Forum KrysztalyCzasu.pl

Sharan jest fajny z opisu, kiedy jednak widzi się jego wygląd okazuje się, że cała masa w nim problemów.

Człowiek od pasa w dół:
- nie mają obuwia co można zrzucić na twardą skórę na stopie (hobbit) ale mimo wszystko łatwo o skaleczenia/oparzenia. Ciężko się bronić? Wystarczy wylać gorącą oliwę na podłogę/potłuc szkło i żaden nie przejdzie. Nie ma mowy o tym aby zmienił formę poruszania z nożnej na odnóża. Jak sobie radzą z zimnem i wilgocią? Reumatyzm?
- wspinaczka, nogi ludzkie muszą bardzo przeszkadzać we wspinaniu się gdziekolwiek SF mniejsza niż człowieka, jest też lżejszy i może to wystarcza, nogi to bezwładne kończyny które raczej przeszkadzają niż pomagają. Jak/co ile metrów się testuje ZR sharana podczas wspinaczki?
- rozmnażanie - kuśkę sharan ma, zatem rozmnaża się jak człowiek, przynajmniej powinien patrząc na wygląd. Pomijając kwestię chuci, gdyby ludzkiej kobiecie zarzucić suknię na głowę to od pasa w dół miodzio dla wyposzczonego sharana. "Rozmnażają się podobnie jak ludzie, ich kobiety rodzą od 2 do 4 owiniętych kokonem młodych." Czyli faktycznie jak ludzie Pomijając ten fakt to będzie tatuś przecinał pępowinę?

Tak na szybko, bo kiepsko to wygląda. Jakie jest wasze zdanie?

Sharany uważam za mało przemyślane - kiedyś ktoś tutaj rzucił pomysła z rasą odwrotną - taką bardziej centauroidalną tj człowiek na górze a pająk u dołu i to imo jest ok.
Jednak co do sharanów to ja mam swoją wizję która dość sporo odbiega od mimowych pierwowzorów.
Kwestia polega na tym że ja sharany widzę bardziej jako zhumanizowane w postawie pająki gdzie nie ma części typowo ludzkich ale część odnóży przyjęło bardziej humanoidalną charakterystykę przy czym reszta - "górne" odnóża straciły na swoim znaczeniu i z lekka degenerując i słabnąc (jednak nie na tyle że np nie może się wspinać). Natomiast plecy to bardziej taki "ztułowiowany" odwłok tylko lekko przypominający ludzki korpus.

Wyznam szczerze, że ilekroć zagłębiam się w rozmyślania nad tematem sharanów, muszę najpierw popatrzeć na ilustrację Musiała, żeby sobie przypomnieć oryginalny zamysł Autora - często łapię się na tym, że po minucie, dwóch mam w głowie nie człekokształtne hybrydy, a całkowicie arachnoidalnych pajęczaków o lekko ludzkich zarysach.

Nie chodzi o to, że nie akceptuję wyobrażenia AS-a, po prostu moja podświadomość uparcie odrzuca tę koncepcję (wbrew dobrym intencjom)

Mnie wygląd sharanów się podoba, a co do "problemów" jakie wskazał Salam, to cóż, KC to fantasy i jakby zacząć czepiać się szczegółów, to trzebaby wykasować niemal wszystko i nagle z Orchii zrobiłby się nasz świat. Pozwólmy fantasy być fantasy:D

Mnie też oryginalny sharan pasuje. Fantastyka niech pozostanie fantastyką. Nie mam potrzeby urealniania akurat takich aspektów jak wygląd, bo zaraz by mi się potopiły Syrenki, a Gryfy szurałyby na piechotę.