy do 70-ciu psioglowych. W ciągu pierwszej minuty zabiliście około 10-ciu +/-2 w zależności od walki ofensywnej lub defensywnej, warianty A lub B. Proszę o deklaracje i fabularne opisy stosownie do przebiegu walki.

Po pierwszej minucie Elfy wybiły, 14-stu psioglowych. jeden łucznik padł, tancerze stali mocno poharatni, drugi łucznik i mistrz zywiołów w dobrej kondycji. Wiekszość swoich zaklęć Aktelion zużywa na ochranianie dzieci podtrzymujac ochronną sferę, to go mocno absorbuje.

O Fauvaulu i jego konnych pomyślimy jak się odezwie.

Wariant A pierwszego starcia.

Ciemność wypluła z siebie skowyczące, wyjące i warczące stwory. Na pierwszy rzut oka, ni to pies, ni człek. Zapadający szybko zmrok z trudem ukazywał zwierzęcą fizjonomię nadciągającego tłumu.

Stanął w lekkim rozkroku, dla rozgrzania nadgarstka wykręcił kilka młynków klingą błyszczącą w świetle gasnącego słońca, mocniej ścisnął rękojeść sztyletu gotując się do być może ostatniej w swoim żywocie walki.

- Darionie, niechaj nasze ręce prowadzą dobre duchy! - wyrzucił z siebie chrapliwie.

Pierwszego przeciwnika powitał szybkim unikiem, ciął krótko, jakby od niechcenia. Ostrze lekko otarło się o miękką część podgardla rysując cienką linię. Nim jeszcze bryznęła krew z rozciętej rany, pchnął barkiem lecące siłą rozpędu ciało i przykucnął gotowy do odparcia kolejnego ataku. Na zastawę przyjął opadającą broń kolejnego przeciwnika, z lekkim stęknięciem odbijając ją ku górze, wyskoczył jak na sprężynie wprost do odsłoniętego podbrzusza nacierającego. Nie zdążył, z boku wpadł na niego trzeci przeciwnik, ciął w pełnym pędzie. Szybki unik zwiadowcy przed spadającym ostrzem noża, zgrzytnęła stal o stal krzesząc iskry. Stwór okazał się jednakże zadziwiająco zwinny, nagłym skrętem wyrzucił paszczę i wgryzł się głęboko w bark Goldharta. Zapiekło. Z dziwnym grymasem na twarzy wywołanym zaskoczeniem z nagłego pojawienia się przeciwnika, jego szaleńczej szarży i zadanej rany, zwinął się dookoła własnej osi zadając na oślep cios sztyletem. Ostrze wbiło się z miękkim mlaśnięciem w podbrzusze zwierzoludzia, poczuł ciepłą ciecz wylewającą się na dłoń. Wyszarpnął odruchowo dłoń i szybkim wypadem doskoczył do czającego się tuż obok. Ten okazał się już przygotowany na szybkość i umiejętności człowieka, zwarli się w błyskawicznej wymianie ciosów. Jednakże zdolności robienia mieczem nie nabywa się poprzez ujęcie go w dłoń, tylko żmudne ćwiczenia oraz w walce na śmierć i życie. Goldhart szybko odzyskał przewagę. Kilka cięć, zasłon i finta. Ostateczny cios spadający z miejsca gdzie nie powinno znajdować się ostrze zakończył żywot ostatniego z feralnej trójki.

Wariant B drugiego starcia.

Szybko rzucił okiem na dzieci, ocenił sytuację na prawej flance. Nie dane mu było napawać się widokiem walki jaką toczył Darion z psiogłowymi. Tuż za sobą słyszał tupot nadciągających kłopotów.

Odwrócił się, w sam raz aby szybkim zwodem uniknąć wyszczerzonej pary kłów zamykających się z cichym kłapnięciem tuż obok jego ucha. Niewiele myśląc wyrżnął rękojeścią sztyletu celując między oczy, cichy skowyt oznajmił o trafieniu w cel. Jednym pchnięciem miecza w tors trzymającego się za głowę zakończył jego żywot. Nim jeszcze krew zdążyła opaść na murawę dojrzał dwa cienie rzucające się w jego kierunku. Zaklął z cicha, zbyt długo zamarudził na rozglądaniu się dookoła. Nabijana kamieniami pałka rozcięła z cichym sykiem powietrze trafiając w odsłonięte udo, tępy ból dartej materii rozlał się gorącem po udzie w miejscu w które wniknęły kolce. Jęknął głucho i natychmiast zareagował prostym cięciem z krótkiego wymachu. W trawę pod nogami upadła odcięta tuż pod łokciem ręka trzymająca maczugę. Psiogłowy runął na kolana trzymając się za kikut, w niemym zdziwieniu popatrując na sikającą szerokim strumieniem juchę. Nie trwało to długo, litość nakazała dobijać przeciwnika.

Zaczerpnął głęboko powietrza zwracając się ku ocalałemu, zmrużył lekko oczy i uśmiechnął się lekko.

- Twoja kolej gadzino... - wysyczał przez zaciśnięte zęby.

W oczach nieludzia na krótko odbił się strach, jednak coś pchnęło go ku Zwiadowcy. Coś, co było silniejsze od jego woli, jednakże wolniejsze od klingi z szybkością błyskawicy zmierzającej ku odsłoniętemu karkowi. Z głośnym chrupnięciem głowa oddzielona od tułowia poszybowała w ciemność...

Wow - super opis. Chyba go skopiuje.

Fauval do tej pory nie był nigdy nie dowodził większymi oddziałami, dlatego bardziej opierać się musiał na swym zdrowym rozsądku, niż jakiejś konkretnej wiedzy. Wierzył też, że ludzie z którymi jechał także posiadali odpowiednie doświadczenie, więc w kwestii wyboru trasy, czy unikania sił Alerów zdawał się raczej na kawalerzystów. Teraz jednak musiał sam podjąć ważką decyzję. Z jednej strony użycie silnej magii mogło oznaczać poważne zagrożenie , gdyby był to ktoś wrogo nastawiony, jednak z jego wizji wynikało, że to właśnie zwiadowcom towarzyszy jakiś doświadczony Adept. A takie widoczne z daleka fajerwerki oznaczały zapewne, że znaleźli się w jakichś tarapatach.

- Ruszamy w tamtą stronę, i to szybko. Szykujcie się do walki, nasi przyjaciele mogą mieć problemy...

Darion przystąpił do Goldharta i elfiego maga. Ciemności wypluły rozszczekaną i wyjącą masę monstrów o psich fizjonomiach. Na wszystkie Pasje jak ja się w to wszystko wplątałem... Nie czas był jednak na rozmyślania, ale na czyny. Plecy były kryte, a to podstawa w walce z liczniejszym przeciwnikiem. Darion stawiał na defensywę, w gruncie rzeczy liczył na kolejną magiczną interwencję dzieci.
Spadające z każdej niemal strony ciosy spowodowały, że Darion musiał wić się jak jaszczurka, tak jak uczył go jego mistrz T'skrang. Skłon, odbicie broni, przeciwtempo. Skołowany przeciwnik odsłania się i w ułamku sekundy bluzga krwią z rany na udzie. Wyłączony z walki z przeciętą tętnicą długo nie postoi. Kolejne spadające ciosy pozostawiają płytkie rany. I znowu szansa, cios długim nożem był zbyt wolny i słaby. Riposta i przeciwnik pada z rozpłataną głową.
Piruet, cios, unik. Wróg zaczyna tracić rezon. Niektórzy odsłaniają się i padają. Walka trwa.

Wątek techniczny:
W obu rundach stawiam na defensywę

Techniczny przybywa kawaleria:
Goldhart starcie czwarte i piąte (rundy od 7 do 12) - możesz powalić 4-ech psiogłowych w ciągu 4 rund, i otrzymać dwa ugryzienia i 1 cios za 25 pkt. obrażeń - wariant A - ofensywny,
lub powalić 3 psiogłowych i otrzymać 2 ciosy za 19 obrażeń - wariant B - defensywny.

Darion - możesz pokonać aż 5-ciu psiogłowych w 4 kolejne rundy i otrzymać 3 ciosy (ugryzienia) za 27 obrażeń - wariant A - ofensywny,
lub powalić 4-ech i otrzymać 2 wrogie trafienia za 18 obrażeń - wariant B - defensywny.

Fauvaul - zeskakujesz z kuca mozesz pokonać 4-ech psiogłowych w 4 kolejne rundy i otrzymać 31 obrażeń - trzy wrogie trafienia - wariant A - ofensywny,
lub powalić 3-ech i otrzymać 23 obrażeń - wariant B - defensywny.

Stan po pierwszej minucie:
Goldhart - 7-dmiu powalonych 21 obrażeń odniesionych,
Darion - 5-ciu powalonych 11 obrażeń odniesionych,

Fauvaul na czele 2-stki konnych userza na sforę, konie panikują niektózry kawalerzyści spadają z nich między członków sfory, której wiekszość uderza na jeźdźców, Fauvaul zeskakuje z siodła swego kuca i uderza pieszo na psiogłowych.


Co robicie?

Wariant B

Krew głucho tętniła w żyłach, adrenalina pozwalała zapomnieć o zadanych obrażeniach. Zdawał sobie jednak sprawę, że to chwilowe znieczulenie. O ile uda się wyjść z tej opresji, rany dadzą o sobie znać dotkliwymi boleściami.
Nie dane było cieszyć się uniesieniem po szybkim zwycięstwie, kolejni przeciwnicy szarżowali z wyszczerzonymi kłami. Ci wyjątkowo nie doskakiwali pojedynczo, obrali jakąś dziwną strategię i rzucili się kupą. Grad ciosów spadł ze wszystkich stron na zwiadowcę, pałki głucho odbijały się od miecza, sztylet wirował w zastawach, z pysków nacierających kapała piana rozbryzgując się dookoła. Nie pozostawało nic innego jak trzymać dystans i szukać luki w atakach psiogłowych, czekać na błąd który można wykorzystać.
Nie musiał długo czekać, nagle jeden z atakujących poślizgnął się na wystającej kępce trawy. Goldhart szybkim wypadem doskoczył do przeciwnika, ciął z zamachu prosto w podkurczone udo, ciemnym strumieniem trysnęła krew, rozległ się pełen bólu skowyt. Jednakże
chwila nieuwagi wystarczyła by zardzewiały nóż doskakującego z boku przeciął skórznię na plecach i pozostawił długą piekącą ranę. Bardziej intuicyjnie wykonany obrót człowieka i wyrzucenie miecza napotkało opór, cięty przez tors psiogłowy spojrzał z niedowierzaniem na rozciętą skórę.
Nie czekając na efekt zadanego ciosu, Goldhart runął ku ostatniemu przeciwnikowi z dzikim grymasem na twarzy. Zamierzał się właśnie do uderzenia, gdy usłyszał tętent kopyt. Z lasu wypadło kilkunastu jeźdźców na spienionych wierzchowcach. Na ich odgłos zwierzoludź obejrzał się z przestrachem opuszczając na sekundę zasłonę. Była to ostatnia chwila w jego życiu, sztych wbił się prosto w serce.
Pomoc przybyła w ostatniej chwili, jeden elf leżał nieruchomo na ziemi, na twarzach towarzyszy malowało się zmęczenie i wysiłek. Ubrania zbroczone ciemnymi plamami krwi lejącej się z rozciętych ran, drżące ręce trzymające dłoń.
Zwiadowca kiwnął lekko głową, splunął na truchło leżące u stóp i przystąpił do niesienia ulgi poranionym przeciwnikom. Szybkimi ruchami dobijał ruszających się niemrawo na murawie...

Techniczny:
Las na pograniczu travarskim, wieczór, podsumowanie około 2 minutowej walki z hordą psiogłowych:
Stan po calej walce około 2 minutach:
Goldhart - 10-ciu powalonych psiogłowych 40 obrażeń odniesionych - to zabiłoby zwykłego człowieka i ciężko zraniło kolejnego, ale nie adepta z talentem wytrzymałość jak widać. Wykorzystane 4 punkty Mocy na 10 dziennie dostępnych.

Darion - 9-ciu powalonych psiogłowych 29 obrażeń odniesionych, to powiłoby silnego człowieka.

Fauvaul - zależnie od deklaracji.

Na tym wyżej opisanym starciu kończy się walka z tą sforą - ginie 6-ściu kawalerzystów 5 koni jest poranionych, 3 śmiertelnie, zginął 1 effi łucznik, drugi jest ciężko ranny, dwaj tancerze stali ledwo stoją, Aktelion dostał 2 lekkie rany, dzieci są całe. Po uderzeniu kawalerii i rzezi jaka uczylili Darion i Goldhart oraz Fauvaul oraz kuli ognia cisnietej w trzecim starciu psowaci pękli, ich morale zostało złamane. Resztki uciekają.

Co robicie dalej? Noc blisko. Leczycie się, opatrujecie swoich rannych, ruszacie nocą czy rozbijacie obóz, jak tak to gdzie? Tutaj w miejscu rzezi, czy szukacie lepszego miejsca? Więc?

Darion walczył jak oszalał. Pot ściekał mu spod skórzanego hełmy i zalewał oczy. Mimo, że dwoił się i troił wrogów nie ubywało. Cios, parada, unik kolejna sekwencja wykonana odruchowo. Skowyt trafionego wroga zmienił się w rzężenie. Kopniak w jądra, unik, markowany cios w podbrzusze i .. dekapitacja. Znowu się udało. Nagle w chaos i zamieszanie bitwy wpadła szarża kawalerii. Darion zdekoncentrował się i oberwał w bok głowy, mimo, że przed oczyma zatańczyły gwiazdy zdobył się na kontrę na oślep.Miecz w coś trafił. Psie mordy zaczęły się wycofywać, co zamieniła się w paniczną ucieczkę Jeszcze krótki wysiłek, unik riposta i skończył się. Ostatni z nie dość szybkich wrogów osunął się na ziemię. Złodziej z trudem łapał oddech. Rozejrzał się.
Cóż za sukces! Cała okolica usłana była martwymi parującymi zwłokami, niektóre ciała jeszcze wiły się w konwulsjach. Jeden z ostatnich uciekających psioludzi zaplątał się w pętle własnych jelit, upadł i znieruchomiał na ziemi. Młody złodziej prawie zwymiotował. Wziął kilka głębokich oddechów, przeskoczył przez piętrzący się przed nim stos trupów i ruszył w stronę krasnoluda. Zimne powietrze i spowalniające do normalnej prędkości tętno pozwoliło odzyskać mu równowagę.

- Witaj zbrojmistrzu! Niechaj mi ktoś teraz powie, że krasnoludy nie mają wyczucia czasu to trzasnę takiego prosto w łeb. Rad jestem Cię tu widzieć. Dzieją się tu rzeczy dziwne a niesłychana, ale o tym potem. Musimy czym prędzej wracać do stanicy. Połapmy spłoszone konie.

Darion wyleczyłeś 3 testami zdrowienia 30 obrażeń nadal masz - 10, ew mocą leczenia może je usunąć Fauvaul jak zechce. Goldhart 3 testami zdrowienia wyleczyłeś wszystkie obrażenia. Fauvaul 2 testami zdrowienia wyleczyłes wszystkie obrażenia. Fauvaul ma jeden test zdrowiena reszta zero testów, musicie pzrespac 8 godzin. Czyli testy zdrowienia odzyskacie w stanicy.
Darion ma 10 obrażen do wyleczenia i 5 Mocy mu zostało, Goldhart 5 Mocy ma i pełnię sił, Fauvaul - 1 test zdrowia, 1x użycie leczenia, 7 mocy, i pelnia sił.


Uformowaliście kolumnę marszową, Elfy udają się z Wami chcą chronić dzieci. Ruszyliście, zaczyna byc coraz chłodniej, zbliża się noc. W lesie zaczęło być cicho, niena turalnie cicho. Zaczyna padać śnieg, coraz mocniej. po niedługim czasie jest go kilka centymetrów. Śnieg zaczyna skrzypiec pod butami. Widoczność jest bardzo mała i spada, zaczyna wiać wiatr coraz silniejszy i mroźny. Robi sie zimno, bardzo zimno ponad 10 stopni poniżej zera, to nienaturalne... Aktelion rzucił uwagę, że ktoś lub cos mogło wywołać tę burzę. Doszło do tego, że musieliście zejść z koni, znaczy Ci co je mieli. dzieci zaczynają marznąć. w oddali po około godzinie wędrówki slyszycie wycie wilków, coraz głośniejsze. Nadal pada śnieg. Tu i tam widac wilcze sylwetki, zoczy głodnych drapieżników błyskają w ciemności, to nie sa zwyczajne wilki. To wilki burzowe, wielkie groźne bestie, potrafią przywoływac burze w zimie śnieżne. Podobno najstarsze z nich mogą sprowadzać pioruny. Rzadko atakują ludzi nawet w zimie. Często za to atakują zwierzoludzi. Podobno tak jest, na razie nie atakują. Elfi mag ruszył nieco na bok w stronę burzowych wilków, co robicie nim ktokolwiek się zorientował za Aktelionem pobiegł Terion. Kazdy z Was ma konia (Darion i Goldhart, konie pzryprowadzili wam żołnierze) i kuca Fauvaul. Więc w tej zamieci prowadzicie je za uzdy. Ogromny wilk w towarzystwie kilku wielkich bestii wolno idzie w stronę maga i Teriona. Wilki idą wolno jakby nie chciały prowokować walki, albo szykują się do ataku... Gdzieś za burzowymi wilkami i z kilku innych stron dostrzegacie wśród śniegu wilczych jeźdźów. Co robicie? Ich wódz może szaman rzucił jakieś zaklęcie, zawieja zaczyna słabnąć, może to przypadek, a może nie.

Jak się zachowujecie, atakujecie, negocjujecie, strzelacie ?