Forum KrysztalyCzasu.pl

- He, he, he - roześmiał się Grag na samą myśl o latających ognistych kulach - ale byłby ubaw. Mam jeszcze butelczynę krasnoludzkiego spirytusu. Jak będzie lecieć cała chmara to wypróbuję.

- Ano, idziem - przytaknął elfowi - co będziemy tak stać. Bylem nie musiał po linach złazić bo źle to wspominam.

Stopnie były pieczołowicie wykute i obrobione. Nawet upływ czasu i obecność rozbójników nie zdołały zdewastować rzemiosła krasnoludzkich kamieniarzy.
Szczelina którą biegną schody wije się i zakręca,prowadząc głęboko w dół. Niesamowity widok przedstawia sobą podziemny potok,spadający w misternie wykutym w litej skale korycie,opadający po ścianie i przepływający kanałem przez schody. Żeby go przekroczyć trzeba było przejśc przez kamienny mostek. Potok znikał w kamiennym wydrążonym tunelu. I na mostku właśnie dokonaliście odkrycia. Leżały tam kości krasnoluda (grube i krótkie), a przy nich niewielki woreczek (35 sz) oraz misternie rzeźbiony kawałek drewna. Elf schylił się podnosząc patyk i uważnie oglądając. Znał język w którym wyryte były znaki i nawet wyszeptane słowa przyniosły niespodziewany efekt-koniec różdzki zaświecił,rozświetlając najlbliższą okolicę.Oczom zgromadzonych ukazały się wspaniałe jaskinie o migoczących ścianach,po których miejscami spływała wolniutko woda,mieniąc się od drobinek kamieni szlachetnych osadzonych w tutejszych skałach. Zarówno ze stropu jak i z podłoża wyrastały przepiękne formacje stalaktytów i stalagmitów.
Przez podłoże ogromnej komory przepływał strumień który nieco wcześniej przecinał schody.Znika on w kamiennej ścianie. W świetle różdzki dostrzec też można dwa szerokie przejścia prowadzące w głąb jaskiń pod twierdzą.

Rozglądając się z zachwytem ,Dino uznał, że jak ktoś ma postawić mu twierdzę, to chyba krasnoludy...ogrom pracy i kunszt zapierał dech. Magiczna różdżka znaleziona przez elfa, nieco pomogła w eksploracji dalszej drogi w dół. Doszedłszy do kolejnego rozwidlenia, rycerz uznał, że może warto by poszukać jakichś śladów aktywności.

Grag szedł rozglądając się czujnie.

- Teraz trza uważać. Jak nikt tych kamieni nie wydłubał, a są warte fortunę, to znaczy, że pilnuje ich coś bardzo paskudnego.

Rycerz spojrzał z ukosa na elfa - Wiem co Ci chodzi po głowie. Ja tam nie włażę, dziura jest za mała. Nie zostawię Graga samego, a on sie nie zmieści.

Kiedy tylko weszliście w przejście prowadzące do kolejnej sali,od razu dało się zauważyć że bije stamtąd delikatna poświata błękitnego koloru. Krótki acz kręty korytarz otwierał się na obszerną salę wypełnioną kamiennymi grobowcami. Dziwna poświata bije od błękitnych kryształów wprawionych w lite skały. Każdą starannie wykutą wnękę wypełniał stojacy w niej kamienny posąg krasnoluda. Za grobowcami stojącymi w głębi hali widać wysokie urwisko,stamtąd też rozciąga się widok na ogromną mieniącą się wszystkimi kolorami tęczy grotę. Na końcu wysokiej części tej olbrzymiej jaskini,tuż za ostatnimi grobami dostrzec można schody prowadzące w dół.
Araven