Przyznam, że nie czytałem "Archiwum Burzowego Światła" i nawet chyba niekoniecznie wiem, o czym to jest. Ideę duchów żywiołów zaczerpnąłem po prostu z wierzeń związanych z elementalami. Wydaje mi się wszakże, że jest ona na tyle uniwersalna, dla duchowości Zachodniej Europy, że korzysta z niej w ten czy inny sposób wielu autorów.
Nikt, kto nie posiada "Widzenia Duchów" (Zdolność Magiczna z drzewka Zaklinanie Duchów) nie umie postrzegać duchów - chyba, że same się zamanifestują. Do tego potrzebna jest im zdolność materializacji. Wiele elementali ją posiada, ale używa jej jedynie w razie konieczności (np. obrona Miejsca Mocy). Żywiołaki danego rodzaju z zasady lubią postacie o tym samym Patronacie co one i sprzyjają im - nie przepadają natomiast za osobami o Patronacie przeciwnym. Ich niechęć może przyjąć różne formy - od prostego ignorowania postaci, po drobne psikusy a nawet wrogość.
Jeśli ktoś pragnie użyć czaru szkoły Elementalizmu: Mowa Żywiołu - musi oczywiście być w pobliżu danego ducha - czyli albo musi widzieć żywiołaka w jego fizycznej formie, albo po prostu zwraca się do ducha kamienia czy strumienia, w nadziei, że ten mu odpowie. Rozmowa jest czymś pomiędzy telepatią a normalnym dialogiem - komunikujący się używa słów, będących częścią języka Elementali. Sam może słyszeć ich odpowiedzi jako normalne słowa lub też wiadomość przekazaną w szumie wiatru, czy szemraniu strumienia. Oczywiście poziom interakcji i szczegółowości rozmowy zależny jest od inteligencji i zaangażowania ducha, z którym się wchodzi w kontakt, a także jego nastawienia do bohatera (nastawienie określa test Relacji z Duchami: Inu. + Kosmologia z premią lub karą zależną od Patronatu). Np. duch kamienia przydrożnego, który większość czasu spędza śpiąc, może nie mieć wiele do przekazania - w przeciwieństwie do ducha wiatru, który podróżuje po okolicy i jest dość ciekawski (choć zwykle ma bardzo krótką pamięć). Ogólnie można to opisać tak:
[olist=1]
Ghoby (Elementale Ziemi) - spokojne, powolne, uparte i stałe w swych dążeniach. Nie lubią zmian, unikają próżniaków.
Odyny (Elementale Wody) - czarujące, uprzejme, empatyczne, uwodzicielskie, wrażliwe. Lubią rzucać uroki. Unikają osób przesadnie agresywnych.
Sylfy (Elementale Powietrza) - ciekawskie, inteligentne, wszędobylskie, nie lubią stać w jednym miejscu i mają dość krótką pamięć. W zasadzie łatwo nawiązują kontakty.
Salamandry (Elementale Ognia) - dumne, gniewne, aktywne i ambitne. Nie lubią głupców i tchórzy.
Iskry (Elementale Elektry) - energiczne, bystre, zmienne i kierujące się logiką. Nie lubią osób nie rozumiejących techniki. Nie rozmawiają z kimś, kogo uznają za słabego.
Astrale (Elementale Ducha) - uduchowione, wzniosłe, czyste, chętnie wspomagają tych, którzy szukają duchowej mądrości. Nie lubią osób przyziemnych i materialistycznych, od których trzymają się z daleka.[/olist]
Mam nadzieję, że ten krótki opis da Ci pewne wyobrażenie. Nawiasem mówiąc jest on w dużej mierze zgodny z opisem duchów żywiołów zamieszczonych w wielu zachodnioeuropejskich grimoirach oraz z ich charakterem przedstawionym np. w baśniach ludowych - które to źródła o wiele częściej stanowią moje inspiracje, niż dzieła innych twórców spod znaku fantasy.
