Forum KrysztalyCzasu.pl

Błyskawicznie odskakując Sue przeładowała swojego Colt'a a potem szybko cofając się na lekko ugiętych nogach zaczęła celować w głowę owada.

- Kurwa Chudy właśnie teraz przydałby się jakiś cholerny granat ! - wrzasnęła a w jej głosie słychać było strach...

Flanagan zaczął walić z beretty, ale nie zamierzał tu zostawać, po zgarnięciu łupów, chciał się wycofać na zewnątrz, z wraku samolotu, jaki okazał się pułapką.

Wiadukt na I-15

John wystrzelił w instynktowny sposób, naciskając raz za razem spust ściskanej kurczowo w dłoni Beretty. Huk wystrzałów zlał się w jeden odgłos, ogłuszający w ciasnej przestrzeni pod wiaduktem.

Wszystkie pociski trafiły prosto w środek odrażającej głowy zmutowanego owada, roztrzaskując ją na kawałki, które rozprysnęły się wkoło wraz z kleistą breją wypełniającą wnętrze czaszki drapieżnej mrówki.

- Wypełzają następne! - krzyknęła Sue cofając się mimowolnie od otworu - Jest ich więcej!

- Spierdalajmy stąd! - chudzielec zawył przejmującym głosem, przestając szarpać się z bezpiecznikiem karabinka i łapiąc wolną ręką za swój odłożony na ziemię plecak - Już po nim, zeżarły go! Nie chcę, żeby mnie zeżarły! [center][/center]

Wiadukt na I-15

Zwiadowcy w jednej chwili pojęli, że Neill Jackson zginął, że wpadając do pułapki drapieżnych mrówek nie miał najmniejszych szans na wydostanie się z ich podziemnego gniazda. Mordercze insekty przerastające swymi rozmiarami nawet zmutowane psy odkryte w ratuszu w Nipton wysypywały się z dziury pod wiaduktem, szczękając żuwaczkami i rzucając się w pościg za uchodzącymi pośpiesznie ludźmi.

- Wiać co sił! - krzyknął John wypadając na odkrytą przestrzeń, prosto w oślepiające słoneczne światło - Nie zatrzymujcie się!

Cofająca się tyłem Sue wystrzeliła dwa razy z Colta do najbliższej mrówki, próbującej pochwycić w przednie odnóża zdezorientowanego Jima. Ugodzony kulami owad zaczął kręcić się jak oszalały w kółko, brocząc tryskającą z przestrzelonego odwłoka posoką.

- Uciekajcie! - okrzyk dziewczyny odbił się echem od ścian wiaduktu - W nogi!

Sięgając po ostatnie siły najemnicy puścili się pędem wzdłuż piaszczystego pobocza drogi, oddalając się od wiaduktu oraz niechętnych do wyjścia na słońce ogromnych owadów.

Bart nie dawał sobie niczego powtarzać. Nie w takich momentach. Chudzielec kurczowo zaciskał dłonie na kolbie broni i plecaku i biegł. W zasadzie to wydawało się, że zaraz przekroczy barierę dźwięku. Strach i adrenalina wycisnęły z mężczyzny nie poznane dotąd pokłady sportowego talentu. Simpson robił wszystko aby wysforować się przed wszystkich i znaleźć się jak najdalej od okropnych zmutowanych owadów.

Watek techniczny

Simpson ucieka, ucieka. I pilnuje żeby niczego nie zgubić. Oczywiście nie omieszka po wszystkim dumnie chełpić się kompanom jak szybko spieprzał i nikt nie mógł go dogonić:)

Droga do Przyczółka Mojave

Nikt nie odezwał się nawet słowem aż do stromego podejścia pod Przyczółek. Wstrząs wywołany gwałtowną śmiercią Neilla dosłownie odebrał mowę Sue i Jimowi, a John i Bart powstrzymywali się od komentarzy okazując szacunek wobec oczywistego bólu swych niedawno poznanych towarzyszy. Sami krótko wcześniej poznali tę samą gorycz bezsilnej wściekłości, kiedy stracili Pete'a i zdawali sobie sprawę, że żadne pocieszenia nie zdołałyby w tej chwili ukoić emocji pary kalifornijskich najemników.

Strzegący okolicy ogromnych metalowych posągów żołnierze okrzyknęli nadchodzących ludzi, ale zwiadowcy szybko zostali rozpoznani. Otoczeni przez piechurów sierżanta Kilbura, ruszyli zdradzającymi postępujące zmęczenie krokami ku budynkom zajmowanym przez oficerów bazy. Stłoczeni w tymczasowym obozie osadnicy i podróżni stłoczyli się przy ogrodzeniu z metalowej siatki, krzykami domagając się wieści ze szlaku.

- Jak w Nipton? - zapytał barczysty Kilbur, spoglądając z niepokojem na chudzielca - Co tam tak dymi? Pożar?

[center][/center]

Wątek techniczny

Chudzielec opowie wszystko jednym tchem jak na spowiedzi, szczególną uwagę przykuwając do swoich jakże skutecznych negocjacji z legionem, które zakończyły się kompletnym sukcesem i wycofaniem wroga z miasta!

Spróbuje może potem ładnie napisać fabularkę, ale na razie kiepsko z czasem stoje.

Przyczółek Mojave, sztab RNK

- To brzmi niewiarygodnie, ale to nie znaczy, że wam nie wierzę - potrząsnął głową Strażnik Jackson, wymieniając jednocześnie wstrząśnięte spojrzenie z majorem Knightem. Obaj oficerowie przesłuchiwali zwiadowców w zamkniętym biurze w budynku sztabu, toteż nikt poza nimi nie miał jeszcze sposobności dowiedzieć się o strasznym losie Nipton.

O ile ktoś podsłuchujący pod drzwiami nie usłyszał pełnej podekscytowania opowieści chudzielca, który w jej trakcie nie dbał zbytnio o zachowanie dyskretnego tonu.

- Legion spalił Nipton - potwierdziła potwornie zmęczonym głosem Sue - Zabili większość mieszkańców, również waszych żołnierzy na przepustce, resztę wzięli w niewolę i odeszli w stronę Kolorado.

- Macie ich identyfikatory? - spytał Knight - Identyfikatory zabitych?

- Niestety nie, nie pomyśleliśmy o ich zabraniu - przyznał oparty o ścianę biura John - Ruszyliśmy w drogę powrotną tak szybko jak to tylko było możliwe. Musicie tam wysłać jakiś garnizon, trzeba pochować ciała, zabezpieczyć ruiny...

- Jesteście pewni, że legioniści się wycofali? - zapytał Jackson, gryząc bezwiednie kostki lewej dłoni.

- Jeszcze jedno. Po tym jak przekonałem tych frajerów żeby spierdalali, albo Flangan zrobi im z odbytów wydmuszki, odnaleźlismy w mieście ziomka z Kajdaniarzy. Ci skurwiele próbowali się dogadać z legionem, chuje... Wszystkich bym zajebał... Ale mniejsza z tym. Boxar kolo miał, znaczy ten ziomek co przeżył... Miał przestrzelone kolana, ale trochę mu ścisnęliśmy jajka i wygadał wszystko o zabezpieczeniach ich wiezięnia. Wszystko zaminowane. Kolo wie wszystko. Nie mogliśmy go zabrać ze sobą, ale jakby daleko utrąconymi kulasami nie spierdoli. Możecie go wywlec stamtąd. Pewnie wam się przyda. Tylko trzeba się pośpieszyć, bo do Nipton ciągnęły już jakoeś ćwoki. Kolo może jeszzcze żyje.

Przyczółek Mojave, sztab RNK

Major Knight sięgnął do klamki drzwi, otworzył je wystawiając na zewnątrz pomieszczenia głowę.

- Sierżancie Scott, złapcie przez radio porucznika Hayesa i sierżanta Lee! - rzucił podniesionym głosem major - Ich operacja zostaje wstrzymana do odwołania, bezwzględnie! Powtarzam, mają wstrzymać operację!

Nie czekając na potwierdzenie podwładnego Knight zatrzasnął z zauważalną złością drzwiami i oparł się o nie barkiem spoglądając na wyczerpanych zwiadowców.

- Zaminowali wszystkie dojścia do Jean?

- Podobno dynamitem - przytaknął John - Skąd wzięli dynamit, nie wiem, zresztą może to ściema.

- Raczej prawda - sarknął Jackson postukując palcami w blat biurka - Tuż przed wybuchem buntu do więzienia trafiła duża partia górniczego dynamitu przeznaczonego dla kamieniołomów w Sloan. Skurwiele zdążyli ją przejąć i chyba potrafią się nią posługiwać.

Czarnoskóry oficer milczał przez dłuższą chwilę, popatrując na przynoszących złe wieści najemników.

- Bardzo przysłużyliście się dzisiaj sprawie Republiki, mówię szczerze - przerwał w końcu milczenie - Informacje o losie Nipton są dla nas krytycznie ważne, podobnie jak sprawa zabezpieczeń więzienia. Bardzo żałuję, że nie zdołaliście sprowadzić tutaj tego Kajdaniarza, ale wyślę natychmiast patrol do Nipton, żeby go przechwycić. Żywy jest dla nas bezcenny.

- Co do umówionego wynagrodzenia, nie zamierzam wyjść na skąpca. Majorze, proszę przygotować odpowiednią dokumentację. Wypłacimy tym ludziom po pięćdziesiąt dolarów na każdego, a dodatkowo dostaną dość żywności i oczyszczonej wody na dwa dni. Mamy jeszcze w zapasie jakieś wycofane z użytku M-16?

- Nie, ale jest skrzynia z Remingtonami - odparł z wyrazem zrozumienia na twarzy Knight - Mam zaprotokołować zniszczenie czterech sztuk?

- Poproszę - Jackson przeniósł wzrok z powrotem na najemników - Dostaniecie śrutowe strzelby z zapasem amunicji oraz trochę lekarstw. Wojskowe kamizelki musicie niestety oddać, nie wolno wam ich nosić. Co zamierzacie zrobić po naszej rozmowie?

- Eeee dzięki pułkowniku, czy tam kapitanie... - Chudzielec skłonił się nieumiejętnie: - eeeee miałbym jeszcze małą prośbę majorze - poprawił się Simpson:

- Moglibyście wysłać do Goodsprings list do pewnej panny? Jakbyście tam napisali jakim jestem bohaterem, to byłbym wdzięczny.