Gobliński obóz pośród bagien, późna noc
- Bawaa gutt - krzyknął najgrubszy w szczepie goblin zwany Kozim kołdunem czyli z goblińskiego Kozbebzonem.
Kozobebzon był kimś w rodzaju kucharza, bo jako jedyny miał wystarczająco cierpliwości do pichcenia, co wiązało się z faktem, że jadło cenił sobie ponad wszystkie przyjemności.Od dłuższego czasu skakał wokół ogniska przekręcając zawieszony nad ogniem udziec bawoli, polewając obwicie skwierczące miejsca pieniącym się napitkiem.
Zanim jednak gobliny dobrały się do mięsiwa wokół ogniska zaczęły pląsać goblinki ubrane jedynie w kuse trzcinowa sukienki. Rozpoczęły lubieżny taniec ku czci Cycatego Morka, polegający na wysokich podskokach i uderzaniu piętami w nagie pośladki.
Nieco chaotyczny taniec uporządkował się gdy rozległo się równomierne bębnienie. To siedzący na bawolej skórze szaman przejmował inicjatywę nad religijnym rytuałem.
Następnie przyszła kolej na męskich osobników plemienia. Dołączali oni pojedynczo do tańca podążając za upatrzonymi tancerkami wykonując sugestywne ruchy biodrami.
W ten sposób plemię zostało podzielone na dwie grupy. Starszych dobierających się do jadła i młodszych rozpoczynających rytualną chuć w takt przyspieszających uderzeń bębna.
Nowogobliński
